adriaan

Ze stonden al even op onze verlanglijst, de volgens Lekker nummer 6 van Nederland. Met hooggespannen verwachtingen en uitstekend weer reden richting Vaasen voor een DWTS lunch. Keurig op tijd kwamen we aan bij het restaurant, de auto kun je makkelijk voor de deur parkeren. De charmante Kim Veldman (maître/sommelier) stond ons bij de deur op te wachten, leuk! We wilden graag op het terras zitten, dat was mogelijk. We liepen door het sfeervolle, keurig ingerichte restaurant en kwamen op het terras. Een vrij kleine stadstuin tussen gebouwen en afgezet met groen, niet met het mooiste uitzicht, helaas. Er stonden parasols zodat je lekker in de schaduw kon zitten. De tafels waren keurig met linnen ingedekt en de armstoelen zaten prima.
Als aperitief nam ik een witte wijn. Een Pilotis gemaakt van de druivensoorten Mauzac en Chardonnay van het huis Antugnac uit de Pays D'Oc werd gepresenteerd. Het aroma had een toets van golden delicious appel. Hierbij werden de “snacks” gepresenteerd. Een luchtige makaron met hierop crème van gevogelte, schijfje in rode wijn gedrenkte appel en een ringetje sjalot. In een hoog schaaltje een cilinder roomkaas met komkommer, pijnboompitten en een gel van groene olijf. En op een servet een kroepoekje van tapioca met een rolletje van gepekelde runderlende druppels mayonaise en cressjes. Fijne smaken en uitgekiende combinaties, mooi.

De keurige kaart werd gepresenteerd en er waren aardig wat uitbreidingsmogelijkheden. Partner wilde graag de kabeljauw en zelf was ik nieuwsgierig naar het langoustine gerecht.

De eerste amuse was een eendenlevercrème met hierop bietengelei en granité van mierikswortel. Een heerlijke combinatie waarbij de lever goed te proeven was keurig in balans met de mierikswortel.
De tweede amuse was een warme, ravioli met heerlijke groentjes.
De derde, een oranje kogeltje van makreel mousse op een doperwten zalf en een heerlijke gel van citrusfruit.

De eerste begeleider was een Moeselwijn, een Riesling spätlese 2002 traditioneel gemaakt van het huis Karthauserhof. Heerlijk aroma met subtiele petrol toets, in de mond een prima balans tussen zoet en zuur. Op het bord een marbre van eendenlever en pekelrund, meiknol, gelei van mosterd, shots van zilverui en een saus van peterselie. Fijne delicate smaken met verrassende toetsen. De wijn maakte er iets speciaals van met zijn heerlijke aroma en verrassende smaak.

De tweede wijn was een Italiaanse, van het huis Marco Carpineti, waar Kim ook de olijfolie inkoopt. Een biologische wijnbouwer die graag met inheemse druivensoorten werkt. Deze Capolemole is gemaakt van Bellone, Greco Giallo, Greco moro, Malvasia en Trebbiano Toscano. Mooi complex aroma met een hint van honing met in de mond een kleine tinteling op de tong. Op het bord een stuk gebakken Noordzee scholfilet op een bedje van groene kruiden Chlorofyl met ernaast asperges, gekonfijte tomaatjes en lamsoren afgewerkt met olie van dille en een schuim van limoen. Verrassende delicate smaken met hele mooie fruittoetsen en heerlijke kruidigheid. De wijn was een fijne ondersteuner vooral met zijn heerlijke aroma die naadloos aansloot op de Chlorofyl.

Weer terug naar Duitsland voor de volgende begeleider. Een Riesling Kabinett Trocken 2011 Gleisweiler Hölle van het huis Heiner Sauer uit de Pfalz. Een fijne strakke aromatische riesling met een prima zuurgraad. In een grijs schaaltje licht geroosterde langoustines met ernaast zoetzure bietjes, kleine stukjes van krokante spekjes, toefjes aardappelmousseline en het geheel is afgewerkt met een vinaigrette van limoen. De langoustine is mooi gegaard en heeft een verfijnde smaak, de spekjes zorgen voor een subtiele vlees toets. De bietjes zijn heerlijk zoet zuur en geven het gerecht een hele frisse toets waardoor deze prima bij de fruitige wijn aansluit.
Partner was erg tevreden over haar Kabeljauw gerecht.

Voor het hoofdgerecht was een Franse wijn uit de Minervois geselecteerd van het huis des Murettes, gemaakt van Syrah en Grenache 2010. Een krachtige wijn vol rood fruit met een kruidige afdronk. Uit de keuken een lams rouleau van de bout, dun getrancheerd op een bedje van Provençaalse basmati met ernaast verschillende bereidingen van wortel en zoetzure rode paprika, afgewerkt met een eigen jus. Het lam had een mooie cuisson en kreeg door de zachte basmati een fijne mondbeleving mee. De smaken zijn alle vrij mild, de wijn geeft het gerecht wat meer karakter door zijn mooie fruittoets en kruidige afdronk.

De dessertwijn was wederom van het huis Marco Carpineti, een Ludum 2009 gemaakt van zeer laat geoogste Bellone druiven. De wijnkrijgt nog 12 maanden houtrijping mee en heeft een mooie goudgele kleur, mooi rond aroma met tonen van rijpe abrikoos en karamel en de mond een mooie balans tussen zoet en zuur, erg lekker. Op het bruine bord een heerlijke Curt van calamansi met hieromheen vers rood fruit, quenelle sorbetijs van framboos, quenelle sorbetijs van yoghurt en basilicum afgewerkt met een saus van basilicum met mint. Een heerlijke combinatie van smaken waarbij de prima wijn goed aansluit.

Als afsluiter nog een krachtige espresso met uitgebreid assortiment lekkere friandises.

Bediening was een beetje gemêleerd. Kim Veldhuis is een prima gastvrouw, ietsje formeel. De wijnen worden door haar met kennis van zaken op een fijne wijze gepresenteerd en ook de gerechten werden op prettige wijze toegelicht. Kim werd bijgestaan door twee jonge manen, ze waren beide in een keurig kostuum gestoken. De ene was een echte gentleman en de andere moet de kneepjes van het vak nog leren. Partner werd er op sommige momenten licht door geïrriteerd maar zelf kon ik er de humor wel van inzien.
Prijs kwaliteit is goed tot zeer goed, menu 70,- en 77,50 wijnarrangement 43,- fles water 5,50 huiswijn 6,50 en koffiearrangement 8,50. Het was leuk om kennis te maken van de verfijnde keuken met elegante eigen stijl van Jacob Jan Boersma die helaas te druk was om even te kunnen bedanken. We hebben weer een hele fijne culinaire middag beleefd. Het is jammer dat het restaurant niet dichter bij Tilburg ligt.

We kregen een tip van Leen de Visscher om eens naar Fleur de Sel te gaan. Het restaurant is bijna twee jaar geopend en wordt gerund door een jong koppel. Ze hebben het eerste jaar van Gaultmillau al een indrukwekkende 14 punten gekregen en won begin dit jaar de horeca award “Betere Belgische restaurant”

Het restaurant ligt in het groen langs de grote weg van Kasterlee naar Turnhout. Parkeren kan voor de deur. De verbouwde villa ziet er verzorgd uit, de ingang is aan de zijkant. De inrichting is strak met beige tinten. In het plafond zijn lichtvensters gemaakt met kunst licht, dat ziet er goed uit. De veelal rechthoekige tafels zijn keurig met linnen ingedekt, de met leer beklede armstoelen zitten comfortabel.
We kregen een tafel aan het raam en we bestelde een witte wijn als aperitief. Het glas werd geschonken gepresenteerd en je moest even vragen wat erin zat. Een Sauvignon Blanc uit de Loire die goed bevalt. Op een houten blokje een chip van zoete aardappel met mayonaise en tandoori. Het hapje had een lekker aroma en een mooie smaak. Hierna een drietal amuses. In een glazen schaaltje makreel met doperwt. In een groen schaaltje pastilles van schorseneer met eendenlever, zalf van eendenlever en Irish coffee. In de pastilles was de smaak van de levergoed te proeven en de combinatie met de Irish coffie, was goed gevonden. Op een hoge voet, sashimi van coquille met gepofte quinoa en witlof. Mooie smaken die veelbelovend waren voor het verdere menu.

We kregen de kaart en het lunchmenu werd aan tafel mondeling uitgelegd. We gingen voor het drie gangen lunchmenu. Partner wilde graag de vegetarische uitvoering. Dit omdat het restaurant een van de 12 genomineerde is voor Groenterestaurant 2014 van de Benelux.

De eerste wijn wordt keurig gepresenteerd door Nathalie de Baenst (maître). Een witte Corbières 2012 van het huis Ollieux Romanis gemaakt van Roussanne en Marsanne. Aangenaam aroma, vol in de mond en een klein bittertje in de afdronk. De eerste gang kwam op tafel en ik was toch een beetje geschrokken van het volume. Het volume is ontstaan doordat de Kempenaren graag nat het eten met een vol gevoel naar buiten gaan. Op een bed van risotto een keurig gegaarde doradefilet met ernaast bereiding van kreeft gerold in gegrilde aubergine, het geheel was afgewerkt met blokjes en olie van chorizo. De risotto had een prima structuur en was mooi op smaak, de chorizo verrijkte deze waardoor het snel vulde. De vis was wat licht van smaak tegen de wat vollere smaken. Hij was wel erg sappig en prima gekruid. De smaak van de rolletjes met delicate kreeft werd een beetje overheerst door de aubergine, jammer. De wijn kon de rijke smaken boven verwachting goed aan en was goed gekozen.
Partner was erg tevreden over haar meer bescheiden portie van het vegetarische gerecht dat keurig gepresenteerd was.

De tweede wijn was een Spaanse, een favoriet van de maître. Een rode crianza 2008 van Jordan de Asso gemaakt van Garnacha en Cabernet Sauvignon. Een mooie diepe kleur, in het aroma heerlijke fruittonen en een zachte kruidige afdronk. Uit de keuken twee stukken borstfilet van langzaam gegaarde Bressekip met stukjes asperge, tuinbonen, aardappel en druppels tomatenpuree. De licht gerookte eigen jus wordt aan tafel toegevoegd, subtiel gedoseerd. De kip was ondanks de langzame garing toch nog ietsje droog maar mooi op smaak, zeker de saus was een prima smaak maker. Gelukkig werd er later nog wat bijgeschonken. De groentes waren kort gegaard en hadden een prima bite. De wijn paste goed bij het gerecht zonder te overheersen.
Het gerecht van partner was uitgevoerd met ongeveer hetzelfde garnituur aangevuld met radijs en rettich. Hierbij werd een heerlijke saffraansaus geschonken. Veel pure smaken waarmee ze wederom tevreden was.

De dessertwijn kwam uit Gascogne, la Demoiselle de Laballe gemaakt van Gros Manseng, een delicate niet te zoete wijn. Uit de keuken een mooie presentatie, op een bedje van chocoladekruim bereidingen van aardbei, kers en chocolade. De smaak van het ijs was prima, en ook de geleitjes mochten er zijn. De kruim lag onder het gehele dessert en was daardoor bij bijna iedere hap aanwezig, wat ik persoonlijk wat minder vond. Hierdoor werden de mooie smaken van andere producten wat tekort gedaan. De wijn vond ik iets te licht bij het gerecht, met name de chocolade overvleugelde de fijne smaak van de wijn.

Als afsluiter een romige niet te krachtige espresso met friandises die we van de kar mochten kiezen. Een ruim assortiment werd aangeboden en de crème brulee werd aan tafel afgebrand, leuk.

Bediening was prima verzorgd, goede uitleg bij de gerechten en goede presentatie van de wijnen. Er was ook tijd voor gezelligheid voor hen die dit leuk vonden, wat ik altijd erg waardeer. Leuk was het ook dat de Alex Verhoeven de chef nog even aan tafel kwam om te vragen hoe het was geweest. Zelf denk ik dat de chef meer in zijn mars heeft dan dat hij vandaag heeft laten zien, zeker op basis van de verfijnde amuses die prima in de smaak vielen. De chef heeft uitgelegd dat de verfijning meer naar voren komt in de uitgebreidere menu's waarin iets luxere ingrediënten verwerkt en het volume over meerdere gangen wordt verdeeld.
Prijs kwaliteit is ruim voldoende tot goed. Menu 38,- wijnen ca. 6,- fles water 0,75l 6,- en koffiearrangement 6,-.
Tevreden en voldaan keerden we weer naar huis, hoewel ik er wel ietsje meer van had verwacht.

We kwamen via Facebook op de hoogte van de “proef de kaart” aanbieding waar we al een paar keer gebruik van hadden gemaakt. Verrassend dat de prijs weer hetzelfde was als die van twee jaar geleden. Vier gangen all in voor 49,50. Dit komt mede omdat formule in het restaurant is veranderd. Op de kaart staan slechts elf gerechten en je mag kiezen wat je wil in de volgorde die je wil. De prijs die je betaalt is afgestemd op het aantal gangen wat je kiest, ik vind het een prima formule.

We krijgen een tafel aan de lange zijkant en ik nam plaats op de lange bank. Vanaf hier had ik mooi uitzicht op de open keuken. Een ander voordeel was de verlichting die precies boven de tafel hangt. Als aperitief nam ik zoals gebruikelijk een witte wijn. Een jonge dame presenteerde een Spaanse wijn uit het gebied Castilla y Leὀn gemaakt van Verdejo en Viura die goed bevalt. Het borrel garnituur bestaat uit gezouten en geroosterde amandelen, cakeje met zwarte olijf en Parmezaanse kaas en een cakeje met tomaat. Op de amuse moesten we even wachten maar dat was geen probleem. Nu konden we rustig onze gangen selecteren. De kaart is overigens niet op internet te vinden.
De amuse was een stukje gemarineerde makreel op een bedje van bereiding van gele paprika afgewerkt met avruga en een oesercresseje, een goede combinatie.

We hadden verschillende keuzes voor het voorgerecht gemaakt en hierdoor werd er door Kees Verlaan (sommelier) twee verschillende wijnen gepresenteerd, wat ik altijd erg kan waarderen. Partner had gekozen voor een kreeften bisque die vergezeld werd van een crostini met rouille en parmezaan. De garnituur van de soep zag er uitstekend uit. Blokje geschroeide tonijn, gebakken coquille, stukje op de huid gebakken vis, roze Noordzeegarnalen afgewerkt met avruga en cressjes. De bisque was lekker geconcentreerd, ze vond het heerlijk, haar topper van deze avond. De begeleider was een strakke Duitse Edelsatz 2011 van het huis Phillip Kuhn uit de Pfalz, gemaakt van Gewurztraminer en Riesling.
Zelf had ik gekozen voor lamspastrami waarbij ik als begeleider een Picpoul de Pinet 2012 van het huis Félines kreeg. Uit de keuken, op een donkere tegel met houdnerfstructuur, dungesneden plakjes lamsfilet op een bedje van doperwten zalf met ernaast een compote van asperge en sinaasappel, stukjes asperge en druppels gel van sinaasappel. Het vlees was mooi roze, mild van smaak met een subtiele rooksmaak. De sinaasappel maakte het geheel lekker fruitig waardoor het gerecht prima bij de Picpoul aansloot die met zijn redelijk stevige body prima overeind bleef.

Voor beide een aspergevelouté waarbij een originele wijn uit Oostenrijk werd gepresenteerd. Een Johanneshof Reinisch Gumpoldskirchner tradition 2011 gemaakt van de inheemse druivensoorten Rotgipfler en Zierfandler. In het aroma tonen van tropisch fruit, romig in de mond en een soepele ronde afdronk. De presentatie van het garnituur op het bord ziet er keurig verzorgd uit. Een flinke portie queen crab op een bedje van zeekraal afgewerkt met crème fraise en avruga. Hierbij komt aan tafel de aspergevelouté die mooi op smaak is. Een fijne gang met heerlijke smaken die door de wijn keurig begeleid werden, voor mijzelf de topper van de avond.

Bij de derde ronde hadden we weer een verschillende keuze. Partner wilde sukade met coquille waarbij ze de sukade schrapte. Ook dit was mogelijk, prima geregeld. Op het bord drie gebakken coquilles met geschaafde parmezaan en piccalilly, gegarneerd met zeekraal en stukjes witte en groene asperge. Hierbij werd een houtgerijpte Rueda 2011 geschonken van het huis Bornos. Ik heb een coquille mogen proeven en ik was onder de indruk van de mooie smaken combinatie. Heerlijk, hoe de kaas een bite gaf aan het gerecht . De fijne fruittoets van de piccalilly zorgde ervoor dat de wijnkeuze een schot in de roos was.

Zelf had ik de kabeljauwrug, zacht gegaard in beurre noisette, op een bedje van geblancheerde venkel met ernaast broccoli, bereidingen van tomaat, gevriesdroogde asperges en frietjes van vadouvan-risotto. Als begeleider een witte Rhône 2012 van het huis L'Aure gemaakt van Rousillon, een beetje een ingetogen wijn. De kabeljauw was wat te ver doorgegaard en daardoor al ietsje droog maar de smaak was goed. De venkel en de tomaat paste er prima bij. De frietjes waren lekker maar iets te krachtig van smaak voor bij de vis. De gedroogde asperge was niet zo mijn ding. De saus viel niet echt op en had iets krachtiger mogen zijn. De wijn was een goede ondersteuner maar bleef meer op de achtergrond, een iets mindere gang.

Uit Spanje ook de begeleider van de laatste ronde. Een witte wijn Van Benito Santos uit de Rais Baixas gemaakt van Albariño, die erg goed beviel. Uit de keuken op de huid gebakken zeebaars met roze noordzeegarnalen, hollandaisesaus, bereidingen van asperge, wakame en bereidingen van tomaat. Cuisson van de baars was zeer goed, mooie krokante korst en sappige vis. De saus was goed en de garnalen (die ik nog niet kende) waren licht van smaak, maar toch ook weer voller dan de Noorse garnalen. Met het garnituur kon je mooi afwisselen en de wijn was weer goed gekozen, deze viel op door zijn mooie delicate aroma.

Als afsluiter nog een krachtige espresso en een leistenen plaat met hierop voor ieder een viertal smakelijke friandises.

Bediening is goed verzorgd door twee jonge dames. Gerechten worden door Kees Verlaan toegelicht en de wijnen worden worden door hem op keurige wijze gepresenteerd, met kennis van zaken. Na afloop nog even terugkoppelen (wat ook de opzet van deze avond is) met Mike van Strien de chef waar nog ruim de tijd voor genomen werd, leuk. Als we het totaal vergelijken met de vorige keer dan is het voor mij nu ietsje minder terwijl partner het juist ietsje beter vond. Neemt niet weg dat mijn eindbeoordeling nog op zeer goed komt. Prijs kwaliteit van deze actie is uitstekend. De nieuwe opzet van de kaart vind ik een positieve stap. Tot de volgende keer, bedankt.

We wilden weer eens genieten van de Belgische keuken in onze favoriete bistro. We hadden gereserveerd voor “De ronde van België”, het menu waarvan we al enkele keren genoten hebben. Ditmaal samen met onze vriendin die één keer per maand met ons mee uit eten gaat. We hadden het foto toestel niet meegenomen omdat ik dacht dat de gerechten niet zouden veranderen. Dit was eerder ook niet gebeurd. Dit was een foute keuze want het menu is over de gehele linie aangepast. Er werden aardig wat gerechten van de suggestie kaart geserveerd. Vandaar dat ik toch maar een beknopt verslag schrijf.

We kregen “ons” tafeltje aan het raam. Partner en vriendin wilde het nieuwe huisaperitief, op basis van Fentimans "victorian lemonade" met gin wat ze prima beviel. Zelf ging ik voor de witte Portugese suggestie wijn die een delicaat bloemig aroma had en een soepele afdronk. Erbij werd een kom met popcorn uitgeserveerd en Ivan de chef presenteerde even later kroepoek met truffelmayonaise.

We gingen al snel van start met het eerste hapje van het menu. Carpaccio van kabeljauw, met partjes witpunt radijs, bloemetjes van tijm, stukjes verse bieslook en olijfolie, lekker en verfijnd. Erbij de witte Portugese suggestie wijn die goed aansloot.

Hierna, Op een bordje twee bereidingen: Carpaccio van rund, Parmezaan, notensla en een truffeldressing. De tweede bereiding was Tartaar van simmentaler rund aangemaakt met truffel olie met erop gekonfijte Shiitake en truffelmayonaise. De Portugese wijn die we door dronken paste er boven verwachting goed bij.

Asperges op z'n Vlaams. Dit is met Belgische ham, stukjes gekookt ei en een beurre blanc saus. Erbij de Portugese wijn die het gerecht goed ondersteunde. Helemaal tevreden weer met de klassieke derde ronde

Aspergesoep, die vrij licht uitgevoerd was.

We pasten voor de beulingen (bloedworst) en hiervoor in de plaats kregen we een huisbereid kroketje van grijze noordzeegarnalen, wat een specialiteit is van de chef. Erbij dronken we een lekkere st. Bernardus trippel.

We gingen door, schelvis met asperges en luchtige jus van garnalen. Leen de maître paste even de suggestie wijn aan om ons een andere wijn te laten proeven, leuk. We kregen nu een Côtes de roussillon, mas mudigliza "carminé" 2009. Mooi delicaat aroma en nog iets soepeler en bloemiger dan de Portugese witte.

Het hoofdgerecht was Brasvar varkenscarré met erwtjes, jonge wortel en jus van dijon mosterd. Ernaast uitgeserveerd, een bakje met handgesneden frietjes en een schaaltje huisgemaakte mayonaise. Hierbij dronken we de rode suggestie wijn uit Bordeaux die niet de appellation draagt omdat de producent zich niet aan de voorgeschreven regels houd. Geen sulfiet in de wijn die gemaakt is van 100% Merlot uit 2009. Een heerlijke wijn met een belegen karakter.

Het Kaasbordje is uitgevoerd met drie Belgische kazen met huis gebakken brood en een tomaten compote waarbij we de Bordeaux door dronken.
Het dessert was een coupe aardbeien met vanille ijs besprenkeld met basilicumsiroop en een schuim van rabarber, zonder begeleider helaas.

Als afsluiter een krachtige espresso met een tweetal friandises.
Bediening is prima, Leen de Visser is een gezellige gastvrouw die dezelfde hobby heeft als wij zelf, genieten van eten en drinken. Ze weet ook veel te vertellen over de betere restaurants in België. Leuk dat Ivan de chef regelmatig zelf de gerechten uitserveerde. Prijs kwaliteit is prima, 35,- voor het menu, de wijnen zijn rond de 5,-. Voor bistro niveau is het top. We moeten niet vergeten dat Ivan alleen in de keuken staat en dan sta je echt te kijken wat hij allemaal op het bord laat zien en proeven. De gebruikte ingrediënten zijn allen van top kwaliteit, volgens de regels van de natuur. De ronde van België is een echte aanrader, met name voor hen die van verfijnde kleine hapjes houden en een middag of avond vullende avond wensen. Wij hebben weer genoten.

Nu we in Reusel logeren moesten we natuurlijk ook onze favoriet hier bezoeken. Het weer was niet zo goed maar het was even droog zodat we te voet konden gaan. Het restaurant heeft inmiddels een opknapbeurt gehad. Dit om het verschil met de Easy kant te vergroten, waar een “all you can eat” concept draait. Het interieur is strakker geworden en door het gebruik van diverse grijs tinten ook iets chiquer. Belangrijker is de komst van comfortabele armstoelen die net iets hoger zitten als normaal, fijn.
We kregen een grote ronde tafel aan het raam en als aperitief nam ik de witte huiswijn. Kelly van Herk de maître presenteerde de Janeil van François Lurton gemaakt van Gros Manseng en Sauvignon Blanc. Een aangenaam fruitige wijn met soepele afdronk die goed bevalt. Het eerste hapje is een prikker met groene olijf, cake met zwarte olijf en schijfjes fruitige biet, lekker.
Luke Iraca de chef, die we voor het eerst in het restaurant zien, presenteerde zelf het tweede hapje. Kroepoek van risotto en garnalen met druppels truffel mayonaise en quenelle room met truffel.

Er werd geïnformeerd wat we wilde en ik koos voor het “gastronomische” vijf gangen menu, wat ik persoonlijk een erg sterke zet vind op de kaart. Hierdoor weet je precies wat de avond kost, vier 4 gangen €62,50 en vijf gangen €71,50 (all in).
De eerste amuse is een cilinder schuim van witte tomaat met ernaast poeder van rode tomaat en erop een ijspastille van piccalilly, een verrassend lekkere combinatie.

De eerste begeleider is een Sauvignon Blanc 2009 uit Marlborough van Georges Michel. Iets minder fruitig dan verwacht maar dat komt waarschijnlijk doordat hij al iets ouder is. Wel heerlijk tropisch fruit in het aroma en een subtiel ronde afdronk. Uit de keuken een kleurrijke presentatie met een quenelle tonijntartaar versiert met viooltje en ernaast wat gedroogde korrels van zwarte olijf verder gebakken en geplette langoustine, schelpjes van mousse van kreeft en rolletjes zoet zure komkommer. De tartaar is mooi op smaak gebracht en de langoustine is prima gebakken. De schelpen waren mooi vol van maak, als kreeften bisque. De geplette langoustine was met kafferlimoen op smaak gebracht, waardoor deze zeer smaakvol werd en uitstekend bij de wijn aansloot, toppie.

Uit Australië de tweede begeleider, Chardonnay 2010 van Wakefield die leek op de vorige wijn maar iets meer body had. In een leuk glazen schaaltje met de vorm van een kogel de tweede gang. Op de bodem Licht gerookte rundertartaar met hier overheen een saus van miso, twee gebakken coquilles, aardappelchips en afgewerkt met krokant. Ondanks dat de glazen kogel er erg mooi uit ziet, eet het wat ongemakkelijk met mes en vork. Dit neemt niet weg dat de smaken weer verrassend zijn. De tartaar combineerde geweldig mooi met de saus van miso en de aardappelchips. De coquilles maakte het nog iets verfijnder en zorgde voor een betere aansluiting met de wijn die, naar mijn mening, net iets te licht was.

Uit Frankrijk Les Combes 2011 een blend van Chardonnay en Viognier van het huis Bergerie de Chabaudy met in de neus tonen van abrikoos en citrusfruit. Uit de keuken een mooi stuk op broodkorst gebakken zeebaarsfilet, gekarameliseerde kreeftenstaart, Griekse pasta, stukjes asperge, bundelzwammen en heerlijke krachtige kreeftensaus. De kreeft was kort met Tempura beslag in de frituurpan gebakken, hierna meteen overgoten met vloeibare suiker, die na stollen een dunne, hard krokante korst opleverde. Het was smullen van deze bereiding samen met de krachtige kreeftensaus.. De sappige baars smaakte na de kreeft een beetje ziltig, mooi. De Griekse pasta had de structuur van risotto, prima gemaakt. De wijn was iets te licht bij de kreeft maar bij de baars kwam hij helemaal tot zijn recht.

Bij het hoofdgerecht een Amerikaanse Merlot (Californië) 2010 van het huis Cycles Gladiator. Heerlijk rood fruit met aangename houttoets en fluweel zachte afdronk. Uit de keuken een inmiddels signatuur gerecht van de chef. Gebakken en in dunne plakjes getrancheerde eendenborstfilet met krokant erop, groene asperges, gebakken polenta, gepofte veenbesjes. Het geheel werd aan tafel afgewerkt met een krachtige rode wijn saus. In een apart schaaltje gekonfijte stukjes van de eendenbout op een bedje van aardappel mousseline, overgoten met saus en bestrooid met krokant. De eendenborst was keurig gegaard, heerlijk van smaak en het jasje was eraf gehaald, helemaal toppie. Prima afwisseling door het garnituur waarbij de veenbesjes mooie accenten gaven. De bout was hoog op smaak maar kon met de mousseline gedoseerd worden, erg smaakvol. De wijn was een uitstekende keuze en dit was het mooiste gerecht van de avond, kort bij een vermelding in mijn toplijst, super.

