De Kromme Watergang in Hoofdplaat

Keurig rondom 16.00 arriveerden we bij De Kromme Watergang om de sleutel op te halen van de suite waar we met onze vrienden zouden overnachten. Mevrouw Vinke begroette ons allervriendelijkst en vroeg ons haar met de auto te volgen naar de suite, zodat ze ons eventjes de weg kon wijzen. De suite is prachtig ruim en licht en van alle gemakken voorzien.
Nadat we lekker hadden bijgekletst met de vrienden kwam de auto ons ophalen om ons naar het al flink gevulde restaurant te brengen. We keken nog even naar het schitterende Zilte Hof, waar kok Edwin Vinke zijn groenten en kruiden verbouwt en vandaan haalt, prachtig om te zien!
We kregen een wat onhandige ronde tafel, in die zin dat er een pilaar stond, waardoor het personeel daar telkens omheen moest lopen, ikzelf had er verder geen last van.
Het restaurant deed wat donker aan, ik heb zo het idee dat de gastvrouw erg weg is van zwart. Rechtstreekse verlichting boven de tafel biedt overigens voldoende licht, hoewel er redelijk vaak met donkere borden wordt gewerkt, waardoor het fotowerk wel iets minder dan gewoonlijk is geworden.
De tafel is verder gedekt met een donker plaatje met amusebestek, glazen uiteraard, een pottenbakstertheelichtje, iets uit de zee uiteraard en een tableautje met peper/zout, olie, hoeveboter en een verstuiver met zeewater.
De sommelier vroeg of we een aperitiefje wilden, wat voor drie van ons het geval is (een van ons drinkt geen alcohol) en we kregen een glaasje champagne. J.M. Gobillard&Fils hier, een wat simpele champagne vond ik.
De kaart en de menu’s werden ons overhandigd en we upgraden ons arrangement van 7 (menu de Kromme Watergang) naar 10 gangen (menu Zilte Klei). Vreemd genoeg werd ons niet gevraagd wat we liever niet wilden, waardoor al bij de eerste amuse een oester verscheen, terwijl de andere dame aan tafel geen oesters eet....
Het was een amuse in tweeën, of eigenlijk meer in drieën. Op het plaatje wat op tafel lag verscheen een glaasje met daarin een koud/warme huiscocktail, een Gin Fizz. Opmerkelijk zilt van smaak en daardoor erg lekker. Ervoor in een glazen schaaltje een oester met Margarita. Heel erg weinig Margarita bij mij, wat ik eigenlijk wel prettig vond, want nu kwam de perfecte smaak van de oester mooi naar voren.
Aan beide kanten van de tafel nog een standaardje met daarin een grote plak krokant zeewier met inktvis.
Vrijwel direct verschenen er twee nieuwe amuses. Op een granietachtig aandoend schaaltje een stukje avocado met mozzarella en Granny Smith, romig en fris tegelijk, leuk, en in een grijs schaaltje haring met kiwi en peterselie. Een voor mij onbekende, maar prettige combinatie.
Aansluitend weer twee amuses. De garnalen die elke dag vers gepeld worden door de vader van de gastvrouw (de volgende ochtend kwamen we toevallig binnen toen hij ging beginnen, een mooi gezicht). Op een oranje schoteltje een salade van garnaal met sla uit eigen tuin. Heerlijke garnaaltjes (verser krijg je zo volgens mij niet of je moet ze zelf pellen natuurlijk) en leuke slasoorten. Erboven in een kommetje schuim van gepofte rijst met gebakken garnalen en crunch van kokos. Verder een toets van koriander en groene peper en ook nog een gefrituurde garnaal. Erg lekker!
Vers gebakken brood kwam op tafel, zo’n leuk broodje, half voorgesneden en lekker stevig en dat werd tot aan het hoofdgerecht telkens bijgevuld.
De eerste wijn werd ingeschonken. Een mij bekende wijn van mijn favoriete Table d’Amis. De Kies Grüner Veltliner van Kurt Angerer 2011. Een typische, niet heel indrukwekkende, Grüner Veltliner. Mineralig en lekker fris. Hij paste wel goed bij de kabeljauw & Noordzeekrab. Met zeegroenten, aardappel en algen. In een licht onhandig langwerpig bakje/kommetje (te diep) kwam de krab met de kabeljauw, erbij wat crèmetjes van aardappel, algen en zeegroenten. Zeegroenten nog erop en een heerlijke tartaar van scheermes in de halve schelp met erop - denk ik - iets erg lekkers van inktvis. Verder proefde ik een fijne citroentoets, die erg prettig was en ik vond het een mooi gerecht.
De volgende wijn was een Touraine van Francois Chidaine, 2011. Ook niet zeer indrukwekkend helaas, wel prettig bloemig.