Of ik ook een wijntje bij het pre dessert wilde, overbodige vraag eigenlijk. Een bekende wijn die we eerder al bij veel restaurants tegenkwamen en nu nog steeds, vanwege de mooie smaak, bij Lucas. Elysium, Black Muscat van Quady uit Californië, een rode fruitige licht zoete wijn met aroma van zoete rode vruchtjes, rozen en lychee. Uit de keuken een kom met hierop een grote platte schijf van yoghurt krokant, keurig aangekleed met kleine bereidingen van yoghurt kers en fruitige gel. Eronder structuren van kers aardbij en chocolade. De bedoeling was om het krokant samen met het onderliggende gedeelte te eten. We hebben eerst het krokant op en daarna pas het onderliggende gedeelte. Wat niet wegneemt dat het heerlijk genieten was. Mooie smaken waarbij de wijn prima paste. Dit pre dessert was eigenlijk een volledige gang.

De keuze tussen kaas en dessert was iets moeilijker daar de kaaswagen er aantrekkelijk uit zag. Partner was al voldaan en paste, zelf ging ik voor de bereiding uit de keuken.

De dessertwijn was een klassieker, Monbazillac 2009 van Chateau Le Thibaut, aroma met tonen van honing en een hint van amandel, in de mond niet te zoet. Uit de keuken een tweetraps dessert. Op een plat bord een halve kogel limoen mousse, quenelle mousse van appel, en quenelle slagroom en structuren van yoghurt. Limoen is hoog op smaak en moet samen met de slagroom en yoghurt gegeten worden, de mousse van appel is mooi zacht van smaak. De wijn past het best bij de appel maar valt wat weg bij de limoen.
De tweede bereiding zit een schaaltje, een bolletje ijs van mandarijn, sinasappel partjes, schaafsel van de sinaasappelschil en aan tafel overgoten door helder sinaasappelsap. Het ijs is geweldig smaakvol en heerlijk bij de sinaasappel bereidingen. De wijn valt helaas wat weg tegen de hogere zuurgraad.

Als afsluiter nog een heerlijke espresso met assortiment friandises.

Bediening was prima verzorgd door Kelly, er wordt ditmaal iets meer verteld bij de wijnen, leuk. Ondanks dat het deze avond een stuk drukker was dan verwacht (50 couverts inclusief Easy) liep het gesmeerd. Leuk dat de chef zich ook vaker in het restaurant liet zien.

Prijs kwaliteit is zeer goed tot uitstekend. En zelf vind ik het top dat het all-in (gastronomische) menu standaard op de kaart staat. Dit wordt toch door de meeste gasten gewaardeerd. De keuken is weer gegroeid, complimenten. Bourgondisch culinaire gerechten passeren de revue en wie hier liefhebber van is moet het toch eens gaan proeven.

We hebben onze favoriet in Bladel weer eens bezocht. Met regenachtig weer was het binnen extra gezellig aan het raam bij openhaard. Het interieur is nog niet serieus veranderd maar deze is sfeervol en passend bij de Hofstee.
Het aperitief wordt door Rob van der Veeken (patron en chef) aangeboden. Een heerlijke Nederlandse mousserende wijn, brut 2011 van de Apostelhoeve met heerlijke aroma en aangenaam fruitig in de mond. Het borrelgarnituur bestond uit grote stukken luchtige kroepoek met hierop druppels mayonaise die met kalamansie aangezuurd waren, erg lekker. Verder een schaaltje met gekarameliseerde amandelen en een bakje met zwarte olijven.

De kaart werd uitgereikt, we kozen voor het vijf gangen menu met begeleidende wijnen. De eerste amuse kwam op een gebogen lepel, ijspastille van met citrusfruit gezuurde komkommer, hierop een schilletje van citrus en een stukje ansjovis. In de mond eerst het koele fruitige, dan komt hierbij een aangenaam bittertje van het schilletje en op het eind komt het ziltige van het visje. Een drietraps beleving, erg leuk bedacht.
De tweede amuse kwam op een zwart tegeltje, makaron van tomaat met hierop fruitige gel en een bolletje mozzarella, mooi! Ernaast op een lepel een bolletje mousse van asperge op een fruitige saus. Dit werd opgevolgd door een originele presentatie. Een golfbal van asperge mousse met ernaast een makaron van wortel. Hierbij werd een tube, gevuld met piccalilly, uitgeserveerd zodat je het balletje op je persoonlijke smaak kon afstemmen.

De eerste begeleider wordt door Sander Scheltinga de nieuwe sommelier op keurige wijze gepresenteerd. Een Riesling reserve 2011 van het huis Martin Schaetzel uit de Alsace, beetje ingetogen aroma en delicaat in de mond. Uit de keuken een kleurrijke presentatie opgebouwd rond een lapje Albacore tonijn. Gemarineerde asperges, kogel van avocado, gel van Limoncello en het geheel is afgewerkt met cressejes. De tonijn had een subtiele smaak en het garnituur speelde de hoofdrol. De wijn paste wel maar had voor mijn iets aromatischer mogen zijn, een delicate ronde.

De tweede begeleider sprong wel uit het glas, Cheverny Blanc van Philippe Sauger die een beetje Chardonnay aan de Sauvignon heeft toegevoegd. Er kwam een proefglaasje naast te staan. Een witte wijn die Maurice van Bussel, die de avond ervoor getafeld had, had achtergelaten, leuk! Uit de keuken een vegetarisch gerecht dat aan tafel door Rob van der Veeken de chef werd afgewerkt. Een ring van sperziebonengelei met decentraal een cilinder van bereiding van sperzieboon met erop een quenelle ijs van avocado. Centraal een bereiding met zaden, doperwt, asperge en krokant. Verder op bord nog schijfjes zoet zure biet en twee halve kogels rode bieten ijs. Mooie smaken die goed samen gaan, goede en afwisselende mondbeleving. De blinde geschonken wijn met oxidatieve stijl combineerde uitstekend bij de rode biet. De Cheverny vond ik wat beter bij het geheel combineren, niet in de laatste plaats door zijn heerlijke aroma.

Uit Portugal een Vinho Verde 2010 gemaakt van Alvarinho van het huis Foral de Melgaço, bloemig aroma met hints van tropisch fruit en een elegante afdronk. Uit de keuken op de graat gebakken schol met structuren van venkel, couscous, blokje crème fraiche met hierop haringkuit. Het geheel wordt aan tafel overgoten door een heerlijke Beurre Blanc saus die met zee-egel op smaak is gebracht, super! De cuisson van de schol was prima, heerlijk sappige vis met krokant korstje, de venkel combineerde er prima bij. De saus maakte er een feestje van, snoepen tot het kannetje leeg was. De wijn was een prima ondersteuner maar bleef vanwege de rijke saus, waar we een lichte overdosis genomen hebben, wat op de achtergrond.

Voor het hoofdgerecht was er een klassieke wat gerijpte Bordeaux geselecteerd, Chateau Belvue 2008. Vol en krachtig boordevol donker fruit en zachte tannines in de afdronk. Gebakken lamsmedaillon met licht krokante kruidenkorst, asperge, toren (schaakstuk) van paprikagelei, crème van gefermenteerde knoflook en een heerlijke, geconcentreerde lamsjus. Op een sideplate een stukje gestoofde lamsnek. Cuisson zeer goed, mooi rosé gebraden en mooi op smaak. Het stukje nek was erg krachtig maar dit paste prima bij de rijke saus. De krachtige wijn was een prima begeleider en ondersteuner van het gerecht, prima gekozen!

Een keuze mogelijkheid tussen kaas of zoet, we kozen beide voor het zoet.

De dessertwijn was er een die ik nog niet kende, leuk! Nectare 2008 gemaakt van Primitivo di Manduria van het huis Soloperto. Een versterkte wijn vol rood fruit en een ronde, fluweel zachte afdronk. Op het bord verse aardbeien en frambozen met toefjes schuim van yoghurt, quenelle ijs van basilicum, ijspastille van basilicum en halve kogel gelei van rozen. Voor de mondbeleving nog twee makarons en wat koekkruim. Verrassende smaak combinaties met als smaakmaker het basilicumijs, heerlijke afwisseling met de rozen gelei. Dit gecombineerd met een prima ondersteuner maken het gerecht, voor mij, de topper van deze lunch.

Als afsluiter nog een prima espresso met assortiment friandises waarbij het balkje gezouten karamel in positieve zin opviel.

Bediening was deze middag prima verzorgd. De wijnen werden door Sander Scheltinga de nieuwe sommelier uitvoerig toegelicht. Daar wij de enige gasten waren kregen we de volle aandacht en de chef lied zich ook regelmatig aan tafel zien, leuk!

Prijs kwaliteit is goed tot zeer goed, menu 39,50, wijn arrangement 34,50 en koffie arrangement 5,75. We hebben wederom een fijne middag beleefd bij de Hofstee. Tot de volgende keer.

Diningcity verzint telkens weer een nieuwe reden voor een actieweek. Ditmaal het “Restaurant Festival” een all in aanbieding voor lunch en diner. Mijn favoriete manier van uit eten gaan omdat je van tevoren precies weet wat je kwijt bent.
We zagen dat de Zwethheul in de lijst stond en deze staat op de vierde plaats in de Lekker lijst, dus dan mag je wat verwachten. Ik had er al wat over gelezen en wist dat het normaal aardig wat geld kost om hier te eten. Een uitgelezen kans dus om eens kennis te maken met de keuken van Mario Ridder.
De reis verloopt voorspoedig en we kunnen voor de deur parkeren op een royaal eigen parkeertrein. We hebben nog wat tijd om even langs het water te wandelen en te genieten van de mooie ligging. Netjes op tijd komen we aan bij de voordeur welke reeds voor ons open gaat. We lopen naar binnen en komen in de sfeervolle loungeruimte. We worden meteen begeleid naar de tafel in het chique ingerichte restaurant. Allemaal ronde tafels met comfortabele fauteuils ingedekt met fijn linnen, glazen van Riedel en massief zilveren couverts van mijn favoriete merk Christofle. Alle tafels hebben uitzicht over de Delftse Schie, waarvan het wateroppervlakte bijna op dezelfde hoogte ligt dan de vloer. Er komen regelmatig nogal grote grote boten voorbij, erg leuk.

Of we wilde starten met de eerste begeleider vroeg de jongeman van de zwarte brigade. We hadden tijd en besloten eerst een aperitief te nemen, voor mijzelf een witte wijn. Een Duitse groene Silvaner 2011 van het huis Keller werd gepresenteerd. Een wijn die in Nederland uitsluitend bij de Zwethheul wordt geschonken. Een fijne wijn met florale tonen en mooie zuren die prima bevalt. Uit de keuken komt het borrel garnituur, krokantjes met een tubetje ganzenleverpaté. Hierna werd er een assortiment broodjes uitgeserveerd in een opengewerkte moderne schaal. We kregen een keuze uit een drietal olijfolies. Mario ridder kwam het restaurant in om de gasten even persoonlijk te verwelkomen, erg leuk.

De eerste begeleider werd door de sommelier gepresenteerd, herkenbaar aan de spelt op de revers. Een Hongaarse Pinot Grigio 2011 van het huis Chapel Hill, een hele lichte zelfs ietwat dunne wijn met fijne zuren. De eerste gang word uitgeserveerd, Pata negra op een mousseline van aardappel met ganzenlever, ijs van bieten en een citroendressing. Een gerecht met veel smaakbeleving en een romig mondgevoel. Het bieten ijs bood een aangenaam contrast in de smaak. De ganzenleven was slechts subtiel aanwezig. De wijn vond ik te licht voor het gerecht, zelfs met wat grotere slokjes bleef hij op de achtergrond. Nadat het gerecht op was kwam de wijn op smaak en het bleek toch een hele mooie te zijn.

We gingen over op Spaans rood, Marqués de Castilla Barrica, gemaakt van Merlot en Cabernet Sauvignon die individueel zijn gerijpt op verschillende houtsoorten. Vol rood fruit, een fijne houttoets en een kruidige afdronk. Uit de keuken dunne plakjes medaillon van Hollands lam, doperwtencrème, asperge en een eigen jus. Het lam was mooi op smaak en heeft een prima cuisson. Twee gele toefjes op het bord zijn heerlijk fruitig en geven mooie accenten. Verder helaas geen echte wow beleving maar wel mooie smaken. De wijn was een prima begeleider.

De dessertwijn komt uit Australië, laat geoogste Muscat 2011 van het huis Brown Brothers. Een licht niet te zoete wijn met fijne zuren en een typische Muscat smaak. Het dessert komt in twee delen. In een glaasje geslagen room met hierop vanillesaus en amandelschaafsel. Op een bordje een vanille pudding met aardbeien partjes, schuimpjes van aardbei, stukjes amandel en makaron met sesam, lekker allemaal maar niet echt verrassend.

De afsluiter nemen we op het terras waar het goed toeven is. Bij de prima espresso krijgen we ieder nog twee boterkoekjes. Bij het verlaten van het pand mogen we nog iets lekkers uitzoeken van de snoeptafel opgesteld in de lounge, leuk.

Bediening is prima, correct maar losjes met persoonlijke aandacht. De sommelier presenteerde de wijnen op keurige wijze. Prijs kwaliteit is ondanks de aanbieding toch niet helemaal top. Ik heb wel de indruk dat het voor de normale prijs allemaal wat meer bourgondisch zal zijn. We waren nu binnen twee uur gereed en dat is voor ons vrij snel maar het waren dan ook maar drie gangen. Ondanks de actie was het toch aardig rustig in het restaurant, slechts vier tafels bezet. Toch leuk om eens kennis gemaakt te hebben met het team van Mario Ridder.

We zagen via social media een hele scherpe aanbieding voorbij komen die we niet konden laten schieten. Op de secretaressedag een vier gangen all-in menu (excl. dessertwijn) voor 49,50. Partner moest helaas werken maar mijn zus wilde graag mee. Partner is normaal de bob dus ditmaal met de trein naar Eindhoven. Hij stopt niet ver van het stadion en na een kwartiertje wandelen zijn we bij de ingang van het restaurant. We merkte op dat er een restaurant is bijgekomen, het Aziatische restaurant De Blauwe Lotus. Deze bevind zich een etage hoger.

We nemen het aperitief in het lounge gedeelte waar de nieuwe fauteuils opvallen. Roel Jereskes de maître serveert het aperitief. De inmiddels bekende Brut de Charvis uit de Bourgogne, elegant met een fijne mousse. Hierbij het borrel garnituur, specerijen krokant met een spicy mayo en een makaron van passie en mango met een vulling van eendenlever. Beide mooi op smaak.

Chantal de dochter van de chef ging ons voor naar onze tafel met uitzicht op het stadion. Hier werden nog twee amuses gepresenteerd. In een witte kom een klein hapje en in een mooie zwarte schaal een stukje gerookte watermeloen met pesto, pijnboompit en een schuim van parmezaan, heerlijk.

De eerste begeleider wordt gepresenteerd door Roel. Een blend van Gros Manseng en Sauvignon 2010 van Repertoire uit de Côtes de Gascogne, mooi fruitig aroma met hints van meloen en een elegante subtiel kruidige afdronk. Uit de keuken twee bereidingen van Yellowfin tonijn met kokos structuren, crème van avocado, en een saus van passievrucht. De twee groter stukken tonijn waren erg mild van smaak, de twee kleiner schijven waren gemarineerd met wat soja. De kokos bereidingen kwamen als smaak op de voorgrond, dit gaf in combinatie met de tonijn zo af en toe een verrassende beleving. Vooral de gedroogde kokos was smaakvol. De passievrucht gaf aan het gerecht een fijne zuurtoets die prima aansloot bij de wijn.

De tweede begeleider werd door Alexander de sommelier gepresenteerd. Een Chileense chardonnay uit de Casablanca vallei van het huis Errazuriz die prima bevalt. Op het bord een mooi stuk Hollandse mul met hierop kleine blokjes chorizo ernaast een quenelle puree van taggiasche olijf, blokjes feta, en een saus van olijfolie gekruid met basilicum. Heerlijke mediterraanse smaken die prima combineren met de wijn.

De rode wijn voor het hoofdgerecht is een Tradition 2010 van Domaine de Grangeneuve. Gemaakt van 60% Grenache, 25% Syrah en 15% overige variëteiten. Mooi rood fruit in de neus, vol in de mond en een kruidige afdronk. Op een mooi bord met brede rand twee stukken van de eendenborst, mousserons (kleine paddenstoelen), geroosterde asperge, artisjok en het geheel werd afgewerkt met een eigen bouillon. De cuisson van het grote stuk eendenborst vond ik net iets te rauw maar het kleinere stuk was prima. Verder mooie smaken maar niet echt verrassend. De wijn vulde de smaak de eend mooi aan.

Een dessert wijn wilde we nog wel. De keuze van Alexander was redelijk behoudend, een Moscato d'Asti 2012 van het huis Cossetti. Het dessert kwam op tafel in een antraciet diep bord. Drie bolletjes crème van Goji bes, quenelle ijs van yoghurt en mango, gedroogde ananas, gel van mango, blokjes kiwi en granulaat van yoghurt. Het ijs was fantastisch met een diepe mangosmaak en gekruid met een klein pepertje dat aangenaam bleef brandden in de mond. De Goji bes was mild. De mondbeleving van het gerecht met zijn verschillende structuren was prima. De wijn paste prima bij het gerecht met zijn aangename fruittoets. De topper van de middag.

Als afsluiting een krachtige espresso met twee pralines (fruitig en karamel) en een Madeleine met aardbei dip en schijfjes olijf.

Bediening is correct en het liep gesmeerd, ditmaal in een aardig volle zaak. Leuk dat Alexander de sommelier er was. Roel is de gezellige noot in de bediening. Leuk om te zien dat een goede actie toch aardig wat mensen aantrekt, zelfs op een donderdag middag. Fijn dat er geen concessies wordt gedaan aan de kwaliteit en dat het maandmenu “Samenspel van smaken” wordt uitgeserveerd. We hebben weer een fijne middag beleefd.

We houden op de internetpagina de activiteitenlijst bij waar altijd aantrekkelijke aanbiddingen vinden zijn. Ditmaal troffen we een scherp geprijsde all-in lunch aan op een tijdstip dat het restaurant normaal gesloten is, de zaterdag middag. Deze hebben we meteen geboekt.
We reden op een aardige lentedag richting Heeze en parkeerden op het grote plein voor de deur. Een warm ontvangst volgde en Mitchel (sommelier) begeleide ons naar een tafel met uitzicht op de tuin die al helemaal aan kant was. Daar de temperatuur het nog niet toeliet konden we er nog geen gebruik van maken.
We kregen een uitgebreide keuze voor het aperitief en we bestelde de PX van Cucao. Met elegant maar rijk aroma met hints van amandel en sinaasappel, complex en elegant in de mond. De borrelhapjes werden hierbij uitgeserveerd. Op een steen, die eruit ziet als een stukje boomstam, een marshmallow van soja en dashi. Op een porseleinen bordje met zilverkleurige rand een krokante cilinder van rode biet gevuld met kalfstartaar en sjalottencrème en afgewerkt met haringkuit. We vonden hem net te groot om in een keer in de mond te doen dus hebben we hem met het lepeltje gegeten. Verder nog semifreddo van kokos en curry met tonijn en een eitje gevuld met een cremeux van pompoen en amarant. Stuk voor stuk kleine meesterwerkjes met heerlijke smaken.

De begeleidende wijnen werden vandaag aan onze tafel door Jessica ingeleid. De eerste was een Griekse Petra van het domein Kir Yianni 2011. Gemaakt van de voor mij onbekende inheemse Roditis druif. Rijk fruitig aroma met hints van perzik en abrikoos, elegant in de mond met in de afdronk een subtiele ziltigheid.

De zoon van de familie maakte vandaag zijn debuut in het restaurant, hij presenteerde op keurige wijze de broodjes, leuk!

De eerste amuse werd uitgeserveerd, een fleurige presentatie van mixed pickles met piccalilly ijs. De losse ingrediënten van de piccalilly die deels al weer verwerkt zijn tot een nog smakelijker ingrediënt.
De tweede amuse kwam bijna gelijktijdig op tafel, zacht gegaarde makreel met avocado bereiding, rolletjes zoetzure komkommer en ijs van zuring. Wat een fijne en ook verrassende smaken weer.

De eerste begeleider was al geschonken en uit de keuken kwam een verrassing, een sensationeel signature gerecht met langoustine in de hoofdrol.
Op een plat bordje carpaccio van langoustinestaartjes met citrus structuren en in een schaaltje gemarineerde langoustinestaart met quenelle Noordzeekrabsalade en vlierbloesem. Even later werd dit nog aangevuld met een heerlijk dampende gebakken langoustinestaart met kokos, passievrucht en groene curry. We waren zeer onder de indruk, allemaal tot in de perfectie uitgewerkte gerechten. Hiermee overtrof de chef zelfs zijn tarbotgerecht, geweldig! Zalig hoe de wijn naadloos aansloot bij de koude gerechten maar bij de warme bereiding was het net geen bulseye.

De tweede begeleider was ook weer iets speciaals Gavi di Gavi van het huis Nicola Bergaglio gemaakt van handgeplukte Cortese 2011. Heerlijk aroma met hints van rijpe peer en groene appel in de mond elegant en een subtiel zoetje in de afdronk. Uit de keuken gebakken sint-jakobsmosselen, stukje gemarineerde mossel, bereiding van spekbokking, mooie kokkel bereiding, bloemkoolstructuren en afgewerkt met augurkennat en dille. Heerlijk hoe het fruitige augurkennat en de vlezige smaak van de bokking de mossel helemaal tot zijn recht doen komen. Helemaal tevreden weer en complimenten voor de wijnkeuze, perfect!

We gaan over op Spaans rood, Passion de Bobal 2010 boordevol rood fruit en fluweel zacht in de mond met kruidige afdronk. Op een mooi strak antraciet bord gegaarde Bresse-duif, peer bereiding met ras-el-hanout, raapjes, sjalot, macadamianoten, kogeltje rillettes van z’n boutjes en het geheel wordt aan tafel afgewerkt met een eigen jus. De duif had een uitstekende cuisson en was hoog op smaak met subtiele levertoets. Hierdoor super combinerend met de peer. Heerlijk zijn ook de stukjes noot die je af en toe tegen komt. De wijn was weer een voltreffer.

Voor het dessert was ook weer iets speciaals geselecteerd wat ik nog niet kende. Moscatel do Douro reserve 2004 van het huis Portal, amberkleurig, rijk en niet te zoet met fijne zuren en een lange afdronk. Voordat het dessert wordt gepresenteerd worden eerst de smaakpapillen gereset met een pre dessert. Lemon-curd met mandarijn, yuzu, sorbet van yoghurt en olijfolie en krokante ouwel (eetpapier), aangenaam verfrissend!

Het dessert zag er weer pico bello uit op een mooi wit bord met brede fijn gestreepte rand. Bittere chocolade met karamel, hazelnoot en rozenbottel. Geweldig breed smakenpalet waarbij vooral de fruitige rozenbottel zorgde voor een perfecte aansluiting met de wijn, geweldig. Wederom een gerecht voor in mijn toplijst.

Als afsluiting nog de espresso met een aardige optocht van heerlijke friandises.

Bediening was grote klasse, ditmaal waren de dames aan onze tafel in de meerderheid. Ik kan altijd geweldig genieten van de introducties bij de wijnen door Jessica. Ze kan het altijd heel levendig en vol overtuiging brengen en weet iedere vraag te beantwoorden een echte topper. De keuken was duidelijk in topvorm, topkwaliteit van begin tot eind. Mijn beste eetervaring tot nu toe en dat wil wel wat zeggen, chapeau!

Door het succes van deze actie zal de aanbieding ieder kwartaal terug gaan komen in de activiteitenlijst. Dus voor de liefhebbers, ik kan het ten zeerste aanbevelen.

We gingen met zijn vieren naar Nuenen voor een lunch bij een van mijn top favorieten. Met mooi lente weer kwamen we aan en er was voor de deur nog een parkeerplaatsje vrij. Na een gastvrij ontvangst kregen we onze (inmiddels) vaste tafel aan het raam. We namen witte wijn als aperitief, Iete presenteerde de Sauvignon Blanc 2011 van Gibault uit de Loire de huiswijn die die nog steeds goed bevalt. Als eerste komen er in een glaasje broodsoldaatjes met crème van garnaaltjes en een tandooridip.
Hierna komt Soenil uit de keuken, hij herkende onze gasten meteen en was hierdoor positief verrast was. Hij presenteerde zijn bonbon van witte chocolade gevuld met een bereiding van knolselderij met ras el Hanout. Deze werd aan tafel afgewerkt met een toefje room en op een amuselepel uitgeserveerd. Hij blijft verrassend lekker en heerlijk hoe de smaak overgaat van hartig naar zoet.

Een aardig kunstwerk die het lentegevoel moet stimuleren komt uit de keuken, hierin vinden we een drietal hapjes, twee kroepoekjes en een warm balletje waarin fijne oosterse kruiden zijn verwerkt, erg smaakvol.

Hierna het hapje “van de hand” een merengue met delicate smaak.

Op een wit schaaltje een mooie compositie met quenelle ijs van gemberbier, bereidingen van wortel, crème van pompoen en een schijfje gebrande boter. Verrassend mooie smaken, prima.

Er verscheen nog een schaaltje met rendang, gefermenteerde witte kool en hierop een sojaboon, erg smaakvol.

Bij de laatste amuse werd een passende wijn geschonken, erg leuk. Uit Hongarije (Tokaj) een Furimint 2009 van Király Öcsi. De neus nijgt richting sherry en in de mond een hoge zuurgraad met een ronde afdronk, een gewaagde keuze. Op een zwarte tegel verscheen een stuk terrine van ganzenlever met hierop een gelei en ijspastille van kamille, schijfje rettich, druppels crème van eigeel en kruimels van brioche. Wat een originele bereiding weer! Geweldig genieten van een optimale wijn spijs combi, heerlijk!

Duidelijk werd dat onze eerste gang niet de “standaard” werd en we keken uit naar de verrassing uit de keuken. Eerst presenteerde Iete, die vandaag in topvorm was, een spätlese Grauburgunder 2011 van het huis Theo Minges. Complex aroma met fijne zuren, in de mond rijk en een elegante afdronk, heerlijk! Uit de keuken een tweetrapsgerecht, we begonnen met het warme gerecht. Krokant Gebakken zwezerik met gerookte eidooier, structuren van bloemkool en romanesco. De zwezerik was voor mij prima, mooi doorbakken, niet meer glibberig en hoog op smaak. De combinatie met garnituur was goed een de wijn maakte er een feestje van. Zelfs de smeuïge eierdooier kon de wijn niet van zijn stuk brengen, super!
De tweede bereiding was gepocheerde zwezerik in dunne plakjes met vinaigrette van gember en citroengras en twee stukjes geschaafde gember. Subtiele smaken waarbij de gemberschilletjes voor smaakexplosies zorgde. Deze gember bleef lang hangen en had een prima uitwerking op de wijn, heerlijk!

Iete presenteerde de tweede begeleider, “Filo di Arianna” 2009 uit Tenuta Roveglia (Lugana), gemaakt van Trebbiano, een goede wijn van een top domein. Mineralige aroma's in de neus, in de mond delicaat, complex en een fluweelzachte afdronk. De verwachting van wat uit de keuken zou komen was hierdoor hooggespannen. Een tweetrapsgerecht met gegaarde reuze Langoustine met een saus van groene appel en kerrie die in combinatie met de wijn al een culinaire medaille verdiend. Verder nog mooie smaken met oa. zoetzure tomaat en een tweede bereiding van langoustine met garnituur om uitvoerig mee af te wisselen. Blije gezichten aan tafel en een geweldig gastronomische gang die een plaatsje in mijn toplijst verdiend, de middag kan niet meer stuk. Het wordt opgemerkt door Soenil (in een inmiddels volgestroomd restaurant) en hij kwam nog even informeren of het allemaal naar wens was, leuk!

De wijn voor het hoofdgerecht was een Spaanse crianza 2004 van het huis Emilio Clemente geschonken uit een magnum in royale glazen. Diepe robijnrode kleur, soepel in de mond en elegant van stijl. Uit de keuken wederom een tweetrapsgerecht. Op het warme bord de zacht gegaarde Wagyu met keurig garnituur en heerlijke saus. De Wagyu heeft een mooie donker rode kleur en prima cuisson. Samen met de saus en de wijn levert dit een een prima smaakbeleving op.
De tweede bereiding zat in een kom. Tartaar van Belgisch blauw met fijn garnituur. Subtiele smaken die niet door iedereen aan tafel even hoog gewaardeerd werd.

Een prima dessertwijn werd gepresenteerd, laat geoogste Semillon met klein aandeel Gewurztraminer 2011 van het huis Casa Silva uit chili. Mooie goudgele kleur, geparfumeerd en in de mond een fijne balans tussen zoet en frisse zuren. Voordat het dessert uitgeserveerd wordt nog even een pre dessert om de smaakpapillen te resetten. Fruitige granité met een boterig balletje en een karamel bekleed met rode schil. Ook het dessert kwam in twee delen, ik heb ditmaal geen notities gemaakt en weet niet meer precies wat het allemaal was. Op het linker bord structuren van chocolade en op het rechter bord en meer fruit georiënteerde ingrediënten. Redelijk complex maar mooi aansluitend bij de heerlijke wijn.

Als afsluiting nog een heerlijke espresso met collectie heerlijke friandises.

Bediening zoals altijd, grote klasse. Ditmaal meer onder leiding van Iete de sommelier die ook nog eens hele mooie wijnen heeft geselecteerd. Fijn om te zien dat iedere tafel royale persoonlijke aandacht krijgt ondanks dat het een uitverkocht huis was.

Prijs kwaliteit is altijd uitstekend bij de Lindehof, zeker nu de gangen op bourgondische wijze allemaal tweetraps uitgevoerd waren. Naar mijn gevoel heeft Soenil weer een stap gemaakt, de eerste twee gerechten waren beide indrukwekkend en de begeleiders waren zorgvuldig geselecteerd. De favorietenrol is weer helemaal waargemaakt, bedankt!

We zagen in de Spoordeelwinkel van de NS een interessante aanbieding van een dagtrip naar de Bokkedoorns. Een uitstekende gelegenheid om eens kennis te maken met dit gerenommeerde restaurant dat al vele jaren in de top 10 van tijdschrift “Lekker” meedraait.
Het is vanuit Tilburg ruim twee uur reizen en we gingen ruim op tijd. Eerst de trein richting Haarlem en dan nog met lijn 81 richting Zandvoort naar de duinen. De bus stopt bij de ingang van het restaurant, je moet nog wel even “zoeken” omdat er geen borden zijn die je de juiste richting vertellen.
De ligging van het restaurant is spectaculair, aan een meer omringd door duinen, midden in de natuur.

John Beeren de patron verwelkomde ons bij de ingang en we werden door een jonge dame naar een tafel in de rechter vleugel van het strak ingerichte restaurant geleid. De tafels waren keurig ingedekt met fijn linnen en zilveren couverts. De stevige armstoelen zitten comfortabel. De decoratie aan het plafond trekt de aandacht, hier hangen allemaal kleine spiegels onder verschillende hoeken. Het uitzicht op het meer is formidabel.

We bestelden een aperitief, voor mijzelf een elegante witte wijn met delicaat aroma uit Italië, Verdicchio di Matelica die geschonken werd uitgeserveerd. Hierbij de amuses. Deze werden uitgeserveerd op een vierkant kistje met glazen deksel en speciale vulling. Van links naar rechts een overgang van strand naar duinen, leuk gevonden. De vier amuses die erop lagen volgden dit thema. Een kroepoek met grijze garnaaltjes, bonbon van oester op een oesterblad, krokant cilindertje gevuld met eendenlever op een cilinder van kweepeer en een wijngaard slakje in krokant jasje met ernaast een marshmallow van knoflook en waterkers. Stuk voor stuk heerlijke hapjes met verfijnde smaken.

Peter Bruins de ervaren sommelier presenteerde het menu, het zag er allemaal keurig uit, voor ons geen aanpassingen.

De eerste begeleider is een Vouvray classic gemaakt van Chennin Blanc 2011 van het huis Marc Bredif, delicate neus met tonen van appel en peer en een een subtiel ronde afdronk, erg lekker. Op het bord steak tartaar van kalfsfilet met hierop crème van witte bonen en een gelei van biet, ernaast quenelles ganzenlever mousse en afgewerkt met blaadjes en krokant. Een prima uitgevoerde klassieker met fijne smaken die naadloos aansluiten bij de heerlijke wijn. Helemaal tevreden.

De tweede begeleider is een Mâcon La Roche-Vineuse 2011 van het huis Normand, een fijne boterige chardonnay met subtiele houtrijping. Uit de keuken een mooie fleurige presentatie met bloemen van biet, knol en wortel met in het centrum een druppel fijne mosterd of piccalilly. Verder een mooi stuk gebakken zeebaarsfilet, stukjes geroosterde ui en afgewerkt met een blanke botersaus met zwarte olijven. De baars was mooi gaar en nog lekker sappig. Heerlijk in combinatie met de saus die we nog konden aanvullen daar het kannetje op tafel bleef, service! De saus leek door de zwarte olijf meer op gebrande botersaus, heerlijk. De bloemen waarmee we konden afwisselen waren behalve mooi gemaakt ook verrassend lekker. De wijn was en een fijne ondersteuner van het gerecht een prima keuze.

Een dessertwijn wilde we wel, Muscat de Frontignan van Chateau de la Peyrade werd gepresenteerd. Lichte heldere kleur, heerlijk geparfumeerd aroma en een zachte ronde afdronk. Het dessert komt uit de keuken met de patissier die het gerecht aan tafel afmaakt. Hij heeft een eierdoos bij met hierin eierschalen die gevuld zijn met gelei van brandewijn en een dooier van advocaat. Deze vulling wordt op het bord uitgegoten en ziet eruit als een rauw ei, leuk! Verder op het bord een wentelteefje, quenelle ijs van advocaat en mousse van advocaat. Heerlijke smaken weer die prima aansluiten bij de wijn.

Als afsluiter een espresso met friandises waarvan de trekdrop de meeste indruk heeft achtergelaten.

Bediening is prima, jonge krachten gecombineerd met ervaren krachten zorgen voor een informele, gezellige sfeer. De wijnen worden beknopt maar goed door een jonge dame toegelicht. Peter Bruins hield een goed overzicht over het geheel en John Beeren de patron kwam zelf de amuses toelichten.

Prijs kwaliteit van deze aanbieding is uitstekend, 3 gangen met twee wijnen en treinreis voor “slechts” 59,-, extra wijn ca. 8,50, afsluiter 4,75.
Het was een aangename eerste kennismaking en een fijn dagje uit, ik kan het iedereen, vooral liefhebbers van “haute cuisine klassieke keuken”, aanbevelen. De aanbieding is deze maand (maart 2013) nog te koop.

We sluiten de restaurant week van België af met een lunch bij Vin Perdu die lid is van de Jeunes restaurateurs D`Europe kwaliteits-organisatie, beloond is met een Bib gourmand van Michelin en 14 GM punten op naam heeft staan en dat is toch één meer dan onze top favoriet uit Tilburg.
Het weer werkt weer mee, het was een mooie zonnige ochtend en we gingen op de fiets richting Oud Turnhout via een mooi route door het Antwerpse landschap.

We waren mooi op tijd maar de deur was nog gesloten. Toen andere gasten arriveerden bleek dat je gewoon even op de bel moet drukken, je moet het maar weten. We wilden wel een aperitief op het terras gebruiken, het eten zou binnen uitgeserveerd worden.
We bestelde een witte wijn als aperitief. Een Verdejo uit Rueda werd royaal geschonken in het glas uitgeserveerd, mooi fruitig en elegant. De amuse bestond uit twee delen, op een bordje een dadel omwikkeld met spek uit de oven met ernaast een quenelle uien compote, hartig met zoet, lekker. Het tweede gedeelte gepresenteerd in een schaaltje, een stukje nieuwe haring met een kervel panacotta in een komkommer soepje, ook lekker.

We hadden de menukaart al ingezien en zagen dat een uitbreiding naar een vierde gang 16,50 zou kosten, hier paste we voor. We mochten naar onze tafel binnen, we kregen een tafel in het gedeelte wat het dichtst bij de ingang lag. Keurig gedekte tafels met fijn linnen, mooi glasservies en modern bestek. De moderne stoelen waren van stalen buizen gemaakt waarvan de zitting en leuning met zwart leer is bekleed. Ze zitten comfortabel maar ze veren wel door. De ruimte is strak en modern ingericht (zwart wit) met moderne kunst aan de muren.

De eerste begeleider werd geschonken, een Portugese Vina do Bispado 2011 van het huis Carm gemaakt van 55% Rabigato, 40% Viosinho, 5% Moscatel Galego , mooie fruitige neus met soepele afdronk. Op het bord een stuk gebakken kabeljauw met asperges en een stoofpotje met tomaat. De kabeljauw was iets te lang gegaard waardoor hij iets droog werd, de garnituur was iets waterig en een beetje vlak. De wijn werd halverwege nog bijgevuld en deze combineerde goed bij het gerecht wat naar mijn gevoel iets onder de maat was.

De tweede begeleider werd gepresenteerd en omdat het restaurant deze middag helemaal uitverkocht was ging de uitleg van de sommelier wat gehaast. Een Côtes du Rhône 2009 van het huis Ferme St. Antonin, een lekkere fruitige soepele wijn. De chef presenteert zelf het hoofdgerecht. Op het bord twee mooi gegaarde medaillons van de rug van het Iberisch varken. Ernaast gekookte aardappel partjes in de jas, beukenzwammetjes, doperwten, crème van parmezaan en een jus. Het vlees had een goede cuisson, het was alleen niet helemaal goed schoongemaakt waardoor je soms wat taaie stukjes in je mond had. De garnering is wat eenvoudig en mist mooie smaken om het gerecht echt lekker te maken. De wijn die wederom royaal bijgeschonken werd combineerde prima bij het varkensvlees.

De dessertwijn was een Argentijnse Moscato 2011 van het huis Santa Ana, een vrij eenvoudige wijn met de typische muskaatdruiven smaak en neus. Op het bord verse Hoogstraatse aardbeien, mousse van aardbei, vanille-ijs, roomijs en stukjes rabarber. Mooie pure smaken en misschien wel het lekkerste gerecht van de middag. De wijn combineerde goed en dronk soepel weg.

We waren na deze gangen eigenlijk helemaal voldaan en waren blij dat we er niet een gang bij genomen hadden, we lieten het hierbij.

Bediening was goed, daar het restaurant helemaal uitverkocht was ging het allemaal wat gejaagder. Er waren ook veel vaste klanten die royaal tijd van de Maître kregen wat natuurlijk gebruikelijk is. Opvallend was dat de wijnen veelvuldig worden bijgeschonken. De gekozen kwaliteit van de wijnen is, ondanks de goede keuzes van de sommelier, wat lager dan verwacht.

Prijs kwaliteit was nog wel ok, 22,50 voor het menu, 17,- voor de begeleiders en 5,80 voor het aperitief. Zelf had ik me deze restaurant beleving iets anders voorgesteld daar het restaurant is aangesloten bij een gerenommeerde kwaliteits-organisatie (JRE). Deze ervaring leek voor ons meer op een brasserie ervaring. Het lijkt erop dat de andere gasten wisten wat hun te wachten stond. Deze formule spreekt hun, aan de grote opkomst te zien, wel erg aan.

Met heerlijk zomerweer vertrokken we al vroeg richting Antwerpen met de fietsen achterop waar we als hoogtepunt een lunch bij Het Gebaar zouden genieten. Toen we voor tienen langs de botanische stadstuin fietste zagen we dat Roger en Cindy van Damme zelf het terras aan het opruimen waren, grappig.
Na een fietstocht door het oude centrum wamen we rond twaalf uur aan. Het terras al deels gevuld en we liepen het restaurant binnen. We werden begeleid naar dezelfde tafel als vorige keer, in het hoekje aan het open raam in de ruimte achter de bar. We bestelde witte wijn als aperitief en er waren drie keuzes. Zelf koos ik voor de Rueda van Janvier Sanz gemaakt van Verdejo met in de neus tonen van rijpe groene appel. De kaart werd gepresenteerd en hierbij wordt "de suggestie van Roger" toegelicht. Twee gerechten kunnen als voorgerecht worden besteld. We gaan voor hoofdgerecht en dessert. Ook werd de mogelijkheid geboden begeleidende wijnen bij de gerechten te kiezen en dit wilde we wel.
De knabbels komen op tafel, hartige bladerdeeg hapjes met sesam op de korst. Ook werd het broodgarnituur uitgeserveerd met lekkere stevige broodjes. De amuse bestond uit langzaam gegaarde mosselen met een milde smaakvolle saus, erg lekker.
We kregen een voorproefje van de Vitello tonato die in ontwikkeling is voor de nieuwe kaart. Heerlijk mals kalfsvlees met afwisselend garnituur waarbij de rode paprika en de exclusieve krokante olijf in positieve zin opvielen. Ook het rolletje ganzenlever mocht er zijn maar dat past overal wel bij.

De wijnen voor het hoofdgerecht worden in het glas uitgeserveerd, voor mij de Spinifex "Lola" uit Australië een blend van een vijftal witte druivenrassen. Complexe neus met oily toets, prima. Op het bord een hele mooie presentatie van een Vlaamse klassieker, Paling in `t groen. In een stoofpotje op een bedje van zeekraal mooie stukken paling overgoten met heerlijke crèmesaus op basis van groene kruiden. Erlangs vier bereidingen van gerookte paling. Een rolletje gecombineerd met ganzenlever, een cilindertje mousse, twee gebakken stukjes in krokant jasje en twee schijven paling op een cilindertje "couscous" van quinoa. Met bereidingen van groene appel zijn fruitige accenten aangebracht en verder nog hartige koekkruimels voor de mondbeleving. Een bourgondisch snoepgerecht met erg veel afwisseling in smaak en textuur. De wijn was een uitstekende keuze, deze vulde de smaken prima aan met zijn steeds mooier wordende aroma, super! Een gerecht voor in mijn toplijst!

Partner had als begeleider de Rueda van Janvier Sanz voor bij het "Langoestine" gerecht. Op het bord een keurige presentatie, een ronde schijf carpaccio van geplette langoustine omringd door een frisse salade van avocado en appel waarop verschillende kleine garnituren. Op de rand nog een gebakken langoustine. De subtiele carpaccio combineerde uitstekend met de wijn en er kon naar hartenlust afgewisseld worden met de verrassende smaken die we in het garnituur tegenkomen.

Mijn dessertwijn was een hele speciale, een Spaanse ijswijn van gewurztraminer 2011 uit de Penedès van het huis Gramona. Mooi kruidig aroma met in de mond een aangename zuurgraad en een ronde afdronk. Op het bord "Pomme pomme" een geheel vernieuwde klassieker van Roger. De heerlijke gekarameliseerde appelbereiding op de krokante bladerdeegbodem is niet veranderd. Verder op bord een wentelteefje met karamel jasje, ijs met crumble, druppel appelstroop, quenelle vanillecrème met melkchocolade vulling en een grote krokante hoepel. Het meest speciaal vond ik het appeltaartje met basilicum. De wijn was een prima keuze, de fijne zuren waren een uitstekende aanvulling op de zoete smaken van het dessert.

Partner kreeg van een door Nederlanders opgerichte bodega uit Spanje de ariyanas-moscatel 2007, met heerlijk rijke neus en elegante afdronk. Op het bord een perfecte ring van vanille panacotta waarin een saus werd gegoten gemaakt van mango, passievrucht en wat amandel. Op de ring een garnituur met bereidingen van witte chocolade en bereidingen van tropisch fruit. Geweldig lekker allemaal met uitstekende zoetzuur balans. Ook de wijn is hier een super begeleider en wederom een gerecht voor in de toplijst.

Als afsluiter een espresso die ditmaal krachtig is met hoge zuurgraad met erbij twee koekjes en een glaasje met toefje slagroom en wat likeur.

Bediening had het vandaag zwaar omdat het terras buiten ook helemaal vol zat. Maar ondanks dat liep het gesmeerd. Ik vond het fijn dat we de hele middag door dezelfde hele vriendelijke dame werden verzorgd. Een echte aanwinst was het ook dat er nu de mogelijkheid wordt geboden tot aangepaste wijnen per gang. Ze worden aan tafel weliswaar niet toegelicht en de glazen worden geschonken uitgeserveerd maar de selectie is duidelijk door een vakman uitgevoerd. Roger kwam na afloop nog even aan tafel. Hij vertelde dat het ontwikkelen van de desserts erg veel geld kost en dit is de reden dat ze anderhalf jaar op de kaart blijven staan. De hoofdgerechten wisselen vaker door het jaar heen. Roger heeft de bord presentatie tot een kunst verheven maar zeker ook de smaken en texturen worden in het laboratorium op de eerste etage tot in de perfectie uitgewerkt.
Prijs kwaliteit is dik in orde, het is niet voordelig maar je het keuze uit alleen maar topgerechten die ruim bemeten zijn. Wij hebben de gerechten telkens halverwege gewisseld zodat we het gevoel van een viergangenmenu hebben beleefd. De gerechten variëren tussen de 29,95 en 37,50, desserts 19,50 en de wijnen tussen de 6,- en 8,75.
Het gebaar is druk bezocht en ruim twee weken van tevoren reserveren is noodzakelijk. We hebben weer een heerlijke middag beleefd bij het Gebaar en ik kan het een ieder aanbevelen, het restaurant is een reis waard.

We hebben gereserveerd voor de vier gangen kliekjes avond (55,- all-in) en een goede vriendin van ons wilde ook graag mee. Waarom schrijven als we een maand geleden ook al geschreven hebben? De gerechten en wijnen waren nu toch weer helemaal anders en ik zal het beknopt houden.

Het weer zat ditmaal niet mee en we besloten met de trein te gaan. We waren hierdoor wat te vroeg maar we vonden het leuk om nog even over De Lind te lopen met de vele winkels en (verwarmde) terrassen. Rond vijf uur liepen we SEC binnen en we besloten aan de bar ons aperitief te genieten. Een witte huiswijn werd het voor alle drie, een aangenaam fruitige wijn. Op een zwarte tegel werden drie verschillende krokantjes met druppels saus uitgeserveerd. Hierna in een wit schaaltje, cakejes met olijf. Een derde ronde zat in een Arabisch theeglaasje, makreel met subtiele wasabi saus en komkommer, erg lekker. Er werd nog even overlegd of we alles lusten en er werd een uitbreiding aangeboden naar vijf gangen voor slechts vijf euro, dit wilde we wel.

Hanneke de gastvrouw maakte het broodgarnituur in orde en begeleide ons naar de tafel. Daar onze vertrouwde tafel een twee persoonstafel is kregen we nu een tafel aan het raam in het iets lager gelegen restaurant gedeelte. Ook vanaf deze plek konden we de activiteiten in de keuken goed volgen.

De eerste begeleider was een Duitse Riesling 2011 uit de Pfalz van wijnbouwer Georg Siben, mooie uitbundig aroma met aangename fruitigheid in de mond. Op het bord twee cilinders tartaar van Black Angus rund met hierop een quenelle Noordzeekrabsalade, soja bereiding en haringkuit, ernaast een half bolletje gepofte groene tomaat, quenelle avocadomousse en een streep mayonaise. Erg mooie en verfijnde smaken, vooral de tomaat valt in positieve zin op. De wijn paste er uitstekend bij.

De tweede begeleider was een Portugese Fafide 2011 uit het Douro gebied, een elegante wijn. Uit de keuken een stuk mooi gegaarde zeebaarsfilet waarop aardappelkrokant en tartaar van langoustine, ernaast een quenelle knolselderie mousseline en een hollandaisesaus. Mooie smaken weer waarbij de langoustine voor delicate accenten zorgde. De wijn ondersteunde het gerecht zonder op de voorgrond te treden.

De derde begeleider was een zuid Franse Viognier 2010 van het huis De la Janasse, in de neus een vleugje abrikoos met in de mond een stevige body, heerlijk. Op een grijs diep bord een stuk gegaarde tarbot waarop getrancheerde scheermes met krokant van granen, ernaast gebakken cantharel mousseline van pompoen en een schuim van bouillabaisse. Hele mooie en verfijnde smaken weer, de pompoen zorgde voor een prima aansluiting bij de wijn.

Er wordt overgeschakeld naar rood voor het hoofdgerecht. Een Chileense Merlot Reserva 2009 van het huis Alto Palena, met heerlijk rood fruit en een zachte afdronk. Op het bord drie stukken van de hertenrug, quenelle hertenstoof, bereidingen van gele en rode biet, romige lasagne, quenelle van groene olijven tapenade. Aan tafel werd de eigen braadjus toegevoegd, en niet onbelangrijk, het kannetje bleef op tafel. Een heerlijke bourgondische ronde weer zoals we die kennen van het wildmenu.

Een Rode dessertwijn gemaakt van Brachetto (Birbet) van het huis Michele Taliano werd geschonken. Een lichtgewicht wijn met heerlijk bouquet en ronde afdronk. Uit de keuken een mooie presentatie met als basis een schijf zoetzure kwark met limoen schilfers, erin een veenbessen confituur, ernaast gedroogde veenbesjes, blokje mousse van witte chocolade, compote van amarenekersen, ijs van kers en hartige koekkruimels. Super mooie smaakjes die uitstekend met de wijn samensmelten. De topper van de avond en zelfs zo goed dat hij een plaatsje in mijn toplijst krijgt.

Bediening blijft toppie ondanks de drukte. Prijs kwaltijd helemaal toppie. Dit was onze mooiste beleving bij SEC mede doordat we een lichte voorkeur voor vis hebben en natuurlijk het geweldige dessert.

Wederom gereserveerd voor de fijne lunch aanbieding bij LEF. Deze aanbieding zal overigens als nieuwe lunchformule in 2013 worden doorgezet.
We kregen dezelfde tafel als vorige keer, achterin aan het raam. Partner bestelde het “LEF bier” dat haar vorige keer goed bevallen was zelf wilde ik een witte wijn. Een Spaanse Nostrada gemaakt van Macabeo en Muscat 2011 werd geschonken, een elegante ingetogen wijn.
We gaven onze wensen door en partner wilde ditmaal geen vlees, de chef mocht dit vervangen door vis of vegetarisch. De gerechten van partner worden niet beschreven maar partner was er zeer tevreden mee.

De amuses worden in de nieuwe formule achterwegen gelaten en het aperitief promoveerde tot begeleider. Dit was een klein minpuntje want zelf drink ik liever een passende wijn.

De eerste gang was een mooi stukje op de huid gebakken zeebaarsfilet met coquille, schuim van aardpeer, structuren van biet, kroepoek, olijf en oestercress. Goede cuissons en veel smaken die prima combineren en die een fijn smakenavontuur opleveren. De wijn paste wel maar was iets te licht om een gelijkwaardige rol te spelen. Het gerecht was voor mij de topper van de middag.

De tweede begeleider was een zuid Franse chardonnay 2011 van het huis Corette die erg goed beviel. Uit de keuken een stuk op de huid gebakken Hollandse snoekbaarsfilet op een bedje van zuurkool met een chip van bataat. Aan tafel werd er een heerlijke beurre blanc saus bijgeschonken die met truffel op smaak is gebracht. Het kannetje bleef op tafel zodat we naar hartenlust konden smullen. De saus maakte de zuurkool minder fruitig en combineerde super met de wijn.

De derde begeleider is een Tranquille van Pierre Jourdan uit Zuid Afrika gemaakt van Pinot Noir en Chardonnay. Mooi aroma met toets van aardbei en elegante afdronk. Een bord met cloche werd uitgeserveerd. Eronder een cilinder van Bresse kip, een gebakken langoustine, schuim van aardappel en Helvoirtse groenten. De kip was heerlijk gekruid, hoog op smaak met een stevige structuur. De langoustine was licht krokant. De groentes hadden nog een bite. De wijn was prima bij de langoustine maar voor de kip iets te subtiel.

Een Oostenrijkse Heinrich red 2011 werd gepresenteerd, veel fruit en zachte afdronk, erg lekker. Uit de keuken een inmiddels klassieker, de in sigaar gerookte zwezerik met brunoise van kweepeer in sinaasappelsaus, moes van kweepeer met rode wijn en druppels crème van basmatirijst afgewisseld met druppels balsamico. Als het doosje open gaat komt een fijne sigarenrook je tegemoet. De krokant gebakken zwezerik was mooi droog en combineerde prima met de fruittoetsen van het garnituur. De wijn vulde het smakenpalet prima aan. De rooksmaak was mooi en goed te proeven tot het laatste hapje.

De begeleider voor het hoofdgerecht is een Bordeaux Supèrieur Cuvée O'Byrne van het chateau Brande Bergere 2008, mooie diepe kleur en volle smaak. Op het bord filet van Hongaars edelhert op een bedje van kervelknol met spekjes, ernaast een lapje sukade waarop een quenelle rode kool volgens familierecept. Het geheel is afgewerkt met spruitjes en paddenstoelen, spiegelei van kwartel en een saus van Bosschekoek. Een heerlijk bourgondische ronde met veel smaakbeleving. De wijn hield zich prima en was een mooie begeleider.

De dessertwijn was een gekoelde Tawny port van het huis de Zellaer die door het koelen een stuk minder zoet was. Op het bord bolletjes roomijs afgewisseld met cilinders van pure chocolade, pistache sponge cake, het geheel is afgewerkt met stukjes cashewnoot. De smaak van de pure chocolade paste prima bij de wijn, het ijs en de cake gingen wat minder goed.

Als afsluiter de espresso met de kist gevuld met friandises.

Bediening was prima verzorgd, het was rustig deze middag waardoor we nog wat extra aandacht kregen. Sietse de chef kwam regelmatig zelf mee uitserveren en hij lichte de gerechten toe. Maikel de sommelier presenteerde de wijnen met veel overtuiging.
Prijs kwaliteit is uitstekend. De prijs voor de verrassingslunch is 30,- je mag hierbij het aantal gangen zelf kiezen van drie tot zes. De keuze voor deze aanpak is voortgekomen uit de jubileum actie die zijn vruchten heeft afgeworpen. De lunch wordt hierdoor veel beter bezocht.
Zelf zijn we erg tevreden met het kwaltijdsniveau en we voegen LEF toe aan onze favorietenlijst. Helvoirt komt op de kaart te staan.