Het tweede gerechtje was harder & bonen. Met basilicum, ansjovis & gazpacho. Een mooi stukje kort gegrilde harder kregen we, nog mooi glazig met erbij wat verse ansjovis, wat ansjovismayonaise, crème van avocado en een kruidje. Verder een gelei van een consommé (dachten we zo), snijboontjes en tuinboontjes, piepkleine fantastisch lekkere mosseltjes en kruim van gazpacho. Een erg mooi gerecht vond ik.
De derde wijn was een Louis Chèze, een viognier/chardonnay uit de omgeving van Condrieu en die was lekker.
Het gerecht was Oosterscheldekreeft met courgette, couscous & salie. Een gerecht in tweeën. Op een bordje en in een kommetje diverse bereidingen van couscous met een lekkere pittige bisque bij de ene bereiding en ijs van courgette en ijs van hangop bij de andere bereiding; diverse groentjes, krokantjes, courgette en tempura van snijboon. Erg mooi in de combinaties, maar ook zeker apart. De kreeft was uiteraard perfect.
Bij de koningspoon & tomaat schonk de sommelier een Bordeaux Clairet, Maison Neuve, Alexia Eymas, een rosé. Ik ben niet bepaald weg van rosé-wijnen, maar deze ging wel.
Het gerechtje, waarvan ik te laat een foto heb gemaakt, excuses, kwam in een bruinig bakje. Een mooi stukje koningspoon kregen we met diverse bereidingen van tomaat, incl. een koekje van gedroogde tomaat. Verder artisjok, amandel en sinaasappel, waarbij vooral de sinaasappel een fijn accent gaf. Amandelmelk werd aan tafel bijgeschonken. Weer een fijn gerecht.
De volgende wijn, een Vouvray Vigneau-Chevreau Cuvée Silex, beviel me beter. Een fijne mineralige wijn, die een beetje stevige vis goed kan hebben, hoewel hij in de afdronk duidelijk aan kracht inboette.
Het gerecht was deze ronde inktvis & varken, een combinatie die me intrigeerde. Erbij selder, zeemos en lavas.
Een mooi, doch onhandig (weer te diep en te schuin) bord verscheen met erin perfecte stukjes gefrituurde inktvis, lavas en zeemos, paksoi, varkenshuis en nog meer inktvis maar dan als een soort tartaar en reepjes selder. Alweer een mooi en bijzonder gerecht.
In het glas kwam een Bourgogne. Roux Père & Fils, Chardonnay, les Genouvrées. Een fijne Bourgogne.
Erbij het laatste visgerecht van deze avond. Tarbot & wortel. Abrikoos, macadamia & eendenlever. In een donker gestreepte grote kom een perfect stukje tarbot met geglaceerde wortel, biologische eendenlever onder de tarbot en groentjes en kruiden. Een mooi gerecht, hoewel een klein beetje zout het gerecht iets hoger op smaak bracht. Wederom tevredenheid wat mij betreft.
De rode wijn was een Corbières. Chateau la Bastide 2010. In zijn klasse een aardige wijn..
Erbij reebok & bieten. Met yoghurt, roos en zwarte bes. Een gerecht in tweeën. Op een zwart bord een perfect stukje reebok met structuren van biet en yoghurt en aan tafel bijgeschonken rozensaus. Apart in een zwart bakje paddestoelen en een stukje gekonfijte reenek, waardoor het een soort sukade werd. Verder snijbiet en leuke bloemetjes. Een mooi vleesgerecht vond ik het.
We waren toe aan de desserts, de Corbières kreeg er een plakje bij en het eerste dessert verscheen. Platte kaas & radijs. Met pijnboompitten & PX azijn. In een donker bakje kregen we ijs van radijs en platte kaas, ijs van PX-azijn, crumble van pijnboompitten, kruidjes en nog wat radijs en andere kruidjes. Een leuk, fris dessertje vond ik het.
Een dessertwijn werd ingeschonken. Een Red Muscadel Rietvallei wijnlandgoed Robertson. Ik hou wel van die rode dessertwijnen uit Zuid-Afrika, hoewel ik het wijnarrangement over de hele linie eerlijk gezegd aan de simpele kant vond voor een **restaurant, ik verwacht beter. Een dessertje in drieën kwam erbij. Framboos & vanille, zuring, perzik & pistache. In een zwart bakje parfait van vanille-ijs met Stevia en framboos. Op een plaatje een cakeje met Stevia en framboos en op een grijs bord mousse van framboos, framboos, merengue, schuim van framboos, kruidjes en munt en een crumble van het een of het ander. Een lekker fris dessertje!
Het derde en laatste dessert verscheen ook in drieën. Mojito. Erwten, limoen, rum & munt.
Een glaasje met een Mojito-interpretatie van de kok, lekker! Ernaast een halve limoen met chiboust en ijs en in een kommetje spongecake van erwten, limoen, munt en rum. Dat laatste vond ik aan de suffe kant eerlijk gezegd, ik weet nu niet of erwtjes in een dessert echt iets toevoegen.