Wiesen heeft onlangs twee wijzigingen doorgevoerd waardoor ik nieuwsgierig geworden was. Het interieur is iets luxer geworden door meer ronde tafels, iets minder couverts en de kunststof kuipstoelen zijn vervangen door gestoffeerde armstoelen die iets comfortabeler zitten. Voor mij belangrijker was de komst van Fabian Inderfurth als sommelier/gastheer. Zijn opleiding heeft hij genoten bij Roy Pelgrim Cordial dus dat zit wel goed. Hij heeft de wijnkaart grotendeels vernieuwd. Op de kaart veel klassiekers uit Europa, de Duitse witte wijnen zijn royaal vertegenwoordigd en wijnen uit de nieuwe wereld zijn aanwezig dus voor ieder wat wils.

Ditmaal niet met partner maar met John en Sophie die ik van smulweb ken. We mochten een tafel uitzoeken en het werd de ronde aan het raam. Als aperitief werd een heerlijke luxe Ruinart champagne uit een magnum geschonken. Als amuse een cannelloni van gelei van truffel gevuld met een tartaar van runderlende, schijfje parmezaan en een gebakken kwarteleitje, een prima start.

Hierna kwam er een bloempotje gevuld met structuren van wortel, crème, zoet zuur, merengue. Ook weer erg aangenaam.

De derde amuse is deels op een steen. Hierop crème van bloemkool, zoetzuur van bloemkool en druppels kruidenolie. Daar de steen een ruw oppervlakte had viel het nog niet mee de producten ervan af te lepelen. Ernaast in een kopje een roomsoepje van bloemkool.

De eerste begeleider werd keurig ingeleid door Fabian. Een Duitse Silvaner Kabinett Trocken 2011 van het huis Horst Sauer. Een elegante wijn met fraai bouquet. Uit de keuken een mooie presentatie van tartaar van kingkrab met rouleau van tonijn en zwaardvis, bavarois van komkommer, gel van lychee en crumble van kokos. Als verrassing nog een klein ijsje van pikante kippenbouillon. Mooie verfijnde smaken die prima door de wijn ondersteund werden.

De tweede begeleider kwam uit Franschhoek Zuid Afrika, een Chardonnay 2010 van het huis Chamonix, een heerlijke wijn met een niet te uitbundige houttoets. Op een donker diep bord een mooi stuk zacht gegaarde kabeljauw met een smaak alsof hij gerookt was. Ernaast een zalf van snert, crumble van roggebrood, brunoise van wortel en een saus van boerenboter. Leuk hoe Yuri met smaken van erwtensoep een licht en verfijnd gerecht weet te maken. De wijn eiste hier een hoofdrol op.

Er kwam nog een kleine amuse uit de keuken. Een romig soepje met hartige gerookte schotse zalm.

Uit de Languedoc een Picpoul de Pinet van Domaine Grangette. Op het bord gebakken coquilles met stukken kreeft op een zalf van pompoen, brunoise van pompoen, koekjes van sesam en een saus van vadouvan. Een echt verwengerecht. De sesamkoekjes gaven heerlijke accenten in smaak en mondbeleving. De strakke wijn was een echte ondersteuner van het gerecht.

We bleven bij wit met een Italiaanse Langhe bianco 2009 van Paolo Scavino die bij alle drie in de smaak viel. In een diep schaaltje zacht gegaarde Noordzeeschol met risotto van eekhoorntjesbrood, schijfje Ibérico ham, stukjes macadamia en een truffelbotersaus. Smullen weer met een prima balans in wijn spijs.

We gaan over op rood met een terug gekoelde Rioja crianza 2009 van Athus die door de lagere temperatuur wat fruitiger was. Op het bord een mooi stuk hertenrug met hierop een stukje gebakken ganzenlever, ernaast een mousseline van knolselderie, stukken gebakken witlof, linzen en een mooie geconcentreerde saus. Cuisson van de hertenrug was prima. De combinatie saus linzen was zalig. De wijn zorgde voor aangename fruitigheid, weer tevreden gezichten.

De dessertwijn kwam uit Duitsland, Riesling auslese 2011 van het huis Emrich-Schönleber, mooie aroma's en heerlijke zuren een topper. Op een mooi diep bord een schijf flexibele bastogne, crumble ban bastogne, appel compote, schuim van appel, druppels gel van framboos, ijs van rode kool en een kletskop van amandel. Aangenaam zoet afgewisseld met fijne fruittoetsen die uitstekend aansluiten bij de heerlijke wijn.

Als afsluiter een prima espresso met op een klein wit tafeltje drie friandises.

De jonge dame in de bediening is helemaal ingewerkt en straalt van zelfvertrouwen ze doet het prima. Fabian de sommelier presenteerde de wijnen op een deskundige wijze, mooie keuzes die goed onderbouwd werden. Yuri de chef was hierdoor wat minder aan tafel maar hij heeft even kennis gemaakt en enkele mooie gerechten ingezet. De keuken heeft ons weer behoorlijk verwend en we hebben een uitgebreide rondleiding van de kaart gekregen, super bedankt. Heerlijke klassiekers met een moderne invloeden en enkele verrassingen. Het was ditmaal erg gezellig aan tafel door Sophie en John, bedankt hiervoor. Tot de volgende keer.

Restaurant Zuyd is al weer drie jaar open. Dit vieren ze door het verrassingsmenu uit te breiden met een extra gang van het huis. Via Facebook zagen we dat wild in het menu goed vertegenwoordigd zou zijn, dus gereserveerd voor de lunch op donderdag.
Het was een regenachtige dag maar dat maakt het eten binnen extra gezellig.
Voor de rokers was er buiten onder het luifel een terras ingericht en er lagen dekentjes op de stoelen tegen de kou. De herfst is echt begonnen.

We mochten een tafeltje uitzoeken en dat werd er een aan het raam. Een witte wijn als aperitief, voor mijzelf de Sauvignon van Maipe uit Argentinië en voor partner een Franse Chardonnay. De chef presenteerde zelf de amuse een lolly van pizza Margarita.

De amuse werd op een zwart natuurstenen tegeltje uitgeserveerd, blokjes van roomkaas en mosterd met een krokant van bacon en roggebrood en toefjes crème van violet mosterd. Een aangenaam hapje met veel mondbeleving, de mosterd was aardig pikant wat ik zelf lekker vind.

Er wordt een schaaltje met kroepoek van Hollandse garnalen uitgeserveerd waarbij een luchtige dip van whisky-cocktailsaus.

De eerste begeleider is een Duitse witte wijn gemaakt van Spätburgunder van Marcus Clauss, met mooi rond fruit in het bouquet. Op een groot rechthoekig wit bord drie schijven oosters gemarineerde zalm met gebakken gamba's gegarneerd met zoetzure groentes, een ijspastille en druppels crème van miso en sushirijst. Op een klein schaaltje ernaast een loempia gevuld met zalm op een bedje van zeewier met druppels crème van Garam masala. De zalm was om te zuigen en had een subtiele toets van sojasaus. De gamba's die mooi op smaak waren hadden het jasje nog aan en dat was wat onhandig. Veel afwisseling van smaken wat ik prettig vind. De wijn was een prima keuze.(9,2)

Voor het eerste wildgerecht was een Pinot noir 2010 geselecteerd van het huis Saint Marquis uit het zuiden van Frankrijk. Een wat vollere Pinot noir met een wat diepere kleur. Op het bord bereidingen van bosduif. Een gegrilde borst met hierop amandelschaafsel en een gefrituurd boutje wat op een stukje tarte flambée lag Ernaast een stukje vijg, blaadjes van groene kool en een schuim van bouillon van duif. We kregen de waarschuwing mee dat er nog een kogeltje in kon zitten. Deze duif was niet te vergelijken met de Franse of tamme duiven die we vaker eten want deze bosduif valt echt in de categorie taai. De smaak is krachtig, echt wild en we kwamen nog een kogeltje tegen. De contrast van de zoete vijg en het zoet in de saus was goed gekozen. De wijn was een prima begeleider die met zijn aangename fruit het gerecht af maakte. (8,8)

Voor het tweede wildgerecht was een Chileense Carmenere 2010 "Gran Reserva" Envero geselecteerd van het huis Apaltagua. Een heerlijk krachtige wijn met aangenaam zachte afdronk. De chef presenteerde zelf op een grote zwarte tegel zijn hertenboutgerecht. Twee mooie stukken van de hertenbout met hierop een krokant, een kroketje met hertenvulling, rode kool, appel, aardappel, pastinaak en een jus van pepertjes. Het kannetje saus bleef op tafel, lekker! De cuisson was prima. We kwamen tijdens het eten als verrassing nog een paar lekkere toefjes ganzenlever tegen, super. Mooie smaken en met stip het beste gerecht van de middag. De wijn heeft hierin met zijn heerlijke smakenpalet ook een belangrijke rol in gespeeld. (9,5)

Voor het dessert kwam er nog een amuse, een bolletje sorbetijs van witte chocolade met een kletskop en een saffraanijsje en druppels gel van peer.

De dessertwijn werd gepresenteerd, Muscat de Aartsrivales 2011 van Château
de Calce. Op het bord een brede streep crème van cheesecake met hierop quenelle yoghurt limoenijs, quenelle rijstevla, dooier van yuzu en marmelade van pomelo. Heerlijke fruittonen wisselen elkaar af en de rijstevla was contrasterend in smaak en mondbeving. De wijn had in de marmelade de ideale partner gevonden. (9,2)

Als afsluiting een espresso met een drietal friandises.

Bediening was met Wendy Michielsen goed verzorgd. De wijnen en gerechten werden keurig toegelicht en er was tijd voor gezelligheid. Ditmaal was het ook gezellig druk voor een doordeweekse lunch, er waren een zestal tafels bezet.
Prijs-kwaliteit is zeer goed, menu kost met deze aanbieding 36,50 en de wijnen kosten tussen 4,- en 6,-.

We hadden als afsluiting van de restaurantweek onze favoriet de Fuik geboekt. Het weer zat helaas niet mee en we moesten binnen plaats nemen maar ook hier heb je een geweldig mooi uitzicht over het water en het Brabantse land. We hebben het menu uitgebreid met de twee mogelijke opties en de als biefstuk bereide sukade vervangen door drie bereidingen van kalf.
Het eten was over de gehele linie zeer goed maar we misten in de gerechten wel de signatuur van Marco de chef. Ofwel de mooie smaakvolle sausen en de bereidingen van grootmoeder in een culinaire jas. Het kaasgerecht was mijn favoriet van deze middag en dit was het enige gerecht wat echt op top niveau was.

De wijnen waren zorgvuldig door Ben geselecteerd, klassieke keuzes met twee uitschieters naar boven. De Chennin Blanc en de dessertwijn uit Juraçon. De andere waren goed gekozen maar spraken mij persoonlijk wat minder aan.

Bediening was onder leiding van Inez Poldervaart uitstekend verzorgd. Alles liep gesmeerd. De wijnen werden keurig door de sommelier ingeleid en de gerechten werden door verschillende personen van de bediening ingezet en toegelicht.

Prijs kwaltijd was zeer goed, uitbreidingen van het menu kosten 10,- , begeleidende wijnen 7,50 en de huiswijn kost 5,-. Deze prijs vind ik voor twee begeleidende wijnen zeker gerechtvaardigd en voor de andere drie net iets te veel.
Ik snap dat je tijdens de restaurantweek iets minder hoogwaardige producten krijgt en hierdoor kunnen we stellen dat we, ondanks dat het niet over de gehele linie top was, een geslaagde middag hebben beleefd.

We hadden een tip gekregen van Robin van der Werken, die deze week voor het laatst aanwezig was als stagiaire in de keuken, dat La Folie ten opzichte van onze eerste beleving een stuk verbeterd was. Dat wilde we wel eens uitproberen.
Het is wel een stukje met de auto en omdat het weer goed was besloten we wat vroeger te gaan om zo ook nog even van een mooie wandeling in Zaltbommel te kunnen genieten. Parkeren kan gratis op de parkeerplaats voor lang parkeren en vanaf hier is het nog geen vijf minuten lopen naar het restaurant.
We arriveerden mooi op tijd bij het restaurant. Daar het terras aan een redelijk drukke straat is besloten we binnen te gaan zitten waar het rustiger is en de airco voor verkoeling zorgde. We kregen een tafel aan het raam. De inrichting was ten opzichte van vorige keer niet gewijzigd. Op tafel stond een menukaart waarop alle gerechten uitgebreid omschreven waren, notities maken was nu niet nodig. Na het bestuderen van de kaart wilde we wel een uitbreiding naar vier gangen middels een tussengerecht. Ook was er de mogelijkheid om een extra kaasgerecht te bestellen.
We bestelden een witte wijn als aperitief, een Sauvignon Blanc uit Chili die door de Jeunes groep (kwaliteit organisatie) is geselecteerd werd gepresenteerd. Een aangenaam fruitige wijn. Een ruime sortering amuses werd uitgeserveerd. Een warm doperwtencakeje met druppel mayonaise van ansjovis die erg goed beviel. Zo ook de kroepoek van witte bonen met een dip van bacon. De olijven waren erg groot en nog niet ontpit maar wel erg lekker. Op een zwart tegeltje een savarin van bloemkool met in het midden wat macadamianoot en passievrucht, subtiele smaakjes. Ondertussen was een bonbon van geitenkaas uitgeserveerd, op een krokantje van focaccia een half bolletje kaas met hierop een cressje, erg lekker en een prima combinatie met de wijn.
Vier kleine zuurdesem broodjes werden uitgeserveerd waarbij Guernsey boter en een bakje met crème met mierikswortel. De mierikswortel is subtiel aanwezig en de crème smaakt prima op het brood, weer eens wat anders.
Er kwam nog een amuse, de Bloody Mary a la Folie. In een glaasje een bolletje sorbetijs dat pikant gekruid is waarlangs een stukje tomaat en stukjes bleekselderij. Hier overheen werd nog wat tomatensap geschonken. Een erg lekkere amuse weer waarbij de wijn het wat moeilijker had.

De eerste begeleider is een Portugese Entre Santos die van voornamelijk Sauvignon blanc is gemaakt. Deze heeft een mooie neus en aangename fruitigheid in de mond, erg lekker. Robin presenteerde zelf het voorgerecht. Enkele stukken gemarineerde makreel met een gegrilde garnaal, structuren van komkommer, aardappelsalade, haringkuit en een schaaldieren schuim. De vis was mild en combineerde uitstekend met de wijn, wel is het velletje wat taai. De gamba is prima en het schuim was hoog op smaak. Een erg goed gerecht dat in de smaak viel.

De tweede begeleider was een zuid Franse uit de streek Corbieres, gemaakt van Grenache Blanc, Macabeu en Muscat. Aparte maar mooie neus, elegant in de mond maar met een bittertje in de afdronk. Op een mooi donker bord een stuk gebakken scholfilet op een bedje van risotto met kreeft, ernaast kokkels in de schelp, gepofte tomaat, crème van geroosterde aubergine en een saus van saffraan met colatura. Colatura is sap van ansjovis dat uit de ton waarin de visjes opgeslagen zijn wordt afgetapt. De schol was prima op smaak, de kokkels waren sappig en erg lekker. Risotto was mild en zacht de stukjes kreeft waren royaal aanwezig. Een gerecht met een mooie balans en veel verschillende smaakjes. De wijn was, vooral met de neus, een prima begeleider, het bittertje in de afdronk paste niet helemaal bij de fijne smaken van het gerecht. We vonden dit het beste gerecht van deze middag.

De volgende begeleider komt uit Italië, de Aleandri gemaakt van Refosco een inheemse druif. Een volle wijn met diep robijnrode kleur. Op het bord gebakken tamme eend en een ravioli gevuld met stoof van de bout, zomerse groenten, crème van bospeen, bitterbal van maïs, cantharellen en een jus met verjus. Cuisson van de eend is prima, het jasje snijd ik er vanaf want dat vind ik net iets te taai. Het bitterballetje is erg smaakvol. De jus is goed op smaak. De combinatie met de wijn is erg goed een mooie ronde weer.

De dessertwijn was een rosé Cava van het huis Torre Oria en is gemaakt van garnacha, met subtiel fruitige neus en in de mond vrij droog met aangenaam fruit. Voor het dessert kwam nog een amuse, een zoete sushi met druppeltje mint en een sausje op basis van balsamico die met suiker wat zoeter is gemaakt. Leuk gevonden en lekker. Het dessert kwam Robin inzetten, vers rood fruit met ertussen elastische witte chocolade, aardbeisorbetijs, citroen taartje en afgewerkt met druppels yoghurt. Vers fruit is lekker maar de producten uit de keuken maakt het tot een heerlijk licht verteerbaar gerecht. Vooral het ijs en het citroentaartje waren favoriet. De wijn smaakte er goed bij maar had van mij iets zoeter mogen zijn.

We sluiten af met een pittige espresso met lekkere friandises.

Bediening is prima, deze wordt deze middag door slechts een persoon verzorgd daar het niet druk was ondanks de restaurantweek. Wijnen werden keurig toegelicht en was er uitgebreide uitleg bij de gerechten. Ook was er af en toe wat tijd om gezellig wat te kletsen, wat we altijd wel kunnen waarderen.

Prijs kwaliteit is uitstekend, ten opzichte van een normaal bezoek zijn er nauwelijks concessies gedaan, menu 22,50 extra gang 8,50, koffieservies 5,-, huiswijn 4,- en begeleidende wijnen 6,50. De begeleidende wijnen zijn allemaal mooie producten die niet alledaags zijn.

Ik kan wel zeggen dat Robin gelijk heeft gehad. De keuken heeft ten opzichte van vorige keer een flinke stap voorwaarts gemaakt. Meer smaken op het bord die goed gekozen zijn maar ook allemaal een toegevoegde waarde hebben. Dit zorgt voor meer smaak avontuur en dat is iets wat ik erg kan waarderen. Wij wensen Robin succes bij het volgende adres en tot de volgende keer.

Ruim een jaar geleden opende Sjieque haar deuren en we hebben kort na de opening een drie gangen kennismakingsmenu gegeten. Er werd toen aangegeven dat ze rustig zijn opgestart en dat ze later wilde doorschakelen naar een hoger niveau, al na gelang de wensen van het publiek. We waren dus benieuwd naar de ontwikkelingen want we weten dat de chef wat in zijn mars heeft.
Bij binnenkomst bleek dat het interieur weinig is veranderd, wat wel meteen opviel was de komst van de nieuwe restaurant manager, Bart Verbunt. Deze kennen we als patron van restaurant “Bij Wijze van Klijsen”. Dit restaurant heeft afgelopen maand na ruim tien jaar de deuren gesloten.
Er was voor ons een tafel aan het raam gereserveerd, en we bestelde een witte wijn als aperitief. Er waren twee keuzes, zelf ging ik voor de Sauvignon van Croix D'Or uit de Pays D'Oc, een aangename fruitige wijn. Hierbij werd een bruin broodje uitgeserveerd met een scherp kartelmes, zodat je er naar wens stukjes vanaf kon snijden.
De amuse bestond uit een stukje, met een brander, gekarameliseerde paling met hierbij twee bereidingen van wit bier (makaron en gel) en een ijspastille op basis van komkommer. Een goed begin, met mooie smaken.

De eerste begeleider werd door een jonge dame gepresenteerd, een Portugese Fafide Douro uit 2011. Niet te uitbundig bouquet met in de mond een wat hogere fruitigheid. Op het netjes opgemaakte langwerpige bord lagen twee bereidingen van zalm. Twee cilinders tartaar, en twee aangeschroeide stukken, garnering bestaat uit gekookte mosselen, quinoa, plakjes rettich en twee bereidingen van kalamansi (koelie en marshmallow). De tartaar was mooi op smaak gemaakt en hierbij combineerde de bereidingen van kalamansi erg goed. De quinoa was misschien een tikkeltje te gaar. De mosselen waren mild van smaak. De wijn voelde zich het best bij de kalamansi met de tartaar. Een gang die goed in de smaak viel.

De tweede begeleider is uit het zuiden van Frankrijk, een Saint Chinian van Chateau Guiraud 2010. Een fruitige neus met in de mond veel kracht en een stevige afdronk. Op het bord een flinke schijf gestoofde sukade met hierop een quenelle piccalilly, groene asperges en een bitterbal waarin wat ook wat ganzenlever verwerkt is. Verder op het bord druppels gel van peterselie, puree van knolselderij met truffel en een schijf, in de oven afgewerkte, aardappelpuree met een toef mayonaise. Aan tafel werd de saus op basis van rode wijn toegevoegd. De sukade was hoog op smaak, de glibberige stukjes in het vlees smaakten gelukkig niet naar vet want daar ben ik niet zo'n liefhebber van. De kruidige piccalilly zorgde voor aangename fruitigheid en combineerde erg goed bij de sukade. De bitterbal was prima en deze had een mooie droge krokante korst. De knolselderijpuree met duidelijke truffel smaak zorgde voor een aangename afwisseling. De milde peterselie druppels zorgde voor enkele rust puntjes. De wijn die vooraf heel krachtig leek was een goede begeleider en werd door de vollere smaken van het gerecht een stuk lekkerder.

De dessertwijn was een Spaanse versterkte Moscatel van het huis Alvear, mooie neus met de typische muskaat tonen en in de mond mooi rond. Op het bord Tiramisu a la Sjieque. Als basis een streep crème van koffie met ernaast poeder van koffie, bolletjes ijs van mokka, pepernoten van lange vingers, en druppels gel van amaretto. Het gerecht heeft veel verschillende mond belevingen, de smaken zijn goed en de combinaties sterk. De wijn vult het gerecht mooi aan met zijn suikers. Dit is voorlopig het beste gerecht dat we bij Sjieque gegeten hebben.

Het was inmiddels al aardig laat geworden en we besloten geen afsluiter meer te nemen.

Bediening werd door twee dames en de manager verzorgt en ook hielp af en toe de patron een handje mee. Zelf vind ik het leuker als het wat minder wisselt. De manager moet zijn draai nog een beetje vinden en dat gaat met zoveel ervaring zeker lukken.
Prijs kwaliteit is goed. De wijnen die variëren tussen de 3,75 voor de huiswijn en 7,25 voor de begeleiders vind ik niet echt voordelig voor deze kwaliteit. Het is wel fijn dat er gratis kraanwater wordt aangeboden.
We kunnen zeggen dat het niveau van de keuken is gestegen. Zelf vind ik het goed dat de frietjes bij het hoofdgerecht zijn verdwenen. De chef is goed in smaak en er zitten verschillende sterke combinaties bij. Tot de volgende keer weer.

Naar Oirschot voor een eerste kennismaking met restaurant de Meulen. Het restaurant is makkelijk bereikbaar vanaf de snelweg en heeft een eigen parkeerplaats. Het pand is gelegen buiten het centrum, in een woonwijk en naast de bekende molen `De Korenaar`, een historisch monument dat stamt uit 1857.

Bij binnenkomst kijken we op de bar en de grote lamp aan het plafond trekt de aandacht. Sfeervolle inrichting met bruine vloerbedekking, bruin gestoffeerde comfortabele armstoelen, witte en rode muren. Achter een venster staat een oude stoommachine. De tafels zijn keurig ingedekt met wit linnen en een vers bloemstukje komt op tafel.
We krijgen een tafel aan het raam en door de bovenlichtjes hebben we uitkijk op de molen, leuk. We bestellen een witte wijn als aperitief. Een Italiaanse Grillo van het huis Angelo wordt geschonken, een fruitige wijn met klein bittertje in de afdronk. Als borrelhapjes een glaasje groene olijven en schaaltje vers gebakken gezouten krokantjes. Voor op de broodjes tomaten tapenade, schijf roomboter en een bereiding met kwark.
De amuse zit in een klein hoog glaasje met oortje, een witlofsoepje met hierop een warm krokant buideltje gevuld met een wildragout. Het soepje leek op een hartige bereiding van melk met stukjes rauwe witlof voor de bite. Het buideltje had een mooie droge krokante korst, de vulling was zalvend met subtiele wildsmaak, een aangename start.

Helaas is er geen mogelijkheid voor een wijnarrangement en we drinken de witte door. Op het bord tartaar van gemarineerde tonijn, gebakken gamba, druppels kerrie mayonaise, wakamé, schijfje gemarineerde komkommer, gezuurde bloemkoolroosjes en wat rauwkost. De tartaar is mild en smaakvol en we kunnen hem uitgebreid met de garnering combineren. (8)

Voor het hoofdgerecht schakelen we over op de rode van hetzelfde wijnhuis. Deze is gemaakt van Nero d` Avola, een elegante, fruitige wijn. Op een bourgondisch gevuld bord een drietal flinke stukken hertenrug met saus van morieljes, hete bliksem, pompoen crème, quenelle wortel met gember, biet, spruiten en gekarameliseerde witlof. In een schaaltje nog gebakken krieltjes met champignons en ui. Het vlees heeft een hele mooie cuisson en combineert uitstekend met het uitgebreide garnituur. Van de krieltjes proeven we er maar één daar het alles bij elkaar een behoorlijke portie is. De hete bliksem was erg smaakvol. De wortel met gember was de avontuurlijkste smaakbeleving. (9)

We kunnen wel een dessertwijn bestellen en laten de keuze aan de serveerster. Ze kiest een Portugese Moscatel de Setubal 2004 van het huis Bacalhôa, met in de neus tonen van muscat en rozijnen, in de mond rond en een licht stroperige afdronk met een klein bittertje. Uit de keuken een mooie presentatie van drie quenelles chocolade mousse, drie bolletjes sinaasappelijs, streep slagroom, partjes van sinaasappel en grapefruit , druppels sinaasappel siroop en kleine mintblaadjes. De chocolade mousse heeft een krachtige smaak die prima met de grapefruit en de wijn combineert. Ook de sinaasappel bereidingen zijn erg lekker. Een prima dessert. (9,3)

Als afsluiter de espresso met een truffel en een klein kommetje crème brûlée.

De serveerster was in het begin iets formeel maar al snel brak het ijs en werd het een stuk gezelliger. Alles verliep naar wens. De lunch is niet druk bezocht daar er weinig spontane inloop is, als je hiervan gebruik wilt maken moet je dit op voorhand bespreken anders heb je kans op een gesloten deur. Jammer is natuurlijk wel dat er weinig open flessen zijn waardoor de wijn mogelijkheden zeer beperkt zijn.

Prijs kwaliteit is erg goed, ze hebben niet voor niets een bib en een smiley. Menu 34,-, huiswijn 3,95, dessertwijn 5,95, fles water 4,- en espresso 2,35.

Over dit restaurant hadden we al positieve berichten gehoord, dus we hadden er zin in.
We moesten voor de lunch wel even reserveren en hebben aangegeven dat we een drie gangen lunch met voor-, tussen- en hoofdgerecht wilden gebruiken. De auto kunnen we op de royale parkeerplaats voor de deur makkelijk kwijt. Op de deur zien we aardig wat stikkers, van Michelin en Lekker. Eenmaal binnen kregen we een fijne ronde tafel bij het raam toegewezen. Binnen is er een gezellige huiskamersfeer en door strategisch plaatsen van meubilair is ruimte in kleinere oppervlakten verdeeld. De tafels zijn luxe gedekt met een lang onderlaken en fijn wit tafellinnen. De armstoelen zitten comfortabel.

Als aperitief nemen we witte wijn. We mogen kiezen en het wordt de Spaanse Sauvignon blanc 2010 uit de Rueda streek van het huis Castelo de Medina met een aangenaam fruitig aroma. Het borrelgarnituur bestond uit een puntzakje met krokante koekjes met stervorm en een schaaltje huisgemarineerde olijven. De olijven waren licht pikant, met wat knoflook en er zaten verse rozemarijn tussen, erg lekker.

De amuse gepresenteerd op een houten plankje, in een espressokopje een romig soepje van knolselderij met Hollandse garnaaltjes. Lekker zacht en subtiel, de garnalen zijn prima op smaak. Op een schaaltje vinden we een dim sum met wat huisgemaakte chilisaus. Een krokant buideltje dat is gevuld met parelhoen en bospaddenstoelen. De saus was aangenaam pikant en met stukjes limoen gekruid, een aangename opwarmer.

De wijn wordt doorgezet bij het voorgerecht, een kreeft salade. Stukjes Canadese kreeft met partjes pomelo, stukjes cashewnoot, kleine stukjes kroepoek, stukjes rode ui en wat rucola blaadjes. De kreeft is mooi op smaak en de combinatie met de niet te sappige pomelo is goed gevonden, de hartige cashewnoten geven leuke accenten. De milde krokantjes zijn prima voor het mondgevoel. De wijn combineerde goed al had hij aan de grapefruit een krachtige tegenhanger. (9)

De tweede begeleider is er een uit de Alsace van het huis Fernand Engel, gemaakt van pinot gris 2010, mooi rijp met een lichte kruidigheid. Uit de keuken een specialiteit van de chef, eerst een bord met Spaanse zeebaars, kwartelei, gamba, enkele beukenzwamen en een Spaanse peper. De chef komt zelf aan tafel om uit een theepot de Maleisische kokosbouillon te schenken. De bouillon gaf een heerlijk aroma en had een fijne licht pikante smaak. De wijn kreeg door de bouillon een positieve boost, zelden heb ik een Pinot Gris uit de Alsace zo mooi zien aansluiten. Met de ingrediënten konden we naar hartenlust combineren. Van het pepertje mochten we alleen proeven, voor de zekerheid werd er een schaaltje huisgemaakte garnalen kroepoek bij gezet zodat we in nood konden blussen. De kroepoek was ook lekker om zo te eten met een mooie garnalen smaak. De baars was erg subtiel, het eitje gaf met zijn droge dooier een lekkere mondbeleving. (9,1)

Voor het hoofdgerecht is een een Pinot Noir 2008 geselecteerd uit de Bourgogne van Domaine Forey, mooi fruitig rood met soepele tannines. In een kom nasi Kuning uit de Indonesische keuken, gekookt in kokos, gekleurd met kunyit en fruitig gemaakt met sereh (citroengras). Op het bord langzaam gegaarde parelhoen met groene asperges, schijfjes gefrituurde lotuswortel, Japanse knolletjes en een krachtige Balinese ketjapsaus. De hoen is mild en de heerlijke ketjapsaus bepaald grotendeels de smaak, de knolletjes hebben een knapperige bite. De wijn is met zijn mooie zuren een prima ondersteuner evenals de rijst. (8.9)

Nog een lekkere Nespresso als afsluiter, partner gaat voor de jasmijn thee die met een zandloper wordt uitgeserveerd. Erbij nog blokjes hazelnoot chocolade, kokoskoekjes, chocolade met noot en een madeleine.

De bediening bestond uit een lieve, gastvrije, ervaren dame die ons prima verzorgde en van ondersteunende informatie voorzag.
Prijs kwaliteit is goed, menu 34,50, fles water 5,50, huiswijn 5,-, pinot gris 6,-, de en de pinot noir 7,-. Een restaurant voor hen die van de verfijnde oosterse keuken houden, wij hebben weer een fijne middag gehad.

We hadden met dit restaurant reeds kennis gemaakt op Tilburg culinair 2011 en we hadden ons voorgenomen om hier eens te gaan eten. We vonden de zomervakantie vakantie een mooie gelegenheid omdat er ook een fijn terras bij zit. Het was uitstekend weer dus de fiets was de beste optie. Het is een mooie tocht door het Brabantse land met veel natuurschoon.
Netjes op tijd kwamen we aan bij het restaurant dat tussen de landerijen ligt. We nemen even een kijkje binnen in het royale restaurant dat knus is ingericht met een vleugje romantiek. Opvallend zijn de lampen van geweien en het grote opgezette dierenhoofd aan de wand. Verder is het meubilair zeer gemêleerd op een zodanige manier dat het past.
Het mooie terras lonkte en we kregen een plaatsje onder de parasol. De begroeiing van de tuin is hoog en dat is deels gedaan om de moes- kruidentuin te camoufleren. Er staan verspreid aardig wat dakplatanen die deels voor schaduw zorgen op het terras. In de tuin staan twee levensgrote nagemaakte koeien en achter in de tuin staat een gebouw dat als feest ruimte dienst doet.
We namen een witte wijn als aperitief en was keuze uit twee, zelf de Sauvignon blanc die aardig was. We kregen de kaart een lunch en een diner kaart. Na overleg gingen we voor het zesgangenmenu met voor mijzelf het wijnarrangement en voor partner die niet zoveel wijn wilde drinken een fles water. Partner wilde deze middag liever geen vlees en dit was geen probleem. We hadden tijd genoeg en het was vakantie.
Het borrelgarnituur wordt uitgeserveerd, bleekselderij stengels met een truffelmayonaise. Hierna een bordje met twee amuses. Op een lepel een bitterbal gevuld met ossobuco die lekker vol van smaak was. In een klein schaaltje een terrine van kabeljauw en tuinkruiden en een blokje panacotta van zalm met een druppel mayonaise, lekker mild van smaak.
Het brood kwam in een zilverkleurig trommeltje, royaal gevuld met verschillende warme broodjes. Erbij roomboter, kruidenboter, olijfolie en zout.
De eerste begeleider werd uitvoerig door de sommelier toegelicht. Een Portugese witte wijn 2010 van het huis Kopke uit de Douro streek gemaakt van Arinto en Gouveio druiven. Subtiele neus en elegante afdronk. Op een langwerpig bordje bereidingen van kreeft met twee cilinders aardappelsalade met truffel, gekookt kwartelei, rolletjes zoetzure komkommer, druppels crème van waterkers, salade en krokante driehoekjes. De kreeft bestond uit twee stukken van de staart en twee stukken van de schaar, deze waren mooi op smaak en combineerde prima met de delicate wijn. De aardappelsalade had een rijke truffelsmaak en deze was voor de wijn wat te heftig. Op het bord was verder voldoende mogelijkheid om de combineren en af te wisselen. Een royaal geproportioneerde eerste ronde die erg lekker was.
De Portugese wijn werd doorgeschonken en het eerste tussengerecht was een krachtige visbouillon gevuld met Hollandse garnalen en schijfjes lenteui. Mooie smaken die goed met de wijn combineren.
Een nieuwe begeleider word gepresenteerd, een Spaanse Chardonnay 2011 van het huis Gran Feudo uit de Navarra. De wijn heeft zes maanden op hout gerijpt en tijdens het rijpen is het bezinksel wekelijks door de wijn geroerd. Een mooie uitbundige neus met in de mond bescheiden hout tonen. Het gerecht wordt op een blad vormig bord met dito groen onderbord uitgeserveerd. Op de huid gebakken zeebaars met twee blokken aardappel gratin, krokantje van lotuswortel en een saus op basis van tomaat. De vis is mooi gegaard en goed op smaak de saus is heerlijk. Zo lekker zelfs dat we naar de ingrediënten hebben gevraagd. Tomatensap wordt ingedikt met rozemarijn en Pernod en op smaak gebracht met gezouten boter. De wijn was een goede begeleider.

Uit Californië komt de Pinot Noir 2010 van Cycles Gladiator, rijp rood fruit met pittige houttoets en zachte afdronk. Erbij op een bedje van kruidenrisotto een krokant gebakken kalfszwezerik waarop wat emping en ernaast een saus op basis van grenadine. Een niet te complex gerecht met mooie smaken. De risotto is mild en de saus maakt wederom indruk. De wijn is een uitstekende begeleider die het gerecht helemaal af maakt.

De wijn voor bij het hoofdgerecht is de Argentijnse malbec 2010 van het huid Kaiken, donker paarse kleur met tonen van blauwe bessen en in de mond krachtig en rijk. Op het bord getrancheerde lamsfilet op een bedje van gesneden groene boontjes en afgewerkt met wat aardappel chips met ernaast een heerlijke dragonsaus. Als garnituur krokante aardappel balletjes en een gepofte cherrytomaat. Cuisson van het lam is prima en de saus maakt er weer iets speciaals van. De wijn is in het begin wat te pittig maar naar enkele slokjes gaat het een stuk beter in combinatie met het lam en lekkere saus.

De dessertwijn was gemaakt van laat gelukte Sauvignon blanc 2008 van het huis Errazuriz uit Chili. Een licht gele wijn met aroma van rijpe ananas en honingdauw in de mond niet te zoet met hele mooie zuurgraad, erg lekker. Op het langgerekte bord met vier verschillende kleine gerechten. Een quenelle slagroom, glaasje mango, een pannenkoekje met hierop bolletje frambozen sorbetijs met ernaast druppels aardbeiensaus en een aardbeien taartje. Mooie pure smaken waarvan de mango en het sorbetijs uitstekend aansluiten bij bij de heerlijke wijn.
Als afsluiter nog een erg lekkere krachtige espresso zonder zoetigheden. Deze konden eventueel wel bijbesteld worden.

Bediening werd verzorgd door verschillende jonge dames en deze waren bijna geruisloos aanwezig. Onze gastvrouw (sommelier) die presenteerde de wijnen op een uitvoerige wijze. Ze wist er aardig wat van en had ook vaak leuke weetjes over de wijnbouwer of etiketten van de wijn. De uitleg van de gerechten was goed en als je wat extra informatie wilde werd het geregeld. Een prima kracht en jammer te horen dat ze niet van blijvende waarde is voor het restaurant.

Prijs kwaliteit is goed tot zeer goed, het valt op dat er een stimulans is om voor het uitgebreide menu te gaan daar het prijsverschil tussen drie en zes gangen slechts 17 euro is. De keuken is degelijk klassiek met veel aandacht voor smaak, de sausen zijn duidelijk de specialiteit van de chef en hierin zat voor mij de vernieuwing. Het was een aangename afsluiting van onze zomervakantie.

We waren rond 16:00u in de stad en dachten, we gaan eens een broodje bij Kras2 eten. We waren als enige in het winkeltje en de bediende vroeg vriendelijk wat het mocht zijn.
We keken op het krijtbord en maakte onze keuze. We keken bij de specialiteiten en een broodje Kras 4,25 leek ons wel iets. We kozen voor bruin.
We mochten plaatsnemen en kozen voor het terras buiten.
Het broodje werd keurig gebracht. Het was een opengevouwen bruine pistolet belegd met gekookte ham met wat schijven ei, sla, komkommer, Amsterdamse ui en schijfjes augurk. Persoonlijk had ik er iets meer van verwacht. Het broodje was niet meer echt vers maar nog wel een beetje krokant. De smaak was ok.

Het adres wat we ruim tien jaar geleden bijna wekelijks bezochten en waar we de Nederlands/Franse keuken hebben leren waarderen. Hier krijg je voorgeschoteld wat de leerlingen van de verschillende niveaus bereiden. We hebben in het verleden alle niveaus uitgeprobeerd en we kunnen zeggen dat hier altijd erg goede waar voor het geld geboden wordt. De controle in de keuken is zodanig dat we nog nooit een echte misser hebben meegemaakt. Reserveren valt niet altijd mee omdat er veel vaste klanten zijn. Ditmaal heeft de examenkandidaat die voor ons gaat koken, Robbin van der Werken, de reservering verzorgd.

Robbin doet examen voor "2e jaars zelfstandig werkend kok". We hebben hem leren kennen via het "sociale netwerk". Hij heeft dit jaar stage gelopen in de keuken van La Folie. Dit restaurant hebben we afgelopen jaar bezocht en hier hebben we live kennis gemaakt met Robbin. We hebben toen een verrassend lekker dessert van zijn hand mogen proeven. Nu staat hij als chef-kok in de keuken en draagt hij de verantwoording voor het hele menu, inclusief inkoop en aansturing van een leerling basis kok.

De restaurants bevinden zich in het monumentale gebouw van de school, dat vroeger dienst deed als klooster en dat de Rooi Pannen werd genoemd. Je komt binnen in een grote sfeervolle hal die dienst doet als lounge. Gebogen plafond, glas in lood ramen, grote lamp met vooraan de receptie en achterin de bar.

We worden opgehaald door degene die ons deze middag zal bedienen en we zitten samen met de ouders van Robbin aan tafel. We krijgen een tafel op de 1e etage van restaurant d`n Biechtstoel. Vergelijkbaar met een bistro met gebruik van donker hout en een bierwand. De tafel is ingedekt met een gevlochten placemat, keurig bestek en papieren servetten met het logo van de Rooi Pannen.

Als aperitief de huiswijn, een Chileense chardonnay 2011 van Santa Rosa, een aardige ingetogen wijn. De amuse werd gepresenteerd op een bord. panacotta van jonge erwtjes met komijn, crème fraîche en zomer postelein. De panacotta was iets te hartig maar de komijn maakte het weer lekker en de room verzachte de smaak.

Een wijnkaart is er niet meer, maar gelukkig is er de mogelijkheid om zelf wijnen per glas te selecteren. We vonden achter de bar een mooie Menetou-Salon 2010 van Domaine Pellé, een heerlijke Sauvignon. Uit de keuken een Vitello tonato à la Robbin. Dungesneden kalfsmuis met plakken geschroeide tonijn, mayonaise met tonijn en ansjovis, kappertjes, schijfjes olijf en een peterselie vinaigrette. Mooie pure smaken van prima ingrediënten die goed combineren met de elegante wijn. Voldoende afwisseling in smaken. Een goede eerste ronde.

Voor het hoofdgerecht een Tempranillo 2009 van Santana, een lekkere, niet te zware, soepele wijn. Op het bord een getrancheerde, gebraden eendenborst, dubbel gedopte tuinboontjes, koolrabi crème, gerookte pommes Parisienne en een saus van gebakken ui. De eend was mooi rosé en goed gegaard met een krokant jasje. De aardappeltjes hadden de beloofde rooksmaak, lekker. De crème was erg hartig en de saus was heerlijk. Het leek wel of er een scheutje PX sherry ingegoten was, mooi. Het vlees, saus en de wijn waren goede vrienden en wederom een goede gang.

De dessertwijn was een Muscat de Rivesaltes. De desserts zijn de specialiteit van Robbin en op tafel kwam een goede presentatie. In prosecco gepocheerde appel, parfait van prosecco, lemon curd en druppels limoen/appelgel. De parfait was al wat gesmolten maar hij smaakte er niet minder om. De appel was lekker gekruid en de mooie druppels curd en gel maakte het helemaal af. De wijn was er lekker bij. De mooiste gang van de middag.

Nu was het weer tijd voor de espresso en Robbin kwam even informeren of het allemaal naar wens was geweest. Tevreden gezichten trof hij aan en natuurlijk zijn er nog wel kleine verbeter puntjes. Daarom gaat hij nog twee jaar verder werken om aan specialisatie te werken. Bij zijn examen zijn we dan weer van de partij om zijn voortgang te meten. Komend jaar versterkt hij de keuken van Le Marron in Malden.

De bediening werd verzorgt door een eerstejaars leerling en die heeft zijn uiterste best gedaan om het ons naar de zin te maken. Hij was wel wat zenuwachtig maar dat werd naarmate de middag vorderde minder. Wel was het iemand die passie voor het vak uitstraalde, leuk.

Prijs kwaliteit is uitstekend, menu 18,50, wijn 2,75 per glas en koffie 1,50. Een echte aanrader voor hen die niet te ver uit de buurt wonen en zich aan het tijdschema kunnen aanpassen. Wij hebben weer een leuke middag gehad.

Kort na het vorige bezoek van LN2 kwamen we in onze mailbox een aanbieding tegen van het vier gangen Sexy Nature Menu voor minder dan de helft van de prijs. We konden de verleiding niet weerstaan en hebben twee vouchers gekocht. We waren wel benieuwd of de kwaliteit iets te leiden zou hebben door deze aanbieding, we stelden voor de zekerheid het verwachtingspatroon iets naar beneden bij.
We werden welkom geheten door de sommelier Björn Cocu die we voor het eerst ontmoete. Hij ging ons voor naar die tafel waar we ook onze eerste kennismaking met LN2 hadden beleefd, centraal voor de open keuken. Vanaf deze plek konden we het keukenteam prima in de gaten houden wat vermakelijk is.
We bestelde een witte wijn als aperitief en kregen een Oostenrijkse Grüner Veltliner Zeiseneck 2010 van het huis Pfaffel. We werden hierover uitgebreid geïnformeerd door de enthousiaste sommelier. Een mooie elegante, sappige wijn. In het bekende houten rekje werden de krokantjes uitgeserveerd. Pikante karamel met sesam en met ziltige zeewier, beide erg smaakvol.
De amuse is met tafelbereiding die door een jonge dame wordt uitgevoerd. Uit de keuken een glaasje gevuld met drie laagjes crème en hierop komt de olijfolie die aan tafel met stikstof wordt ingevroren. Het lekkerst was het als de vier smaken tegelijk werden genuttigd. Een fijne romige kreeften smaak gekruid met rode paprika, erg lekker.

De eerste begeleider wordt wederom enthousiast gepresenteerd en komt uit Duitsland. Een Riesling Kranzemer Altenberg 2009, Spätlese Trocken van Vereinigte Hospitien met de vergulde Sint Jacobus op het etiket. Een delicate riesling, erg subtiel maar mooi. Uit de keuken een mooie kleurige presentatie opgebouwd met Noordzeekrabsalade, aangeschroeide tonijn met op de korst een mengsel van vijf kruiden, een gefrituurde knapperige soft shell krab, met als garnering toefjes wasabi mayonaise en granaatappelpitjes. Een mooie verfijnde krabsalade waarbij de krabsmaak nog slechts subtiel aanwezig is. De gefrituurde krab was voor de mondbeleving, ik vond het apart. Het mooist was de tonijn die door de kruiden op de korst erg smaakvol was en die ook de wijn helemaal tot zijn recht deed komen. De wijn had het bij de krabbereidingen moeilijk om overeind te blijven en zelfs een wat groter slokje hielp niet. Maar bij de tonijn was hij super lekker. (9.3)

Naar Hongarije voor de tweede begeleider, een land waar we de laatste tijd vaker positief door worden verrast. Een favoriet van de sommelier, dus dat zit wel goed. Van het huis Tornay gemaakt van Juhfarc 2007 van de wijngaard Nagy-Somlói. Mooie complexe neus en aangenaam rijk in de mond. Op het bord een typisch mediterrane bereiding met twee grote gamba's, tomaat bereidingen, artisjok en donkere olijfjes. De presentatie lijkt wat rommelig maar het levert mooie smaakcombinaties op. De wijn is een uitstekende keuze, blijft prima overeind en is een mede hoofdrolspeler. (9.3)

Naar Frankrijk voor de derde begeleider. Een voor mij onbekende appellation Saint-Péray uit het Rhônedal, gemaakt van Marsanne- en Rousannedruiven 2009 van het huis Fleur de Roc. De druiven groeien aan oude stokken (ruim 60 jaar) en de wijn heeft twaalf maanden gerijpt op nieuwe Frans eiken vaten. Uitbundige neus met florale tonen, aangenaam fruitig in de mond. Op het bord wederom een mediterrane bereiding, ditmaal met kreeft. Twee stukken van de staart en een schaar, pompoen bereidingen, quenelles risotto subtiel gekruid en erop nog een assortiment cressjes voor aangename accenten. Ook weer een gerecht waarbij het draait om de mooie smaak combinaties waarbij ook ditmaal de wijn weer een uitstekende begeleider is. (9.5)

Partner had ditmaal geen bezwaar gemaakt tegen biefstuk en ze kreeg zodoende twee stukken entrecote met linzen, wortelbereidingen en een gekarameliseerde knoflookteen. Als begeleider een mooie Spaanse rode van het huis Tilenus, een combinatie waarmee ze dik tevreden was.

Ook de dessertwijn was iets speciaals, waar de sommelier zelf ook liefhebber van is. Een Trockenbeerenauslese van het huis Meiser gemaakt van Huxelrebe Hasensprung 1999. Wat een bonbonnetje met nog verrassend veel fruit. Op het bord bereidingen van rabarber en quenelle ijs van yoghurt, dooier van Minneola en kruim van koek. Nu was de heerlijke wijn de hoofdrolspeler die het het best kon vinden met de rabarber. (8.8)

Als afsluiter, de espresso met een friandise. Een halve kogel chocolade karamel met vanillesaus en koekkruim.

Bediening werd door de jonge dame prima verzorgt met vriendelijke lach. Björn Cocu de sommelier heeft indruk gemaakt met zijn kennis over de geschonken wijnen, zijn wijn keuzes en de enthousiaste presentatie van de wijnen een echte topper. Jammer voor ons te horen dat hij de komende vier jaar verder gaat studeren.

Prijs kwaliteit is prima, menu 23,-, wijnen 6,50, bob glazen 3,25 en koffie arrangement 4,50.
Ryan Bahadoer de chef heeft een geheel eigen stijl die ons aanspreekt, hij lijkt een beetje nonchalant in de presentatie maar zijn gerechten hebben verrassend mooie smaak combinaties. Dit gecombineerd met de prima begeleiders maakt dat we LN2 tot onze favorieten mogen rekenen. De kleine zorg die we bij voorbaat hadden gemaakt bleek ongegrond.

We hadden begin november geboekt voor de Culitour die deze avond Basiliek zou aandoen. Na het lezen van een aantal lovende recensies leek het ons de lange reis wel waard. Het parkeren van de auto gaat gelukkig zonder problemen, op de Boulevard waren nog erg veel plaatsen vrij en het parkeren is gratis vanaf 18:00u. Vanaf de parkeerplaats is het een korte wandeling naar het restaurant. Via de oude stadspoort (de Vischpoort) kom je al meteen op de Vischmarkt waaraan het restaurant zich bevind. Dit levert een schilderachtig uitzicht op, mooi hoor.

Het restaurant bevind zich in een eeuwenoude Agnietenkapel en ook binnen zijn een aantal authentieke details bewaard gebleven. Het restaurant heeft een laag en hoger gelegen deel en een open keuken. De gasten van de Culitour zaten in het lagere deel en zijn ditmaal verdeeld over een viertal tafels omdat de groep vijfentwintig personen groot was. Het was een zeer gemêleerd gezelschap. Wij kregen een ronde tafel en we zaten samen met een koppel uit Limburg die we al hadden ontmoet bij het Culitour diner bij Jérôme.

We bestelde een witte wijn als aperitief en kregen de vraag of het ook champagne mocht zijn, dat was geen probleem. Het werd een glaasje Pommery Brut Royal, bloemig, niet te fruitig met elegante afdronk. De eerste ronde amuses kwam op tafel, op een rechthoekige tegel sushi van groenten met schuim van yuzu. Op een bordje blokjes zalm met kruim en milde saus en in een glaasje een spiering met peterselie dip. Mooie hapjes met fijne smaken.
Apart uitgeserveerd wordt een horentje van deeg gevold met piccalilly en stilton, erg smaakvol.

Vervolgens in een klein stoofpannetje een soepje van prei met erin een schijf prei waarop wat parmaham en zwarte knoflook, ook weer goed.

De laatste en voor mij lekkerste amuse werd gepresenteerd in een glas, paella in een bouillon van langoustines, heerlijk.

Het broodgarnituur wordt uitgeserveerd en we konden kiezen uit een vijftal verschillende broodjes. Het zout had een zwarte kleur en zat in een nagemaakte schelp van een zee-egel.
Om de mond weer wat te neutraliseren werd er in een klein flesje een shooter uitgeserveerd. Het was een groen sapje gemaakt van komkommer munt en appel, leuk bedacht.

We zijn nu klaar voor de eerste gang en de begeleider wordt gepresenteerd. Uit Zuid Afrika (Franschhoek) een Sauvignon Blanc/Semillion 2009 van het huis Bellingham, mooie neus en door de Semillion een subtiel zoetje. Een mooie compositie op een grappig bord, dat lijkt of het al eens stuk geweest is en weer knullig in elkaar gelijmd. Drie bereidingen van makreel, tartaar, zacht gegaard en gemarineerd erbij verschillende bereidingen van appel en komkommer. De subtiele smakende en wat vettige vis werd gecombineerd met mooie fruitige accenten. Deze smelten heerlijk samen met de wijn, prima. (9.5)

Een wijn met een voor mij nog onbekend druivenras wordt gepresenteerd. Cabernet Blanc Spätlese 2010 uit de Pfalz Duitsland van het huis Anselmann, strogele kleur , mooie zuren en een zweempje zoet. Op het bord een halve kogel ganzenlever op een crème van koffie, erop wat cruesli en een suikerspin met ernaast een klein toastje. De ganzenlever was subtiel van smaak de koffiecrème was vol en deze voerde de boventoon. De wijn paste prima bij de lever maar de koffie maakte het hem wat moeilijker. Een hele mooie ronde weer. (9.3)

De volgende wijn komt uit de Colchaqua vallei Chili, gemaakt van chardonnay 2011 van het huis Los Vascos. Een fruitige chardonnay, franse stijl zonder houtrijping. Uit de keuken een stukje gebakken kabeljauw verstopt onder schuim, met stukjes rettich en radijs en een saus op basis van soja. De vis was lekker sappig en subtiel van smaak, de radijs en rettich zorgden voor een bittertje en bite, de soja voor wat hartigheid. De wijn zorgde voor extra aanvulling in het smakenpalet en completeerde het gerecht. (9.1)

Naar Californië voor de volgende begeleider, viognier 2010 van het huis Clay Station, een heerlijke wijn met tonen van abrikoos en honing. Erbij een stukje gegaarde schol op een bedje van aardappelpuree verrijkt met epoisses en een saus op basis van morieljes. De schol was super sappig, de puree romig met een hint van epoisses en de saus was ook erg subtiel. De wijn werd zodoende een hoofdrolspeler met name door zijn rijke aroma, fijn. (9.3)

We schakelen over op licht teruggekoeld rood, uit Casablanca Valley Chili , gemaakt van pinot noir 2010 van het huis Tarapaca, elegant met een toets kersenfruit. Uit de keuken krokant gebakken zwezerik, ui, stukjes paddenstoel en een saus van laurier. De cuisson van de zwezerik was perfect, de saus was mooi op smaak. De pinot noir was naar mijn mening net iets te krachtig voor de zwezerik, ik had nog wat van de viognier deze gaf wat meer ondersteuning aan de fijne smaak van de zwezerik. (9.4)

Voor het hoofdgerecht is een Spaanse wijn geselecteerd, een crianza 2007 uit Navarra van het huis Fortius gemaakt van Tempranillo/Cabernet Sauvignon. Mooie diepe kleur, lichte kruidigheid, tonen van vanille en een prettige afdronk erg lekker. Twee stukken eendenborst, quenelle vijgencompote, linzen met spek, wortelcrème en stukjes pistache. De cuisson van de eend was super, de huid was voorgesneden in kleine blokjes wat ten goede kwam aan de mondbeleving. De vijgen compote gaf een zoet contrast. De wijn was een prima ondersteuner en een aanvulling op het smakenpalet. (9.3)

Als overgang naar het dessert een kleine dessert amuse om de smaakpapillen te resetten. In een cocktailglas stukjes ananas gemarineerd met steranijs, quenelle dragonijs en hierop een bolletje schuim van trekdrop. Daar ik van drop en anijs houd viel deze amuse prima in de smaak.

We blijven in Spanje voor de dessertwijn uit het sherry gebied, een Moscatel de Chipiona van het huis Emilio Lustau die niet te zwaar is. Op het bord een mangotaartje met erop mangosorbet, mango gelei en een basilicum blaadje. Erin vonden we nog knapperige koek wat lekker was.