Bij de espresso en thee kwamen nog allerheerlijkste friandises, die we heerlijk hebben opgesnoept en diep in de nacht verlieten we De Kromme Watergang. De taxi bracht ons terug naar de comfortabele suite waar we de volgende ochtend nog genoten van een fijn ontbijt en dat was ons bezoek aan De Kromme Watergang.

Wat een beleving.. heerlijk genoten van een zeven gangen menu met een fantastische wijn.. dit was echt subliem!
Alles was tongstrelend, bediening galant, maar niet overdreven.. wij voelden ons echt thuis!

In een klein dorpje zo'n fantastisch restaurant! Puur genieten in een geweldige sfeer. Veel vis. Gerechten en wijn waren top. Uitgebreid dessert, heel bijzonder. Zeer enthousiast team. Klaar voor een tweede ster!?

Door een samenloop van omstandigheden met Edwin Vinke in contactgekomen en daarom afgelopen zaterdag met vrienden zijn restaurant bezocht. Wat een fantastisch feest! Een combinatie van prachtige pure smaken in een mooie en gastvrije ambiance. Wij hebben de afgelopen jaren heel wat sterren restaurants bezocht, maar wij hebben een nieuwe nummer1!

Dit restaurant van Edwin en Blanche Vinke is helemaal geweldig.

Het eten is super, mooi als een plaatje en de smaken helemaal geweldig. Bijzonder is de gastvrijheid en sfeer, geheel anders dan bij de andere sterren restaurants. Je voelt je direkt thuis.

Gisterenavond, op uitnodiging van een goede vriendin, eindelijk eens naar het restaurant van Edwin Vinke en zijn team gegaan. Aangezien we (te) vroeg aankwamen, zagen we het keuken team lekker ontspannen voetballen in de wei tegenover de eetgelegenheid. Een goed teken: de onderlinge sfeer was blijkbaar goed en dat is goed voor topprestaties. Het restaurant kwam gelijk positief mooi en warm over ons heen: prachtig ingericht, zwart, wit, schitterende fotografie aan de muren en prachtige glaskunst in huis. We namen een 10 gangen menu en hierbij werden de diverse voorafjes/amuses niet meegeteld. Omdat vis hier het belangrijkste ingrediënt is, ben je als vleeseter aan de goden overgelaten. De dames genoten van alle vis soorten en zelf was elke gang een beleving, beginnend met de presentatie: door de zwart/witte inrichting kwamen juist de kleuren als een prachtig pallet extra sterk naar voor. Elke gerecht had ik wel willen fotograferen. Dit maar niet gedaan met camera, maar wel geprobeerd de enorme hoeveelheid aan smaak sensaties in mijn geheugen te prenten. Een lange avond intens genieten met elke hap, elke slok (bijna perfect wijnarrangement, waarbij ik alleen de dessertwijn mistte), elke geur en vooral niet te vergeten perfecte bediening welke goed aanvoelde dat er bij ons ruimte was om 'dichtbij' te komen, maar waar iemand die juist van 'afstand' houdt, zich ook perfect thuis zal voelen. Het hele Vinke team wordt hierbij erg hartelijk bedankt. De creativiteit die Edwin Vinke aan de dag legde, heeft hij zeker van zijn vader die een gerenommeerd glaskunstenaar is.