Als afsluiter nog een krachtige espresso met een lange lat van marmer met hierop vele friandises. Degene die de beste indruk heeft gemaakt is het witte kogeltje waarin wat oosterse kruiden zijn verwerkt.

Bediening was onder leiding van Andrea van Zoomeren dik voor elkaar. Samen met een jonge dame en heer zorgden zij ervoor dat we tot in de puntjes werden verzorgt. De wijnen worden door Andrea van Zoomeren op een keurige wijze toegelicht.
Prijs kwaliteit is top, we zijn per persoon 75,- kwijt, exclusief tip, ofwel een hele mooie actie! We willen hierbij Clemens Schalkwijk bedanken voor de prima organisatie. We hebben een topavond beleefd!

We kwamen via twitter een leuke aanbieding tegen, “het cadeau-arrangement” dat ieder dinsdag geld. Je krijgt bij een 4-gangen verrassingsmenu (€55) het 2e menu cadeau! Dit wilde we wel eens proberen.
Het restaurant bevind zich op de locatie van een van onze eerste favorieten “Linnen”, het restaurant waar we onze eerste culinaire topervaring hebben beleeft. Bij binnenkomst bleek dat het interieur niet veel veranderd is, wat andere schilderijen aan de muur en de chefs tafel is verdwenen. We voelden ons al meteen “thuis”.
We mochten een tafel uitzoeken en het werd er een aan het raam. Als aperitief namen we de witte huiswijn, een Sauvignon blanc uit zuid Frankrijk, hele mooie neus en een klein bittertje in de afdronk. Het borrelgarnituur bestond uit een gekarameliseerde schijf chorizo op een stokje, vol van smaak met subtiele zoetigheid. Een potje met luchtige kroepoek met onderin een dip van Japanse gel op basis van soja, lekker. En nog een klein schaaltje met olijven muffins die licht van smaak waren.

Voordat we het garnituur op hadden kwam de souschef de eerste amuse brengen. Op een schijfje roggebrood, een plak rookworst, een half bolletje erwtengelei en uitgebakken spekjes. Het smaakte naar rijk gevulde erwtensoep, leuk.
Het toppertje van de amuses is de praline van witte chocolade gevuld met ganzenlever, heerlijk.
De derde ronde was een bitterbal met een vulling op basis van cevenne ui.
De vierde was de meest complexe, en werd geserveerd in een schaaltje. Bietengel, geitenkaas, crème van pastinaak, gepofte quinoa en een schuim van aceto. Zelf was ik onder de indruk van deze amuse optocht en deze laatste amuse was erg complex en verfijnd.

De eerste begeleider werd gepresenteerd, een elegante en fruitige Riesling "Drei Steine"
2010 uit de Pfalz van het huis Schmitt. Uit de keuken een hele fraaie presentatie op een wit bord tartaar van tonijn met uit elkaar getrokken piccalilly, krokantjes en cressjes. Erg subtiele en verfijnde smaken die mooi door de wijn werden aangevuld, prima. (9)

De tweede begeleider komt uit de Loire, Sauvignon blanc 2010 van Laporte Le Bouquet, mooi aroma niet te strak met elegante afdronk. Op het bord wederom een oogstrelende presentatie van op een zijde gebakken kabeljauw waarop wat zeezout ernaast cilinders van schijfjes gemaakt van twee aardappelsoorten, fruitige ringen van sjalot, bataat crème, kleine stukjes buikspek en een romige saus. De vis was krokant en toch lekker sappig. De krokante zijde zorgde voor een aangename smaakbeleving. De stukjes buikspek gaven het garnituur een heerlijke bite. De saus mocht er ook zijn, het kannetje bleef op tafel, een goede gewoonte. De wijn was een prima begeleider. (9.3)

Mooie grote glazen kwamen op tafel voor de Cabernet Sauvignon 2006 van La Bri uit Franschhoek, veel fruit, hint van leer en een elegante afdronk. Op het bord, met een knipoog naar de Marokkaanse keuken, drie bereidingen van lam, couscous met koriander, mint en geroosterde pijnboompitten, bolletje gevuld met yoghurt, falafel balletje, bereidingen van wortel en een mooie saus van lam. De bout had een goede cuisson en was lekker met de saus. Het stukje van de nek was prima op smaak en had de typische lamssmaak. Het stoofvlees was droog en vol van smaak, heerlijk met de saus. De couscous had iets meer mint en iets minder olie dan we gewent zijn en deze paste prima bij het lam. De yoghurt gaf een leuke afwisseling in de smaak. De wijn was prima gekozen en deze vulde met zijn fruittonen het gerecht mooi aan. (9.4)

De dessertwijn was exclusief, Castell Ruf, Vi de Taronja waar de sinaasappel in geur, kleur en smaak een belangrijke rol speelt. Op het bord parfait van witte chocolade met hierop een quenelle mangoijs, toefjes mango gel en druppels gel van passievrucht. De mango bereidingen waren mooi op smaak, de parfait lekker mild en de passievrucht net wat te fruitig. De wijn was elegant en vulde het gerecht prima aan met zijn sinaasappel, genieten weer. (9.4)

Als afsluiter de espresso met een mooi bouwwerk vol met friandises. Chocolade lolly met vulling van vloeibare passievrucht, blokje turksfruit, kletskop, witte chocolade met wasabi, makaron, chocolade bros en een bokkenpoot.

De bediening bestond uit Peter Daverveld die mooie wijnen geselecteerd heeft en ons uitstekend verzorgt heeft. De souschef Nick van Lieveroo was regelmatig aan tafel om zijn bereidingen toe te lichten, leuk. Een prima, gedreven koppel die goed bezig zijn, in ieder geval boven onze verwachting. Nick gaat volgende maand naar Vietnam waar hij een kook cursus gaat volgen, hij hoopt het geleerde in April in praktijk te brengen. Wij zijn benieuwd, wordt vervolgt !
Prijs kwaliteit is uitstekend, menu 27,50 wijnen rond de 6,-. Het cadeau-arrangement zal voorlopig nog op dinsdag verkrijgbaar zijn, een aanrader!

Partner wilde deze avond rustig aan doen en we hadden via Sweetdeal een voucher gekocht voor een rijsttafel voor twee personen voor de prijs van 17,-. Telefonisch reserveren was nog niet zo makkelijk dus besloten we er gewoon naartoe te gaan. Dit was gelukkig geen enkel probleem. We mochten zelf een tafel uitkiezen en dit werd er een aan het raam.
Het restaurant is nog niet zo lang geopend, april 2008. We waren er nog niet eerder geweest daar we altijd naar het nu gesloten Bali gingen.
Het restaurant is sfeervol ingericht met donker plafond, beige tegelvloer, donker houten tafels en stoelen. Aan de muurzijden zuilen met hierop bogen en een sfeervolle verlichting. De tafels zijn eenvoudig ingedekt met placemats en een brandende kaars. De stoelen zitten goed maar zijn niet speciaal ontworpen om erg lang te tafelen. Op de achtergrond een typisch Indonesische muziek, gezellig.

We bestellen een potje jasmijnthee als aperitief, we kregen een potje met een bloem erin. De thee smaakte na ruim tien minuten trekken nog steeds niet echt krachtig en was ook nog licht van kleur, jammer. Na een half uurtje werd de rijsttafel uitgeserveerd. In een bakje gado gado, lekker op smaak met de typische kruiden mix, de blokjes aardappel die erin zaten vond ik iets minder.
In een vierkant bakje de groenten in zoet zuur (Atjar) waar wel wat meer komkommer inzat dan we gewend zijn, wel lekker overigens.
In een schaaltje de krupuk, helaas niet uit eigen keuken en ook niet de emping die ik persoonlijk erg lekker vind.
De rest van de rijsttafel wordt op een grote schaal uitgeserveerd, die op de kaars gestookte warmhoudplaat wordt geplaatst. Een flinke portie dampende Pandan rijst met ernaast Sambal Goreng boontjes, lekker knapperig en pikant gekruid.
Een portie Semoor Daging (gestoofd rundvlees), lekker gekruid draadjesvlees vol van smaak waarbij de ketjap smaak wat minder dominant aanwezig is dan gewend.
Frikadel Jagung, (mais koekjes) licht krokant en niet te vet met een redelijk subtiele smaak.
Ayam Bali, pikante kip met kokos en limoen, voor mij het lekkerste gerecht van de tafel.
Sambal Goreng Telor, (ei met pikante saus), de saus was lekker gekruid en mild pikant.
Als laatst vinden we nog saté stokje met gegrilde kip die lekker gemarineerd was waarover smaakvolle pindasaus en knapperige ui gestrooid was. De portie was alles bij elkaar ruim voldoende en we konden afsluiten met een espresso waarbij een borreltje karamel likeur met vers geklopte slagroom gepresenteerd werd.

De bediening was correct en de prijs kwaliteit is met deze actie prima. Lekker voor als je eens wat andere smaken wilt proeven.

SED die al enkele keren een goede indruk op ons heeft achter gelaten tijdens Tilburg culinair en die opgenomen is in de lekker top 500 stond al even op de verlanglijst. Via Sweetdeal zijn we in het bezit gekomen van een tweetal vouchers voor een drie gangen keuze menu. Na aankoop bleek dat het niet ging om het restaurant, maar om de brasserie, oeps. Na een E-mail naar het restaurant bleek dat upgraden helaas niet mogelijk was, wel werd aangegeven dat de gerechten kwalitatief overeen komen met die in het restaurant. Onze verwachtingen zijn hierdoor wel naar beneden bijgesteld.

Geboekt voor een lunch op vrijdag wat geen probleem was (brasserie is op dit tijdstip gesloten). Het restaurant heeft een royale eigen parkeerplaats. Bij binnenkomst loop je meteen richting de open keuken waar een tweetal koks druk in de weer zijn. We kregen een tafel aan het raam in het restaurant gedeelte aan de voorzijde, wat we wel konden waarderen. Het raam bied uitzicht op de doorgaande weg. Het is een lang gerekte ruimte die strak is ingericht. Aan een lange zijde ramen met gele velours gordijnen, grijs tint op de muren, donkere vloerbedekking en een bruin houten plafond. De andere lange zijde heeft deels een bar. De tafels zijn keurig gedekt met linnen, tafelzilver en een grijs onderlaken. De stoelen zijn met bruin leder bekleed en zitten prima. Decoratie bestaat uit enkele grote bloempotten en aan de korte zijden een flink schilderij.

Als aperitief een witte wijn, er is keuze uit twee, we gaan voor de Sauvignon met Verdejo uit Spanje, een aardige en licht fruitige wijn. Op tafel staat een schaaltje met olijven als amuse tijdens het selecteren van de gerechten. Brood dient apart besteld te worden en dat slaan we over.

Er is een ruime sortering van wijnen per glas te bestellen en hier wil ik wel gebruik van maken. Deze worden gekozen van de restaurant kaart waar bij ieder gerecht een aanbevolen wijn staat.

Al vrij snel na het bestellen komen de voorgerechten en de geselecteerde wijn die in een mooi groot glas wordt geschonken. Een mooie houtgerijpte “The Heggies” een Chardonnay 2008 van het Yalumba Estate. Mooi rijk aroma met tonen van geroosterde amandelen, erg smaakvol en het toppertje van de middag.
Uit de keuken een streep huisgemaakte ketchup met hierop vier gefrituurde “reuze” garnalen, drie rolletjes komkommer gevuld met room en erop een cresse. De garnalen hebben een mooie krokante korst. De ketchup is mild en niet te zoet of te zuur, lekker. De cressjes geven een smaakvol accent aan de komkommerrolletjes. De wijn combineert prima bij de garnalen en geeft het gerecht een positieve boost.

Partner heeft gekozen voor kalfsrosbief met mayonaise van makreel, rucola, schaafsel van oude kaas en geroosterde pijnboompitjes. Ze was tevreden met het gebodene en ze was zelfs enthousiast over de mayonaise van makreel die aan het gerecht een mooie toets gaf.

De tweede begeleider was een rode “De Toren Z” 2006 uit Stellenbosch, een krachtige rode gemaakt van een blend van vijf druiven, rijk en complex en mooi gerijpt.
Op het bord een flink stuk getrancheerd hertenfilet op een bedje van schorseneren met ernaast mousseline van pastinaak en een jus van rode wijn. Het vlees was voor mij een tikkeltje te lang gegaard maar de smaak was prima, een diepe smaak die uitstekend met de wijn samensmelt. Van de mousseline had ik wel wat meer gelust, erg lekker.

Partner kreeg een mooi stuk op de huid gebakken Hollandse snoekbaars met twee quenelles zacht gegaarde zuurkool, krokant gebakken aardappel balletjes en een takjes dille. Dit gerecht was naar wens.

Van de dessertkaart wilde ik nog wel een wijn kiezen. Het werd een bekende, een late oogst Sauvignon Blanc 2010 van het huis Errazuriz uit Chili, een fruitige niet te zoete wijn.
Uit de keuken een bombe van mango met een quenelle butterscotch roomijs en wat crème suisse. De bombe van mango was prima op smaak, lekker fruitig en dit combineerde goed met de wijn. Het ijs en crème waren voor de wijn net wat te zoet.

Partner was wederom tevreden met haar dessert. Een glas, gevuld met bitterkoekjesmousse met sinaasappelcompote en fudgesaus.

We sluiten af met een espresso waarbij nog een drietal friandises geserveerd werden. Het bakje met ijs van gin-tonic was niet zo mijn ding, de chocolade lolly en het mousseje met mango waren lekker.
Er was slechts een dame in de bediening die haar zaakjes prima onder controle had. Van begin tot eind liep het gesmeerd. Fijn dat we met de wijnen volop keuze hadden, en dat we in het restaurant mochten plaats nemen.

Prijs kwaliteit is prima, het eten slechts 14,- pp., huiswijn 4,50, begeleiders tussen 7,25 en 9,25 en de espresso 4,50. De begeleiders waren met deze aanbieding dus wat duurder dan het eten maar ze zijn het geld waard. Alles bij elkaar was de beleving boven verwachting.

Weer een lunch geboekt via DWTS bij een van onze top favorieten. Het is al weer de vierde keer en we kennen elkaar inmiddels. We kregen een keurig gedekte tafel aan het raam in de luxe vleugel achter het monumentale pand. Luuk de sommelier nam het aperitief op, een mooie Sauvignon blanc uit het Loire gebied van het huis Henri Bourgeois werd gepresenteerd. Druiven van oude stokken met een mooi delicaat aroma en tonen van ananas en sinaasappel. Uit de keuken een drietal amuse hapjes, een blokje van rode kool gekruid met zilte kaneel en erop een toefje appel, lekker.
In een doosje zitten twee bamischijfjes met truffelmayonaise, de truffel die duidelijk aanwezig is maakt er een speciale beleving van. De derde is warme ravioli van brood gevuld met romige kaas en erop wat kleine stukjes olijf, ook weer smakelijk.

Nu een tweetal luxer amuses. Op een klein bordje een stamppotje van zuurkool met kleine stukjes rookworst een blaadje mosterd eroverheen wat geraspte kalfssucade. Leuk hoe Gerard Wollerich de chef telkens van traditionele gerechten iets speciaals weet te maken.
De tweede bestaat uit een schijf roomkaas met krokant gefrituurde zwarte olijf, walnoot, stukjes verse grapefruit en voor de mondbeleving nog wat schuimpjes, mooi.
Een vers gebakken warm broodje wat in segmentjes is gesneden wordt gepresenteerd, de olie mogen we kiezen. Beide gaan we voor de huisgemaakte versie verrijkt met basilicum, apart met een diep groene kleur en erg smaakvol, die moest nog een paar keer aangevuld worden. Naar wens komt er een stukje gezouten roomboter naast.
Nog een laatste amuse in een klein kopje op een schoteltje. Een mousseline van venkel met kleine franse mosseltjes, tomaat, doperwten cresse en twee gekleurde toefjes. Wat een smaakjes komen er weer voorbij, het hele palet is nu geactiveerd en we zijn klaar voor de eerste gang.

Luuk de sommelier presenteert eerst uitgebreid de begeleider, een mooie houtgerijpte chardonnay 2008 uit de Bourgogne van het huis Frédéric Magnien. Een mooie rijpe, mineraal rijke wijn met subtiele houttoets. Op het bord drie stukjes licht gerookte makreel, in limoen gedrenkte tapioca kaviaar, schijfjes gerookte pompoen, zwarte bessen, druppels gezwarte mayonaise, quenelle compote van lente ui en een saus van knoflookmelk. Veel smaken die voor mooie belevingen zorgen en die prima combineren. De wijn was een uitstekende ondersteuner voor de makreel, een prima keuze. (9,6)

Wederom een klassieker geschonken, Crozes Hermitage 2009 van het huis Ferraton, paarse gloed met in de neus mooie kruidigheid gecombineerd met bessensap, elegant in de mond met aangename afdronk. Uit de keuken een gebakken sint jakobsmossel op een bedje van bospaddenstoelen risotto, geraspte oude Italiaanse kaas, als garnering enkele groentes en een saus van truffel. Een mooi truffel aroma komt je tegemoet. De risotto is rijk gevuld met paddenstoelen en parmezaan en deze heeft een volle smaak. De mossel is subtiel en hiermee hebben we de truffelsaus op gedept, heerlijk. De wijn is wat krachtig voor de mossel maar bij de risotto gaat hij prima. (9,4)

Voor het hoofdgerecht een Duitse Sankt Laurent 2009 van het huis Pfannebecker, donker robijnrode wijn met tonen van kers en braam, in de mond een hoge zuurgraad en een elegante afdronk. Een viertal mooie stukken van de bout van het hertenkalf waarbij een uitgebreid groenten garnituur. Amandel Gnocchi, biet bereidingen, rolletjes gevulde spitskool, quenelle wortel mousseline en druppels pruimenconfituur. Hierbij de goddelijke wildsaus, we zijn altijd weer blij als het kannetje op tafel blijft. De spitskool leek op een hartige bonbon, super. Mooie afwisseling in smaken die het eten van de hertenbout tot een avontuur maakt. De wijn die erg lekker was had iets te weinig body om het vlees goed te ondersteunen, bij de groenten ging hij prima. (9,5)

Voor het kaasgerecht werd een versterkte Spaanse wijn van de monastrell druif 2008 van het huis Olivares geschonken. Een wijn met diepe rode kleur, rijk met tonen van kersen confituur, ronde afdronk met tannines. De presentatie van het gerecht is als een dessert. Een streep camembert met ernaast een quenelle venkel ijs, bolletjes crème fraîche, druppel sinaasappelsiroop en een saus van komkommer met mosterd. Zoet, hartig en kruidigheid zorgen weer voor veel afwisseling. De wijn is mooi bij de camembert, bij de garnering past hij naar mijn mening iets minder omdat hij wat te rijk van smaak is. (9,4)

We blijven in Europa voor de dessertwijn. Een Italiaanse Moscato 2010 uit Veneto van het huis Maculan word geschonken. Hij lijkt op een stille Asti maar heeft meer smaak concentratie en body. Op het bord waarop een laagje karamel ligt een stuk gemarineerde ananas, quenelle heerlijk venkel-ijs, blokjes gel van witte chocolade, met kerrie gekruide pure chocolade, enkele bereidingen van kokos en toefjes piccalilly. Die toefjes waren het geheime wapen die het gerecht extra avontuur bezorgen, ook de gekruide chocolade zorgde voor een aangename verrassing. De wijn moest alle zijlen bijzetten bij deze volle smaken. (9,4)

Het was weer tijd voor de afsluiter, nieuw was het dat er een trolley met friandises werd voorgereden waarvan we naar hartenlust mochten kiezen. Een dun koekje met sinaasappel, snickers reepje van witte chocolade en een met zoethout crème gevulde chocolade praline. Erbij een kopje krachtige espresso.

Daar het deze middag wat drukker was stonden er drie personen in de bediening die afwisselend de taken op een keurige wijze vervulden. Luuk presenteerde vakkundig zijn met zorg geselecteerde mooie kwaliteitswijnen. Het valt overigens niet mee om bij de gerechten van Gerard met uitgebreide smakenpalet de juiste wijn te kiezen. Meriam Wollerich lichtte tot in het kleinste detail de gerechten toe. Brechje die we voor het eerst zagen sprong bij wanneer nodig.

Prijs kwaliteit is tijdens deze actieweek is uitstekend. Arrangement wijnen 7,50, onbeperkt water 5,- pp. en koffie arrangement 6,50. Deze keer werd er ook de mogelijkheid geboden om zelf een twaalftal wijnen per glas te bestellen variërend van 5,- tot 15,- euro. Een echte aanrader voor hen die van volle en geconcentreerde smaken houden die regelmatig zorgen voor een wow gevoel, wij zijn er fan van.

Op aanraden van Mark, de sommelier van Hofstede de Blaak gingen we naar Fred. Parkeren voor de deur is met lunchtijd niet gratis, gelukkig heeft Fred enkele parkeerplaatsen op het tegenover gelegen terrein van Excelsior. We waren lekker op tijd zodat we een wandeling langs de Maas konden maken. Heerlijk in het zonnetje genoten we van de skyline van Rotterdam.

Om twaalf uur melden we ons in de hal van het restaurant dat gelegen is op de begane grond van een appartementencomplex. We waren meteen onder de indruk van het pluche en de wand met sfeerverlichting. We namen ook maar meteen een kijkje in de toiletruimte die verkozen is tot de mooiste van Nederland. Bij dames toilet vallen de bewerkte spiegelwanden en de kraan in de vorm van een zwaan op, bij de heren is het wat minder pompeus, een chique wastafel met houten ombouw.

Ook binnen is het chique, marmeren vloer, pluche stoelen en wandbekleding aan de achterzijde zelfs gecapitonneerd. Het plafond heeft drukke patronen in bladgoud en vele kleine lampjes die fonkelen als sterren. Aan een lang zijde zijn vensters met bol glas aan de andere kant staat centraal een bar waarachter een open keuken is die met schuiframen kan worden afgedicht. Achter staat een klimaatkast in de vorm van een Engelse vitrinekast. De tafels zijn met wit linnen gedekt, het zilveren bestek is van model Hollands glad.

We krijgen een tafel aan het raam achter in de zaak en nemen een witte wijn als aperitief. We krijgen een elegante witte wijn met fijne fruitige neus. Het broodgarnituur dat wordt uitgeserveerd bestaat uit kleine repen krokant gebakken stokbrood met een bordje gezouten roomboter.

De amuse is gemarineerde zeebaars met fruitige komkommer bereiding en een krokant met zwarte en witte sesam. Vooral het exotische zuurtje samen met het krokant zorgde voor een verrassend lekkere smaak. Jammer dat er slechts één amuse was.

Chantal de Raaf kwam met de eerste begeleider aan, een Argentijnse witte 2010 gemaakt van Torrontes van het huis Las Perdices. Een mooie geparfumeerde wijn met hints van bloemen, in de mond aangenaam fruitig met lichte kruidigheid, erg mooi. Op het bord een mooie presentatie van een rolletje tonijn gevuld met salade van kreeft met als garnering avocadocrème, komkommerbereiding, druppels mirabellecrème en ijs van komkommer met wasabi. De tonijn was mild en de salade van kreeft speelde een bijrol. De garnering eiste samen met de mooie wijn de hoofdrol op. Vooral het ijsje was erg smaakvol. (8.8)

De tweede wijn kwam uit Oostenrijk een blend van 85 % Chardonnay, 10% Sauvignon en 5% Welschriesling. Een rijke neus met geel fruit, in de mond complex en verfijnd met een vleugje hout. Uit de keuken een gegaarde tarbot op een bedje van citroen risotto met hierop stukjes gerookte IJselmeerpaling met een vinaigrette van basilicum waarin enkele druppels balsamico. Een lekker sappig visje dat door de paling erg smaakvol wordt. De basilicum en risotto combineren prima met de vis en de wijn is een schot in de roos. Een topgerecht met uitstekende begeleider die de reis de moeite waard maakt. (9,8)

We besluiten niet voor de kaas te gaan. Hoewel het mooie bureau in empire stijl gevuld met een grote collectie favoriete kazen er erg aantrekkelijk uit zag.
De dessertwijn is een Oostenrijkse auslese 2009 Angerhof van Tschida gemaakt van Welschriesling, Sämling en Weissburgunder. Mooie ronde neus met tonen van exotisch fruit in de mond een mooie balans tussen zoet en fruit. Op het bord een merengue van kokos met hierop een dun laagje frambozen sorbetijs hierop een kogel van yoghurt limoen ijs waaromheen kruim van kokosmerengue. Ernaast liggen nog enkele gemarineerde frambozen en het geheel wordt overgoten met een sabayon van kokos. De krokante kokos combineert prima met het ijs en de frambozen, ook de wijn is in harmonie met de smaken en is een prima ondersteuner. (9,2)

Als afsluiting nog de espresso, een grote wagen met friandises wordt voorgereden, ik ga voor de bokkenpoot, makaron van chocolade, witte praline en turksfruit van passievrucht, alle erg lekker. De espresso is erg krachtig en er staat nog een beker met vers gebakken krokante madeleines, lekker zeg.

De bediening is vriendelijk en formeel, alles loopt gesmeerd. De gerechten worden prima toegelicht evenals de wijnen. Er zat een aardig tempo in zonder dat je er erg in hebt, twee uur later stonden we weer buiten.

Het restaurant is populair bij de zakenwereld, er waren aardig wat tafels bezet, zelfs een wat grotere groep die aan de andere kant werd geplaatst zodat deze niet voor geluidsoverlast zorgde. Prijzen zijn goed, 45,- voor het menu, 8,- per begeleider, 5,- voor een bob glaasje en de huiswijn en 6,50 voor het koffieservies. Het was een geslaagde lunch met een super hoofdgerecht.

Een restaurant die de culinaire genieter die graag aan tafel verwend wordt niet zo snel zal aanspreken. Daar wij hier voor onze culinaire speurtocht wat vaker kwamen, vonden wij het leuk om er nog eens samen te eten. Bij reserveren bleek dat het deze avond druk zou worden, op de begane grond was namelijk geen tafel voor twee meer vrij, maar tegen beter weten in gingen we voor het twee uurs arrangement (25,50) met ieder drie alcoholische dranken (4,-).

Bij binnenkomst kom je eerst langs de kassa waar je de rekening betaald, je jas wordt netjes in een bewaakte garderobe weggehangen en een jonge man begeleid je naar je tafel. Op de eerste etage in de whisky kamer mochten we een tafel uitzoeken.

Daar de huiswijnen niet super zijn nemen we een tripel van Westmalle als begeleider die we aan de bar kunnen bestellen met het tafelnummer. Bij de warme voorgerechten kiezen we van de maandspecialiteiten de langoustines a la Plancha. Een zestal langoustines in de schaal werden op de bakplaat gegaard. Op het bord een drietal langoustines met garnituur, een bosje sla en een aardbei. We moesten ze nog wel even uitpakken wat een grotere opgave is dan bij de gamba's. De smaak is wat milder dan we gewend zijn maar ze zijn lekker, de tripel is natuurlijk niet de beste begeleider.

Op naar wat vollere smaken van het warm en koude voorgerechtenbuffet. Twee prima gegratineerde Greenshell mosselen en twee stukken gerookte paling. De smaak van de mossel is prima en het kaasmengsel erop was lekker hartig, de combinatie met de tripel was prima.

Inmiddels zijn er al aardige rijen ontstaan voor de koks en besluit in nogmaals langs de koude voorgerechten te lopen. Een mooie schijf ham en wat plakjes droge worst die ik aankleed met wat pesto, tapenade, geroosterde pijnboompitten en stukjes geschaafde kaas. Om te proberen nog een lepeltje tonijnsalade. Een goede keuze weer, prima ham en lekkere droge worst die zich weer prima met het bier laten wegspoelen.

Nu toch maar even door de zure appel heen en achter aansluiten bij de vis. Na tien minuten was de buit binnen, een spiesje met wilde zalm (maand specialiteit) en een bakje met gamba's. Het spiesje heeft helaas wat te lang op de bakplaat gelegen en hier is de fijne smaak van wilde zalm niet meer waar te nemen, droge blokjes afgewisseld met stukjes groenten, jammer. De gamba's die altijd in het assortiment zitten waren prima, even besprenkelen met limoen en pellen maar. Ook hier is toont de tripel zijn kwaliteiten als begeleiding. De hygiëne doekjes waren we niet vergeten.

Het vlees laten we ditmaal aan ons voorbij gaan, het springbok filetje en de krokodil had ik nog willen proberen maar de lange rij (altijd de langste) zag er niet aantrekkelijk uit.

We gaan naar de bar en willen een mooie begeleider voor de kaas. De barman adviseerde ons een fijne port, hij schonk een tawny van Cockburn's. Een mooie doorzichtig rode kleur, subtiele neus met vanille en een zacht zoete smaak. Ik kies bij het redelijk uitgebreide kaas assortiment (9 stuks) een Kernhem, Old Amsterdam en een stukje blauw wat ik garneer met walnoot, pijnboompitten en enkele druiven. Het is natuurlijk altijd lekker als je zelf je bordje opmaakt.

Weer naar de bar voor het digestief. Ik wilde wel eens iets anders en de barman pakte voor mij een 43 uit Spanje. Gemaakt van 43 ingrediënten en heeft een zachte maar zeer zoete smaak met tonen van vanille. Een dubbele espresso met wat pralines is de afsluiter. De espresso is helaas nog niet echt sterk van smaak maar met de 43 en de pralines is het een bijzaak.

De bediening is ok, achter de bar staat altijd iemand met kennis van het zeer ruime assortiment. De meeste koks zijn zeer ervaren, alleen hij die vanavond bij de vis stond was de uitzondering op de regel. De borden worden regelmatig weggehaald, daar we nu wat afgelegen zaten moesten we wel eens een rondje overslaan.

Prijs kwaliteit is nog altijd prima, en met grote groepen kun je er onbezorgd naartoe gaan want er is voor ieder wat wils. Ook voor kinderen in er in de kelder een speciale ruimte waar ze zich kunnen vermaken en volsnoepen.

Op pad met de Culitour, een organisatie die dit jaar iedere maand een diner organiseert bij een interessant restaurant in een van de twaalf provincies. Dit betekend voor ons wat verder reizen dan normaal. We hebben de krenten uit de pap geselecteerd en Jérôme is er een van. We hebben er al positieve berichten van gelezen en de chef Jeroen Trimbos is dit jaar genomineerd door Gault Millau voor de Belofte van het Jaar.
Het was helaas slecht weer dus besloten we niet te vroeg te vertrekken maar wel vroeg genoeg om even het toeristische Valkenburg te verkennen. Het restaurant ligt in de hoofdstraat in een geschakeld groot pand waarin zich ook een kleinschalig hotel bevind. Op de begane grond aan de rechterzijde van de ingang zijn de restaurant ruimtes. Deze hebben ieder hun eigen kleur, beige, rood en zwart. Aan de muren moderne schilderijen met harde kleuren die de ruimte opvrolijken. De verlichting is in de grote ruimte met kristallen kroonluchters wat een luxe toets geeft. Hier is onze tafel ingedekt voor twaalf personen. Het menu ligt op tafel en we krijgen de mogelijkheid om onze wensen door te geven. Daar we geen bloed eten wordt het gerecht met bloedworst vervangen.

Als aperitief word een prosecco geschonken van het huis Fantinel, een delicate neus en subtiele smaakpalet. De amuse is een cakeje van zwarte olijf, een beker met tomaat bereidingen en een plakje roggebrood met maatjesharing, een leuk begin.

De eerste begeleider is een Sauvignon Blanc 2009 van Riverstone Falls uit Marlborough, Nieuw Zeeland. Aroma's van tropisch fruit met een toets van rozenbottel, elegant fruitig in de mond. Uit de keuken een stukje gegrilde tonijn op bolletjes Cavaillon meloen met ertussen een kletskop van sesamzaad, zeewierkroepoek en een crème van curry en gember. De tonijn heeft om hem lekker te maken extra smaak nodig en daar was goed voor gezorgd. Voor mij was de kletskop van sesam met de zeewierkroepoek de verrassing, erg lekker. De meloen zorgde voor een prima aansluiting met de wijn. (8.8)

De tweede wijn was een vergissing, Alain Brumont, Gros Manseng Vin de Pays des Côtes de Cascogne Doux, en deze werd dan ook meteen vervangen door een Zuid-Afrikaanse (Franschoek) witte blend 2011 van het huis Chamonix, stuivend fruitaroma mooi zuiver in de mond. Op het bord de handgesneden rundertartaar met krokante sandwich, augurk en oestermayonaise. Het subtiele vlees was licht gekruid en de augurk zorgde voor aangename fruitigheid wat mooi combineerde met de wijn. De saus was delicaat en de toast gaf een aangenaam mondgevoel. (8.3)

Een Loire wijn van Les Pierres Seches, de Les Essards 2010 gemaakt van 70% Grolleau en 30% Cabernet franc, een wijn die sterke overeenkomsten vertoont met een mooie elegante rode bourgogne. In plaats van de kwartel kregen we een stukje op de huid gebakken snoekbaars op een bedje van ravioli met groenten. De vis was uitstekend gebakken, lekker sappig en mooi op smaak. De pasta en zachte groenten met hier en daar een toets sinaasappel zorgde voor een goede begeleiding. De wijn was iets te dominant om de vis te ondersteunen maar met wat kleinere slokjes kon het wel. (8.5)

Een rode wijn van de gerenommeerde Portugese wijnmaker Paulo Laureano uit de regio Alentejano 2009, een krachtige volle wijn met tonen van pruimen confituur en bramen en een hint van leer met een zachte fluwelige afdronk. Op het bord gestoofde kalfswang met zuurkool, linzen, een knolselderijpuree en een saus van Parmezaanse kaas. Het vlees was super mals en mooi op smaak, de zuurkool en linzen waarvan er wat teveel op het bord lagen spraken mij wat minder aan waardoor de kaassaus de partner was van het vlees. De wijn nam de hoofdrol over en die kwam mede door de combinatie met het vlees prima op smaak. (8,3)

Er werd door Jeroen de Chef een flesje schuimwijn op tafel geplaatst om te proeven, de zilveren parel van het domein Gnoels-Elderen uit België. Een wijn met mooi bruisje, een wat volle smaak met tonen van appel.
Vervolgens werd de dessertwijn geschonken, een sake van Ozeki (Japan) genaamd Hana Awaka, een lichte wijn met bubbels en in de neus tonen van appelsap. Op het bord een cilinder van zuurtjes gevuld met bavarois van mascarpone, sorbet van basilicum, gekonfijte ananas en schuim van steranijs. Voor het eerst deze avond beleven we het wow gevoel, mooie verrassende smaken die samensmelten. Een mooie balans tussen zoet zuur en kruidigheid, erg lekker. De wijn speelt een bijrol en voor mijn gevoel was de misser bij het tussengerecht een betere begeleider geweest. (9)

Als afsluiter de espresso met friandises, op een tegel een zestal pralines en in een cocktailglas een aantal smakelijke macarons.

De bediening was wat onzichtbaar maar klaarde de klus prima. Wel vond ik het jammer dat de borden reeds werden uitgehaald terwijl ik nog aan het eten was. Ook jammer dat de wijnen, die royaal geschonken werden, niet werden toegelicht, wel werden eventuele vragen correct beantwoord. Leuk was het dat Jeroen Trimbos de chef zelf de borden mee uitgeserveerde en presenteerde.

Prijs kwaliteit is prima, we betaalde 75,- all in. Hiermee is de Culitour een leuk initiatief om eens kennis te maken met nieuwe keukens en met andere culinaire liefhebbers, het was een gezellige avond.

Gewoon ongewoon lekker, dat is een lijfspreuk die me wel aanspreekt. Dus met de restaurantweek een tafel voor de lunch gereserveerd bij KB23. We waren lekker op tijd en het was prima terras weer. We hebben even op het terras gewacht totdat om twaalf uur de deur van het slot ging. De Kleine berg is helaas voor mij iets te druk met verkeer waardoor we besluiten toch binnen gaan zitten in het sfeervolle restaurant.
Het is een restaurant met twee woonlagen, boven hangt aan het hoge plafond een super grote luster en hier is ook de open keuken waar de koks druk in de weer zijn. We kiezen een tafel aan het raam op de begane grond waar een bar de ruimte breekt. De tafels zijn ingedekt met wit linnen en grijze servetten met ring. Aan een zijde is een bank en aan de andere zijde van de tafel een gestoffeerde armstoel.

Na een gezellig informeel ontvangst door Patrick Janssen de chef bestellen we een witte wijn als aperitief. Een Sauvignon Blanc van het huis Tariquet uit Côtes de Gascogne, een elegante frisse wijn. De borrelhapjes bestonden uit een schaaltje met amandelpitten en een schaaltje gemengde olijven.
We konden een broodje kiezen en het garnituur bestond uit olijfolie, balsamico, gezouten roomboter en bakje grof gemalen zeezout. De balsamico en de olie konden in het bordje waar een kuiltje zat vermengd worden. Een bordje verscheen met hierop twee amuses. In een glaasje een vegetarische bloemkool mousse hierop doperwten en een schuim van medinakruiden. Het schuim was lekker pikant en de doperwten zorgde voor een bite. In een schaaltje een rolletje van tonijn gevuld met zeekraal op een plasje van soja vermengd met olijfolie. Een aangename start.

De wijn voor het voorgerecht was een Chardonnay van Tarapaca 2009 uit chili. De wijn heeft enige houtrijping en is vol van smaak met tonen van citrus en vanille. Op het bord in boter gegaarde kreeft op een bedje van sint jacobsmosselen en hierover een kreeftenschuim. Als garnituur nog wat rauwkost, gemarineerde komkommer druppels van wortel en gepofte quinoa. De kreeft was mooi op smaak en de mossel was mild, de schuim hartig en de wijn combineerde prima. (8.8)

Voor het hoofdgerecht een rode Italiaanse, Quima 2007, Rosso di Torgiano van het huis Vignabaldo gemaakt van Sangiovese, Canaiolo en Montepulciano. Een volle krachtige wijn met tonen van bosvruchten en vanille. Op het bord twee stukken langzaam gegaarde eendenborst met champignons, quenelle uiencompote, gel van bramen en groenten garnituur. Na het verwijderen van het jasje komt er een stukje vlees met uitstekende cuisson tevoorschijn. Prima op smaak en lekker sappig. De jus die mooi op smaak is, is wat te dun om aan het vlees te blijven hangen en hier hebben we een andere oplossing voor. De uiencompote smaakt verrassend goed en de bramen zorgen voor een extra goede aansluiting met de wijn. De champignons zijn mooi op smaak en de groenten hebben een lekker bite. (8,5)

De dessertwijn is van het huis Tariquet uit Côtes de Gascogne Les Premières Grives, late oogst Manseng druiven met tropisch fruit en niet te zoet. Op het bord in een schaaltje een crème brûlée met sereh, quenelle vanille ijs op chocoladekruim en een gemberkoekje. De crème had een mooie krokante laag van karamel en het smaakte goed. De wijn was een goede keuze. (7)

Patrick Janssen deed zelf ook de bediening op een joviale informele manier tot het dessert en hierna nam Meike die we nog kennen van Linnen het over. Prijs kwaliteit is ruim voldoende tot goed omdat het wat duurder uitviel dan verwacht.

Na een grootscheepse verbouwing van bijna zes maanden heeft de burgemeester van Goes, Dhr. Verhulst, het restaurant officieel heropend. Dit ging gepaard met een korte toespraak en het loslaten van twee trossen ballonnen. In de ballonnen zit een kaartje die de vinder recht geeft op een prijs.

Het restaurant is gelegen in een oud veerhuis op de dijk aan de Oosterschelde, dit levert een uniek uitzicht op, erg mooi. De inrichting is modern en sfeervol, rechthoekige met linnen gedekte tafels met hieraan leren beige armstoelen, een houten vloer en lichte muren met in één muur een venster naar de keuken. Aan de water- en dijkzijde een raampartij met hiervoor het terras dat met een glaswand afgeschermd is tegen wind.

Daar vandaag slechts één grote groep (14) aanwezig zou zijn waren een aantal tafels tegen elkaar geschoven. Aan de muur boven de kopzijde van de tafel hangt een beeldscherm waarop de bezigheden in de keuken te volgen zijn die wordt afgewisseld met een fotoreportage van de verbouwing.

Het aperitief is een glaasje champagne, Brut Souverain van het huis Henriot, gemaakt van pinot noir en chardonnay, mooi bruisje, milde smaak met fijn citrusfruit. Het eerste hapje is een eitje van crème fraîche met truffel gepresenteerd op een nestje van engelenhaar deeg. Een aangename romige start met diepe truffeltoets en fijne mondbeleving.
Het tweede hapje was een huisgemaakte kruidige cracker, lekker.
Aan tafel voor de amuses die werden uitgeserveerd in een kistje bekleed met een grasveldje van kunstgras. Een miniatuur barbecue met spiesjes waaraan een mossel, kokkel en geleitjes van paprika. De warmte van de barbecue is onvoldoende om de spiesjes op te warmen maar het aroma van het kooltje vult de ruimte. Verder nog een bloempotje gevuld met eetbare aarde die bestaat uit romige aardappelpuree met donkere zaden, klein paddenstoeltje en knapperige groenten. En een spons met hierop een bloem, zalfje en schijfje groen fruit, een leuke aangename start.

De eerste wijn is van domein Felines uit de Languedoc gemaakt van Picpoul de Pinet 2010, rijke neus met hints van meloen en peer, mooi rond in de mond. Op het bord een schijf geplette langoustines besprenkeld met limoen en ernaast verschillende bereidingen van witbier. De langoustine heeft een fijne zoetige smaak de limoen zorgt voor aangename fruitige accenten, de bier bereidingen zijn voor de afwisseling en het mondgevoel, de wijn is een uitstekende begeleider met zijn mooie rondingen. (9.3)

De tweede wijn is een Zuid-Afrikaanse hout gelagerde chardonnay 2010 van het huis Bergsig, complexe neus met duidelijke hout tonen, in de mond vol met subtiele zuren en een ronde afdronk. Op het bord een mooie presentatie van gegrilde sint jacobsmosselen met bereidingen van doperwt bereidingen van biet en enkele blauwe bessen. De mosselen zijn uitstekend gegaard met fijne rijke smaak, de aardse tonen van biet en erwt geven mooie aanvulling. De wijn is een schot in de roos. (9.6)

De dessertwijn is van laat geplukte Moscatel druiven 2010 van het huis Vistamar uit de Limari vallei Chili, stuivend fruitaroma met hints van perzik en abrikoos, mooi zoetzuur in de mond. Het bord bestond ditmaal uit een houten kistje met kunststof plaat waarin wat gaten gemaakt, door het gieten van water in de gaten werd rook opgewekt. De compositie van het dessert was een strand met palen en kiezels. De rook gaf hier de sfeer van de ochtend aan, erg mooi hoor. De palen waren gemaakt van Manjari chocolade mousse waar een karamelpijpje omheen zat met wat zoutkristallen erop. De stenen waren een bereiding van passievrucht met zoet omhulsel. Op de stenen nog een kruidige toets door gelei van basilicum. Verder nog druppels champagnegelei . De chocolade was uitstekend van smaak, de passievrucht was de koppeling voor de wijn. (9.6)

Als afsluiter nog een prima espresso met een kistje vol smakelijke friandises waarbij de gezouten karamel met chocolade en pinda de meeste indruk heeft achtergelaten. Ook werd er nog in de finale nog een super verse madelijn uitgeserveerd.

De bediening was goed verzorgd door twee jonge mannen die bij het uitserveren de gerechten samen presenteerde door ombeurten te spreken, leuk hoor. De gastvrouw heeft zelf meegegeten wat een fijne ervaring is.

Leuk om zo met verschillende personen uit verschillende takken (oa. tijdschrift, krant, burgemeester) een lunch te mogen genieten, ik heb ervan genoten.

Solo heeft niet zo vaak een leuke actie maar nu hadden we hem gevonden, de Marokkaanse avond. We hebben meteen geboekt, samen met mijn zus die in Gorinchem woont.

Het restaurant ligt in het centrum, aan de grote markt juist achter de grote kerk op de begane grond van twee gekoppelde herenhuizen. Aan de linkerzijde de lounge met bar met daarachter de keuken en aan de rechterzijde het restaurantgedeelte.

We werden verwelkomt door Vincent de maître die we kennen van Taste Tilburg, hij ging ons voor naar de lounge ruimte. Langs de muur een lange bank met een drietal tafels met glazen blad en bloemstukje. Je hebt van hieruit uitzicht op de bar. Het restaurant is sfeervol en strak ingericht met zo hier en daar een Marokkaans accent en enkele mooie bloemstukken. Veelal ronde tafels met linnen gedekt en comfortabele armstoelen.

Als aperitief namen we een witte wijn, Chateau Lastours uit de Gaillac gemaakt van Sauvignon en Sémillon, mooie fruitigheid in de neus en een soepele afdronk. De eerste amuse werd geserveerd in een cocktailglas, een hangop van yoghurt met hierop stukjes gerookte paling en een quenelle vlierbloesem sorbetijs. De vlierbloesem geeft het geheel een speciale smaak en het combineert uitstekend met de paling en de subtiel smakende hangop, de wijn was in harmonie. Een verrassend lekkere start.

Een amuse duo wordt uitgeserveerd, in een luxe kop een soepje van geklopte room gevuld met gevogelte en kikkererwten, gekruid met verse koriander en citroensuiker. Wederom een verrassend lekkere smaakcombinatie. Op een Marokkaans schaaltje vinden we een dadel gevuld met marsepein en een pistachenoot die lekker combineerde met de soep. De wijn werd door de suikers van de dadel en marsepein wat ronder.

De mond was lekker op smaak gebracht en we konden aan tafel. We werden naar het restaurantgedeelte achterin geleid en kregen een fijne ronde tafel onder het dakvenster.

Het Marokkaanse brood werd uitgeserveerd en op tafel stond een flesje gekruide sojaolie, kruidenboter, amlou en komijnzout. De olie was erg lekker en de basilicum was duidelijk aanwezig, de boter was gekruid met mint en verveine en de amlou (amandel, honing en kaneel) smaakte prima. Van het brood en het garnituur werd rijkelijk gesnoept en dit werd telkens door de oplettende Francisco van de zwarte brigade keurig aangevuld.

De eerste begeleider, een Italiaanse licht gekoelde rosé van het huis Cefalicchio uit de streek Puglia gemaakt van Uva di Troia druif. Mooie heldere rodebessen kleur met subtiel aroma en elegante smaaktonen. Op het bord een mooie presentatie van couscoussalade met zeekraal, entrecote van de barbecue met komijn. De entrecote had een prima cuisson en mooie gril smaak, de komijn gaf hier nog mooie accenten aan. De couscous was mild en gekruid met bloemblaadjes en verse koriander, de zeekraal gaf licht ziltige accenten. De wijn was goed gekozen en ondersteunde het gerecht prima. (9,3)

De tweede begeleider was de mooiste van de avond, een Zuid-Afrikaanse Chenin Blanc (spontane gisting) van het huis Groot Parys. Stuivend aroma met tonen van tropisch fruit, in de mond rijk, elegant met aangename fruitigheid. Een mooie presentatie verscheen op een bord met kobalt blauwe rand. Een witte uien zalf met hierop zacht gegaarde heilbot, chermoula, gedroogde peterselie en eromheen linzen en gekruide sojaolie. De bot was lekker sappig en de chermoula waarin ook tomaat verwerkt was verzorgde de smaak. De linzen waren meer voor de mondbeleving en gaven het geheel een bite. De wijn spijs combinatie was een schot in de roos. (9,5)

Job de sommelier kwam met een Italiaanse Valpolicella Ripaso 2009 van het huis Palazzo Maffei, een krachtige neus met tonen van kers, in de mond tonen van kruiden en kersen en een mooi ronde lange afdronk. Uit de keuken een vegetarische pastilla op een bedje van pompoencrème en kaneelolie. De pastilla is een bolletje filodeeg gevuld met oa. Pasta, appel, gewelde rozijnen, en hierop lag nog wat geconcentreerde appelcompote en een takje met mint blaadjes. De wijn zorgde voor een aangenaam contrast in smaak, wat ik niet meteen had verwacht daar de tannine en het zoet niet de beste vrienden zijn. Een goede combinatie maar een mooie witte heeft mijn persoonlijke voorkeur. (8,5)

Francisco van de zwarte brigade kwam ons halen voor een bezichtiging van de keuken, en zo konden we even kennis maken met Mohammed Elharouchi de chef, leuk.

In de keuken werd een kleine amuse overhandigd, in een klein borrelglaasje een shot van yoghurt met sorbetijs en wat zonnebloempitten. Een smakelijk tussendoortje.

Weer terug op onze plaats werd eerst handen gewassen daar we een kipgerecht kregen. In een Marokkaans koffiepotje zit warm rozenwater dat over onze handen werd uitgegoten en dat in een bak eronder werd opgevangen, grappig.

De volgende wijn is een Côtes du Rhône Colline 2009 van het gerenommeerde huis La Cabotte, mooi rood fruit met enige kruidigheid en zachte tannines. Op het bord m'smmen (Marokkaans deeg) met kippendij, zuidvruchten en gevogeltejus met specerijen. De jus werd aan tafel uit een koffiepotje geschonken. De kip is erg gaar en valt zo van het bot. Het deeg is zoet en zo ook de gewelde krenten, de pinda's zorgen voor een hartige afwisseling. Mooie en verrassende smaken van het gerecht maar ook hier zorgde de wijn weer voor een passende maar contrasterende smaak. (8,8)

Wederom het handenwasritueel waarna Job de dessertwijn presenteerde een Italiaanse Moscato van Vigneti Massa de Anarchia 2010. Een van de beste in zijn soort en om te vergelijken wordt er een Moscato van La Caliera naast gezet die minder rijk en rond was. Eerst nog een dessert amuse uitgeserveerd in het cocktailglas. Een mousse van vijg met hierop amandel sorbetijs gekruid met lavendel. De bloemetjes hebben een krachtige smaak die erg mooi bij het ijs en de mousse past, verrassend lekker weer en de wijn is een goede ondersteuner.

Het dessert gepresenteerd op een mooi Marokkaans gedecoreerd bord, Marokkaanse rijstepap met een bolletje engelenhaardeeg een quenelle steranijsijs met enkele gewelde rozijnen en stukjes abrikoos gekruid met bloemblaadjes, mintblaadjes en overgoten met wat rozenwater. Ook weer een combinatie waar je zelf nooit op zou komen en o zo lekker. De wijn was een prima ondersteuner met zijn fruitigheid. (9,2)

We besloten af te sluiten met een espresso en ook hiervoor weer een amuse. Een chocolade mousse met hierop een quenelle pepermuntijs en gekarameliseerde pistachenoten. Mohamed is erg sterk met zijn amuses want ook nu weer verrassend. De espresso is goed en de friandises bestaan uit Marokkaanse koekjes die je van een grote schaal mag kiezen.

De bediening was prima verzorgd, daar ieder een eigen taak had liep het gesmeerd. Francisco viel in positieve zin op door zijn vrolijke uitstraling, Job presenteerde de wijnen op een enthousiaste wijze, Vincent maakt af en toe tijd voor een gezellig praatje, ook de andere hebben bijgedragen aan de geslaagde avond.

Prijs kwaliteit voor het eten is uitstekend de wijnen vind ik redelijk kostbaar.

Het restaurant bevindt zich aan de Uilenburg, een knus smal straatje met pittoreske pandjes. Voor het terras is er een brugje over de Binnendieze die langs het restaurant stroomt waarover toeristische boottochtjes worden georganiseerd. Het was helaas geen terras weer.

Bij binnenkomst loop je langs een stapel wijnkisten het restaurant binnen en kregen we al snel een huiskamergevoel, knus en gezellig. Rondom vensters, lichte kleur balken plafond en wanden, roodbruine vloerbedekking en gordijnen, hier en daar een schilderijtje. Verlichting met schemerlampen. Om ruimte te besparen en ter decoratie staan er enkele rekken met drank, port, whisky en cognac zijn rijkelijk aanwezig. De tafels zijn bijna alle vierkant en ingedekt met fijn linnen, de fauteuils zijn bekleed met zwarte suède en zitten comfortabel.

We gaan voor het bib menu met wijnarrangement. We kiezen de Noordzeekrabsoep die helaas niet aanwezig is. Een mooie vervanger wordt aangeboden.

We bestellen een droge witte wijn als aperitief, een Rueda van Verdejo met mooie fruittonen en hints van bloemen in de neus. De amuse wordt in een cocktailglas geserveerd, een bolletje gazpacho met gekarameliseerde oestersaus en een cresse met oestersmaak, in een keer in de mond. Mooie kruidige tomaat met het zoetige van de oestersaus waarna het cressje de beleving af maakt, een leuke start.

Het brood wordt uitgeserveerd, een versgebakken knapperig maisbroodje, met Guernsey boter, lekker.

De eerste begeleider is een Alsace van Schoffit gemaakt van Pinot Blanc en Auxerrois van oude stokken. Een mooie helder gele kleur met een hint van perzik gecombineerd met lichte kruidigheid, in de mond zacht, rond met subtiel bittertje. Op het bord een mooie presentatie, tartaar van gamba's met een gebakken langoustine, wortel-gembergel en zoetzure komkommer. De tartaar was subtiel gekruid en mooi op smaak en combineerde uitstekend met de wijn. De langoustine was krokant gebakken en vol van smaak, erg lekker. Met de wortel- gembergel die niet te krachtig was kon je mooie accenten leggen. Ook de zoetzure komkommer was in evenwicht met de ander smaken. Een hele mooie uitgebalanceerde eerste ronde. (9.2)

De tweede begeleider was een Saint Veran 2009 van Guerrin gemaakt van chardonnay, een elegante wijn met subtiel fruit en soepele afdronk. Uit de keuken een mooi stuk gebakken kabeljauw met witte botersaus, gebakken cantharellen, quenelles rode uiencompote, toefjes aubergine en zomergroenten. De botersaus en de compote waren behoorlijk fruitig en pasten prima bij de vis, de wijn kon dit niet helemaal bolwerken, die voelde zich beter bij de vis alleen. Veel verschillende smaken die voor voldoende afwisseling zorgden en dit tot een smaakvol hoofdgerecht maakten. (8,8)

De dessertwijn was een licht mousserende rode Italiaanse Xyris 2010 van Marotti Campi gemaakt van Lacrima druiven. Een intense rode kleur, roodfruit in de neus, in mond rond met tonen van cassis. Op het bord een vanille parfait met vers rood fruit, een bolletje gevuld met verveinesap, druppels van rode bes en een mooie luchtige sabayon. Het geheel gedecoreerd met goud verf. Mooie smaken die prima combineren met de wijn. (9)

Als afsluiter nog een pittige espresso met friandises, een fruitige gesuikerde appelgelei, een ijslolly met karamel en chocoladen en een brownie met noten en toefje chocolade.