Een avond in dit restaurant is een ware beleving! Alles klopt. Het eten is heerlijk en ziet er fantastisch uit. De aangepaste wijnen zijn echt geweldig. En dat in een ongedwongen sfeer met perfecte bediening. Hopelijk in de toekomst nog eens!

Kom hier een paar keer per jaar samen met Karin, mijn vrouw. Eet er altijd bijzonder lekker en er heerst een heel fijne sfeer. Jammer dat het wat ver weg is, het is echt een bijzondere beleving.

We hebben alweer wat jaartjes geleden dit restaurant gevonden. De menukaart intrigeerde dusdanig dat het etentje t.g.v. de 50ste verjaardag van mijn vrouw een dagje werd opgeschoven.

Half zeven binnen, half één volledig voldaan er uit gerold... dat was mei 2004 en we hebben het er nog regelmatig over... meer is niet nodig denk ik. Alleen moeten gasten gesubsidieerd worden. Je moet dit een keer meemaken.

Een top restaurant zonder enige vorm van decadentie en met een natuurlijke hartelijkheid. De lunch was uniek en zal ik bijschrijven in het rijtje van mooiste tafelherinneringen. Vooral de perfect gegaarde zeetong en kreeft heeft grote indruk gemaakt. Maar ook de overige bereidingen waren perfect. Waren er dan helemaal geen klachten? Neen!

Wat moet ik schrijven?

Dat het eten goed is, dat de sfeer goed is, dat de service goed is, dat de prijskwaliteit goed is? Nee, dat doe ik niet.

Ik schrijf gewoon dat ik nog nooit zo'n heerlijk avondje uit ben geweest met mijn gezin en vrienden. Geen ""stijve" sterrenzaak, hier voel je je meteen thuis en de gerechten waren subliem.

De gehele brigade was top! Slikplaat is een wereldstad.

Op 4 dec 2009 hier gegeten op advies van Guesthouse Ensenada. En wat een feest! Het was deze dag niet alleen mijn verjaardag die feestelijk was, maar ook alle gerechten die ons voorgeschoteld werden. We hebben ervan genoten. Het zijn stuk voor stuk kunstwerken en nog heerlijk ook!
Dit was zeker niet onze laatste keer hoor.
Bedankt voor de h(eerlijke) avond, en van ons mag er wel een sterretje bij hoor.
Groetjes van Jeannette en Rinus uit Breda.

Wat je hier beleefd doe je niet bij Piet friet om de hoek.

In de kromme Watergang was het gewoon fantasties, zowel het eten de sfeer en bediening. Deze mensen doen gewoon hun best met heerlijke menu's en gezellige sfeer in een prachtige omgeving en schitterende tuin met terras.

Ga zo door en wij komen zeker terug.

De prijzen vallen zeer goed mee als je ze vergelijkt met die van andere toprestaurants.

De bereidingen van de vis zijn perfect uitgevoerd.

Ik ben al reeds 2 keer gaan eten in De Kromme Watergang en het was steeds fantastisch.

Tja, niet zoals verwacht. Maakt zijn naamsbekendheid niet waar. Te DUUR!!

Heel vervelend om de vorige recencies te lezen, we hebben genoten alles was perfect, deze mensen doen alles om u een geweldige avond te bezorgen.
Ik vondt het super laat u niet afschrikken door deze recencies.

Viel eigenlijk tegen

Toch beetje heel duur. Verse VIS??
Lıever ergens anders.

na het lezen van de internetpagina van de kromme watergang voel in de arbeid die geleverd is om je droom te verwezenlijke. ik ben zelf leraar op een koksschool en blijven geloven in jezelf is je grootste kracht.
heel veel succes