De bediening werd grotendeels verzorgd door Ruben Coonen de gastheer, hij is een enthousiaste wijnliefhebber en het klikte meteen, leuk. Ondersteuning kreeg hij van een enthousiaste jonge kerel die wist waar hij mee bezig was, we zijn niets te kort gekomen en het liep gesmeerd.

Prijs kwaliteit is goed, het bib menu 35,-, vier wijnen 25,50 en de espresso met friandises 5,-. Een mooi adres in Den Bosch.

Wat een indrukwekkend gebouw van binnen met een open structuur. Je kunt op een drietal etages vertoeven die alle verbonden zijn met trappen. Op de begane grond is een lounge gedeelte met uitzicht op de Maas en met een kijkje op het restaurantgedeelte en keuken die zich in de kelder bevinden. Er is nog aardig wat ruimte in de kelder die sfeervol is ingericht en waar de tafels op royale afstand van elkaar staan. De tafels zijn keurig ingedekt met fijn linnen en er staan comfortabele fauteuils aan. Ook is er een open keuken waar Margo al volop met de voorbereidingen bezig is. Ik mocht wel even binnen in de keuken kijken, mooi hoor, een keuken waar menig chef jaloers op is. Op de eerste etage is een luxe meer sfeervolle lounge met leren fauteuils en een bankstel. In dit gedeelte nuttigde we de champagne en nadat we compleet waren werden de borrelhapjes gelijk met een aantal amuses uitgeserveerd.

De geschonken champagne is een bekende, de brut van Moët & Chandon met een mooi bruisje. De borrelhapjes waren een paar bakjes met zaden en een bakje met zwarte olijven. Een drietal amuses werden op een klein schaaltje uitgeserveerd, een schuim op een diepe lepel, een rode lolly met vloeibare kern en een marshmallow. In chromen pannetjes werden nog puntzakjes gevuld met fruitige kaviaar en knetters die een leuk effect geven in je mond.

De eerste arrangementswijn is een Duitse van Emmerich uit Franken gemaakt van Scheurebe, een droge Spatlese 2009. Een mooie fruitige wijn met lichte kruidigheid. Margo kwam zelf met een volgende amuse. In een fleurig gedecoreerd kopje een soepje met hierop een prikker met een stukje groente dat in amandelschaafsel is gerold. Aan een lange stalen stengel zitten per persoon nog een bitterbal geregen. Het soepje moest van boven naar beneden gegeten worden. Eerst de subtiele groente met schaafsel, daarna een dik gedeelte van de soep met fruitigheid van piccalilly en hoe dieper je kwam hoe vloeibaarder het soepje werd en de smaak ging van fruitig naar hartig met een toets van kerrie. Op het eind de bitterbal zie lekker zalvend was met krokant jasje. De combinatie met de wijn was prima, deze gaf bij ieder hapje meer van zijn geheimen prijs.

Het voorgerecht was Gemarineerde makreel met Koningskrab, marshmallow van rosé bier, avocado en sardientje. Het werd in twee delen uitgeserveerd. In een kom de krokant gebakken sardine met compote en groene mousse. En op een driehoekig bord een stukje poot van de koningskrab, een schijfje makreel, marshmallow en een cilinderje van noordzeekrab waarop wat saltyfingers. De hoofdrol was weggelegd voor de twee krab bereidingen. Helaas was halverwege van de gang mijn glas leeg en moest ik nogal even wachten voordat deze werd aangevuld. Slechts een vingerhoed werd bijgeschonken wat een raar gevoel opleverde. Na enkele nipjes was het glas wederom leeg en moest ik zelf om nog een slokje vragen, dit heb ik nog nooit meegemaakt. Een fijne gang die gemengde gevoelens opleverde, de bediening krijgt hiermee een gele kaart. (9)

Een mooie witte Rhone (Crozes Hermitage 2007) Les Meysonniers van het huis Chapoutier gemaakt van Marsanne werd geschonken. Een iets vollere witte met aroma's van bloemen. Uit de keuken rode mul met briochebrood, lavendel en Canadese kreeft, gemarineerde tomaat en saffraanbouillon, op een mooie gedecoreerde stapel borden gepresenteerd. De rode mul had een hele mooie cuisson en was lekker sappig, de smaak was subtiel. De zeekraal was knapperig en een mooie ondersteuning, zo ook de saffraan bouillon met hints van lavendel, het bedje van groenten vond ik een beetje afbreuk doen en maakte het gerecht voor mij net wat te dun. Op een apart plankje vonden we een mooie langoustine met een zoet jasje, erg lekker. Ook nog een bakje rauwkost salade, tja dat was niet nodig geweest en hier geld de stelling dat minder, meer is. (8,5)

Terug naar Frankrijk naar Saint Veran 2009 van het huis Joseph Drouhin, een chardonnay met licht houtrijping. Een fruitige wijn zoals een chablis. Op een wederom mooi gedecoreerd bord Noordzee tarbot, bloemkoolroosjes, gepocheerd kwarteleitje en Bearnaisesaus. De tarbot was net aan de droge kant maar smaakvol, de bloemkool was een leuke aanvulling zo ook de saus en een kruidig blaadje wat net wat extra's gaf aan het gerecht. De wijn combineerde prima maar het was geen topgerecht. (8,5)

Nu kwam de groet uit de keuken. Eerst een verrassende wijn. Een Huxelrebe Spatlesse 2008 van Erbeldinger uit de Rheinhessen, een mooie gele volle wijn met fijne zuren en restsuikers in het aroma wat kruidigheid. We beleven nog wat in spanning totdat Margo met de gerechten kwam. Een beetje opgelaten voelde ik me toen er voor mij een veel grotere portie verscheen als bij de andere. Een actie van John omdat hij weet dat dit een favoriet is en omdat het allemaal nog net iets onder de hooggespannen verwachtingen was.

Op een wit warm bord drie partjes warme perzik met hierop een stukje gebakken ganzenlever omcirkeld door saus van rood fruit. Een heerlijke combinatie met de wijn en super lekker gerecht.

Op een driehoekig bord een terrine van eend met hierop een lange cilinder van ganzenleverpaté, ganzenlever ijs krokante ring en ernaast nog een quenelle van vijg. Ook nu weer een leeg glas, vervelend. Deze keer geen lange wachttijd maar gewoon met water combineren wat zeker niet mijn voorkeur heeft. Gelukkig had ik deze keer wat in mijn glas. De ganzenlever was voortreffelijk.

Verder een derde bord met quenelle van ganzenlevermousse met karamelblaadje, een brioche met appelstroop en een parel van ganzenlever, erg mooi maar nu een rode kaart voor de bediening. (9,6)

De begeleider van het hoofdgerecht was een Zuid Afrikaan uit de Paarl gemaakt van Merlot 2006 van het huis Veenwouden. Mooie diep paarse kleur, geconcentreerd met tonen van leer en rood fruit en een lange afdronk. Op het bord Zomer ree, ravioli’s gevuld met ui, koolrabi, snijbonen, dikke regionale kersen en rode wijnsaus. De ree was een tikje te droog maar de wijnsaus met kersensap, kersen en rodebietenzalf gaven prima ondersteuning, dit werd nog eens versterkt door de wijn die nu overvloedig bijgeschonken werd. De groentes en ravioli speelde een rol langs de zijlijn. (8,8)

De fles van de dessertwijn heb ik helaas niet bestudeerd, het was een rode Italiaan op de wijze van Moscato d'Asti. Het dessert kwam in drie delen, frambozen met frambozenmakaron, hangop met aardbeien en granité van rozenblaadjes en frambozen, duo soufflé van vanille en frambozen. De soufflé was prima gelukt en erg luchtig. In een hoog glas de aardbeien met de hangop met als verrassing de heerlijke granité van rozenblaadjes die ook wat van lychee had. Op het driehoekig bordje mooie verse frambozen met grote makaron. (9)

Na het dessert verhuisde we weer naar de lounge op de 1e etage waar we onze afsluiter dronken. Een lekkere pittige espresso met een serie lekkere friandises.

De bediening had indruk gemaakt op een negatieve wijze en verdient mijn inziens een onvoldoende. Daar de andere verder geen problemen hebben gehad met de wijn ga ik ervan uit dat dit een uitzondering was. Petro blonk uit in afwezigheid, ik heb hem niet aan tafel gezien, Margo was de spits die zich regelmatig van haar beste kant liet zien, wat ik als erg positief heb ervaren. De keuken prestaties waren beneden verwachting dit komt natuurlijk ook omdat ik royaal boven mijn gangbare budget vertrok. Het werken in een sterren zaak kan vergeleken worden met top sport en de mooiste gerechten worden gemaakt als alle koks in topvorm zijn, vandaag was het volgens mij eens wat minder. Na terugkoppeling met Margo blijkt dat ze de gerechten een extra zomerse toets heeft meegegeven dat iets minder in mijn straatje past. Prijs kwantiteit was beter dan de prijs kwaliteit, we hebben een middag vullend programma gehad van ruim vijf uur.

We hadden weer geboekt voor de lunch tijdens de DWTS week. We waren royaal op tijd en konden nog een boswandeling maken in het bos tegenover het restaurant. Bij terugkomst stond René (sommelier) al klaar bij de ingang, we liepen meteen door naar het terras waar ons tafeltje ingedekt was met een strook linnen en fijn tafelzilver. We hadden een mooi uitzicht op de tuin. Met een gezellig jazzy muziekje op de achtergrond bestelde we ons aperitief.

Een mooie fruitige Sauvignon blanc, Petit Bourgeois uit Chavignol (Sancerre) werd ingeschonken waarbij het borrelgarnituur werd uitgeserveerd. Een bakje in venkel gemarineerde groene olijven, chorizo krokantje en gefrituurd rundvlees met geschaafde rettich en wortel. Het krokantje was wat moeilijk te handelen en voor ik het kon tegenhouden lag de tafel bezaaid met stukjes maar ze smaakte er niet minder om. Het rundvlees was mooi op smaak met een krokant jasje. De olijven hadden iets van de venkel meegekregen en waren lekker kortom een geslaagde start.

Dick de chef kwam zelf de eerste amuse brengen, op een plankje olijfhout liggen twee bolletjes caprese gemaakt van mozzarella, tomaat en een toefje basilicum. Tevens werd het menu doorgenomen, daar we voor het vier gangen menu gingen stelde Dick voor om ieder een verschillend tussengerecht te bestellen die we dan halverwege konden wisselen. Dat leek ons wel wat.

De tweede amuse was spaghetti carbonara. De spaghetti was van asperges gemaakt, een lange sliert die opgerold was als een dropveter. Hierop een gel van ham, een eierdooier en een koekje van peterselie. Een smakelijke hap allen de wijn was geen vriend van de eierdooier.

Een Oostenrijkse wijn van het huis Allram gemaakt van Riesling van de Gaisberg uit Kamptal was door René geselecteerd. Een mooi droge, zuivere, fruitige Riesling. Op het bord tartaar van Wagyu rund met piccalilly van voorjaarsgroenten en frietjes. Een lange sliert tartaar waarop de gezuurde groentes en frietjes lagen en enkele stukjes gekookte asperge en geschaafde komkommer. De wijn combineerde prima met de gezuurde groentes. De tartaar was zacht met een fijne smaak. (8,5)

Daar we een gedeeld tussengerecht hadden werden er twee wijnen geschonken. Een Zuid-Afrikaanse Sauvignon Blanc van het huis Lomond 2010 waarvan de druiven geplukt zijn op Cape Agulhas wat bij Kaap de Goede Hoop ligt en waar de grond rijk is aan mineralen die je proeft in de wijn. Hierbij werd uitgeserveerd de zachtgegaarde kabeljauw met bereidingen van venkel en zoetzure tomaat. De bevroren tomaat (cour du boeuf) werd door Dick aan tafel geraspt. De kabeljauw was lekker sappig en de groentes waren niet te overheersend, de wijn paste prima. (8,8)

De tweede wijn is een bijzondere uit Italië, de Offida Pecorino Fiobbo gemaakt van Pecorino druiven. Een heldere geelgouden kleur met in de neus tonen van gedroogd fruit en in de mond aangename fruitigheid. Op het bord gebakken rogvleugel met gefrituurde asperges, kiemgroenten en een saus op basis van soja. De vleugel heeft een krokante korst en is vol van smaak, de asperges evenzo een knapperige korst die de smaak van de asperge aanvult. De wijn is een prima begeleider. (9,2)

Voor het hoofdgerecht een rode uit Oostenrijk, een Zweigelt 2009 van Heinrich uit Burgenland, een mooie donkerrode kleur met in de neus tonen van bes en pruim, soepel in de mond en aangename fruitigheid. Uit de keuken Kempisch hoen van de BBQ met een saus op basis van ganzenlever, asperges, tuinboontjes en doperwtjes. De hoen was in twee delen, een sappig mals stuk van de borst waarvan de huid een duidelijk BBQ smaak had en een cilinder van de bout die wat droog was. De saus was mooi op smaak. De wijn was een goede begeleider hoewel een volle witte ook niet had misstaan. (8,8)

De dessertwijn was een verrassende keuze, uit de Loire afkomstig de Le Haut-Lieu demi-sec 2008 van het huis Huet gemaakt van Chenin Blanc, mooie complexe neus met citrus en lychee en in de mond fruitig en rijk. Op het bord Framboos vers en mousse met witte chocolade, pistache en een quenelle yoghurtijs. Op de mousse van witte chocolade ligt een schijfje gemaakt van het napoleon zuurtje. De wijn is een prima begeleider doordat de suikers in de wijn door de mooie zuren wordt gecamoufleerd. (8,8)

Bedienend personeel is in ruime getallen aanwezig dit kwam mede door de vele annuleringen waardoor het afstemmen voor Dick erg moeilijk wordt. We werden prima verzorgd maar hadden wel iets meer uitleg en terugkoppeling van René verwacht. Zijn wijnkeuzes zijn overigens alle erg goed en er zitten leuke verrassingen bij.

Prijs kwaliteit is in orde, de DWTS aanbieding is 40,- voor vier gangen, de arrangement wijnen zijn 9,50 per glas, huiswijn 5,50 en een fles water 0,75cl. Kost 5,75. Wel geeft Dick aan dat de gerechten aangepast zijn aan de aanbiedingsprijs.

Jiu.nu is door de jury van Misset Horeca gekozen tot derde beste chinees restaurant van 2011 van Nederland en door Smulweb met drie sterren geadviseerd, reden genoeg voor een bezoek. We combineren het bezoek met het Delicious diner dat maandelijks door het blad Delicious wordt georganiseerd.

We vertrekken ruim op tijd waardoor we wat te vroeg aan de voordeur stonden, dit was gelukkig geen probleem. We mochten een tafel op de begane grond uitzoeken. We kiezen er een achter in het sfeervol verlichte gedeelte.

Buiten een klein terras en bij binnenkomst twee hoge tafels aan het raam, de trap naar boven en de bar met aan de rechterzijde tafels tegen de muur en links de keuken met vensters. Achterin lage tafels met weinig daglicht en sfeerverlichting. Er is in het interieur veel gebruik gemaakt van hout en ter decoratie staan er enkele mooie orchideeën. Boven oogt het wat luxer, een doorzon gedeelte met klein balkon waarop twee tafels, een buiten terras en een mooi wijnrek. Luxe armstoelen en moderne kunst aan de witte muren. De tafels zijn met een smalle strook linnen en alle bestekdelen voor de vier gangen ingedekt en er zijn fijne linnen servetten.

Als aperitief wordt een rosé prosecco geschonken van het huis Viticoltori Ponte type Aurora rosé extra dry”, de fles krijgen we niet te zien maar aan de steel van het glas zit een label waar informatie over de wijn te lezen is, dit is overigens bij alle wijnen zo. Maurice onze gastheer heeft een verhaal ingestudeerd wat prima klinkt. De wijn heeft een mooie rosé kleur fijne bubbels, een wat gesloten bouquet en in de mond is hij fruitig. Later na opwarming komen er wat meer ronde aroma's en smaken vrij. De amuses worden gepresenteerd en de juiste volgorde van eten wordt aangegeven. In een glaasje een soepje en sorbetijs van meloen met stukjes komkommer en rode peper. Milde smaken met pikant pepertje. Hierna op een klein bordje een aspergesoepje met een blokje ham. De lekkerste en apartste amuse was de marshmallow van Thaise vissaus met crumble van cashewnoot, stukje gember en een stukje kroepoek, na een milde start blijft een pikant gember smaakje hangen, lekker. De prosecco vond ik persoonlijk wat te licht.

Er wordt even geïnformeerd of we iets liever niet wilde eten. Biefstuk is geen favoriet van me en deze wordt vervangen door vis, het vrouwtje wilde ook liever vis. Ik gaf aan dat de wijn wel aangepast moest worden. Ik hoefde me geen zorgen te maken over de wijn gaf Maurice zelfverzekerd aan, het is tenslotte een wijnbar.

De nieuwe wijn is uit Spanje, Perla del mar 2009 gemaakt van Mocatell. Een mooi stuivend aroma met tonen van tropisch fruit en bloesem, in de mond wat minder complex maar met fijne zuren. Warme broodjes werden uitgeserveerd hierbij een flesje Spaanse olijfolie van het huis Frantoia dat op tafel blijft staan. Het bord is mooi opgemaakt, scholfilet, twee soorten inktvis en kreeft met druppels saffraan mayonaise, saffraan gelei, twee quenelles sorbet van venkel. De schol is uitstekend gegaard en mooi op smaak, de inktvis met tentakels is wat elastisch, de pulpo is mooi op smaak, met de kreeft die goed is bereid dippen we de mayonaise weg en de venkel ijsje zijn verrassend lekker, een fijne gang. De wijn was helaas wat te dun voor de wat rijkere smaken. (8)

Een nieuwe kans met de Chasselas 2009 van hele oude stokken van het huis Schoffit uit de Alsace, een loepzuivere delicate wijn. Op het bord een mooi stuk roodbaars met artisjokharten, brandade van kabeljauw, tomaten- en paprikasaus en gedroogde basilicum blaadjes. De baars is prima op smaak en lekker sappig met de groentes kon je lekker combineren. (7,5) De wijn is wederom wat te licht en ik vond het jammer dat de vinoloog die de wijnen geselecteerd heeft niet even langs kwam om even terug te koppelen.

Een andere jongen van de zwarte brigade kwam aan met twee glaasjes rood, ik gaf aan dat we vis zouden krijgen en hij was op de hoogte. Een Chileense Pinot Noir 2008 van het huis Villard Estate uit de Casablanca Valley zat in het glas. De wijn heeft een diep kersenrode kleur, in het aroma tonen van kersen en hints van leer en teer, in de mond elegant met mooi rood fruit. Twee stukken gebakken dorade met een witte en groene asperge, een bitterbal van knolselderie een teriyaki saus en onder de vis een bedje van knolselderij pure. Ik geef Maurice nog even aan dat ik het voorgevoel heb dat de wijn wat te zwaar zal zijn voor bij deze witvis. Proef eerst maar eens zij hij zelfverzekerd. De vis was goed gegaard en het garnituur evenzo, de wijn was toch net wat te dominant en die hebben we dan maar voornamelijk na de gang gedronken. Maurice wil weten of het gesmaakt had, we hadden gemengde gevoelens, het gerecht en de wijn waren beide goed maar de combinatie viel niet goed (6,5)

De laatste kans met een laat geoogste Pink Muscat druiven van het huis Viña Tabali uit de Limari Vallei Chili. Mooi aroma met tonen van abrikoos en muskaat en in de mond rond met fijne fruitigheid. Op het bord een sorbet van Sake, twee quenelles van witte chocolade mousse, merengue met jasmijn, stukjes jack fruit en ter decoratie een jasmijn bloemetje over het geheel werd nog wat sake gegoten. Het ijs was verrassend lekker en de merengue met jasmijn heerlijk de combinatie met de wijn helemaal top. (9,3)

Als afsluiter de espresso met friandises die bestonden uit een frambozen sorbetijs met crumble van mint op een puntje van loempiavel, een makaron met chocolade uit Verona en panna cotta van prosecco met rabarber gelei, ze vielen alle in de smaak maar het ijsje was het lekkerst.

De bediening is goed, Maurice is een jongen die gedrevenheid uitstraalt en hij heeft leuke humor, helaas gooide de kritiek over de wijnen wat roet in het eten daar hij dit persoonlijk aanrekende? Er werd duidelijk bij elke gang aangegeven wat er in het glas zat en op het bord lag. Jammer is het dat er geen sommelier meedraait waardoor er naar mijn mening betere combinaties worden gekozen.

Daar het deze avond een vast menu was met bijpassende wijnen konden we zelf niet kiezen, dit heb ik jammer gevonden zeker met de wetenschap dat er veel goede wijnen open staan. Persoonlijk vind ik het leuker als de glazen aan tafel worden gevuld. Prijs kwaliteit is met 72,50 pp aardig aan de prijs maar met betere wijn spijs combinaties zeker goed. Dat het een “Chinees” is komt op de borden niet echt uit de verf, wel is het bedienend personeel deels Aziatisch. Ik had van een wijnbar een iets hogere verwachting van de geschonken wijnen en had het ook erg leuk gevonden om met iemand te praten over de geschonken wijn.

Lucebert in de schouwburg. Door de michelingids gewaardeerd met twee bestekjes dus maar eens uitproberen. Het was drukker dan verwacht want we moesten ruim een week wachten voor we ertussen konden komen. De meeste gasten zijn bezoekers van een voorstelling die er een compleet avondje uit van maken maar je kunt er natuurlijk ook zonder een schouwburg voorstelling gaan eten.

Juist naast de ingang van de schouwburg vinden we de ingang van Lucebert met aan de linker zijde het luxer ingerichte restaurant en aan de rechterzijde het eetcafé. Met linnen ingedekte tafels, rond en vierkant met hieraan vrolijk gekleurde comfortabele stoelen. De mooie blauwe vloerbedekking en gele gordijnen stralen iets chiques uit. Aan twee zijden komt daglicht binnen en op de tafels staan kaarsen.

Normaal kies ik het menu maar nu sprak het me niet zo aan waardoor ik voor de kaart koos, het werden drie voorgerechten met aangepaste wijnen. De kaart was onlangs veranderd waardoor ik mijn keuzes die ik thuis had gemaakt moest bijstellen.

De borrelhap stond al op tafel evenals de roomboter en de olijfolie. Gemarineerde radijsjes met wat zout om in te dippen, geroosterde paaltjes focaccia brood en een glaasje met olijven mousse. Geen speciale smaakjes maar een leuke opwarmer. Ik bestelde hierbij de eerste arrangement wijn. Sirt de gastheer presenteerde een the Ned Sauvignon 2010 uit New Zealand uit de Marlborough vallei, een mooie stuivend aroma met hints van kruisbessen en ananas, een goede keuze. Hierbij werd een mooi bruin broodje uitgeserveerd.

De eerste amuse was een “push up lolly” waarin laagjes kalf tartaar afgewisseld werden met kalf mousse, subtiele smaken die goed combineerde met de wijn.

De tweede amuse had de proporties van een kleine gang, getrancheerde kwartelborst met mousse van flespompoen, stukken asperge, bloedsinaasappel en gedroogde tomaat. De kwartel was prima bereid met mooie cuisson en rijke smaak, de zalvende pompoen en de zachte asperges combineren goed en met de sinaasappel kon je een leuk fruit accentje leggen, een mooie amuse en het lekkerste gerecht van de avond ondanks dat de wijn hiervoor net iets te licht was. (8,5)

De wijn werd bijgeschonken en de eerste gang kwam uit de keuken. In kroepoek bereide langoustine, salade met asperges en een warme vinaigrette van schaal en schelp dieren. De langoustines waren aan saté prikkers geregen en om de langoustines zat de gekleurde kroepoek. De langoustines zijn mooi op smaak en de kroepoek zorgde voor een aangenaam mondgevoel zij het niet dat er een aantal taaie stukjes tussen zitten wat jammer was. De salade was niet zo mijn ding maar was wel goed klaar gemaakt met verse producten. De vinaigrette vond ik te dun, hij was gevuld met grijze garnalen en kokkels die lekker waren. De combinatie met de wijn was prima. (7)

De tweede wijn was een rosé, normaliter niet zo mijn voorkeur maar ik mocht hem voorproeven. Aangenaam verrast door deze Italiaanse Bigi Vipra Rosa D.O.C. Montepulciano d' Abruzzo, mooi aroma met hints van kersen, pruimen en rozenbottel en in de mond is hij wat rond en zeker niet te fruitig en ook geen bittertje in de afdronk. Uit de keuken drie bereidingen van tonijn, met gelei van tomaat en basilicum, geroosterd met zeewiersalade en wasabi, uit de oven met sjalot en Manchego. De tonijn uit de oven was wat te droog geworden maar de sjalot in combinatie met de Manchego en hartige saus konden er toch een smakelijke hap van maken. De uitvoering met wasabi en zeewier had iets oosters, de wasabi was erg pikant en ruim geproportioneerd, gelukkig kan ik het goed hebben maar het pikte wel in de neus. De tonijn was iets sappiger maar nog net iets te droog, dit werd door de zeewier en wasabi goed gecamoufleerd. In de bereiding met gelei was de tonijn op zijn best, de gelei was subtiel van smaak, de groene jonge takjes gaven een leuke accent. De combinatie met de wijn was boven verwachting. (8)

Sirt kwam nu met een rode Duitse wijn gemaakt van de Spatburgunder 2009 van het huis Manz. Een mooie donker robijn rode kleur met in het aroma hints van aardbei, in de mond toch aardig wat body en een droge afdronk. Wederom een mooie keuze. Uit de keuken een krokant gebakken zwezerik, roergebakken spinazie, salsa van ossenhaas en beukenzwammetjes. De zwezerik was keurig gebakken en mooi op smaak, de spinazie was iets te gezouten en mede hierdoor was ook de combinatie met de salsa en zwammetjes uit balans. Op de rand vinden we nog twee gekoelde halve cherrytomaatjes die voor een leuk fruit accent zorgde. De wijn was prima bij de zwezerik maar bij de spinazie en salsa wat minder. (7)

Als afsluiter nog een espresso met een taartje met pudding en eierschuim.

De bediening is wat formeel maar is bereid tot een leuk praatje. Sirt van Gerwen heeft me de hele avond keurig verzorgt en hij heeft mooie passende wijnen geschonken. De terugkoppeling naar de keuken ging vlekkeloos. De chef kwam na de derde gang even aan tafel om bij te praten, hij stond gelukkig open voor mijn kritische opmerkingen en complimenten. De groep is gefocust op kwart over acht wanneer de voorstelling begint en dit geeft bij een vol restaurant toch enige stress bij de bediening.

De prijzen zijn aan de hoge kant, de voorgerechten kosten gemiddeld ruim 17,- euro per stuk, de arrangement wijnen zijn 6,- goed geprijsd, de koffie kost 4,50 en het tafelwater is gratis. Alles bij elkaar koste dit bijna 75,- per persoon. Het driegangenmenu is iets voordeliger en kost 37,50.

Het restaurant ligt in het gezelligste straatje in het uitgaanscentrum van Tilburg met aan de zonzijde de kroegen met terras en aan de andere zijde hoofdzakelijk restaurants. We zijn tien minuten te vroeg en kunnen nog niet binnen en na een kleine wandeling was het zover. Een gezellig restaurant met vierkante tafels die met linnen ingedekt zijn, aan de muren veel spiegels voor het ruimtelijke effect. Hier en daar moderne schilderijen aan de muur en enkele grote potten met nagemaakte planten tussen de tafels. Aan de achterzijde is rechts de bar en links een groot wijnrek.

We kregen een tafel op een prima locatie aan het raam met uitzicht op de terrasjes wat zo bleek ook een nadeel had. Daar het buiten wat koud was kwam er telkens als er gasten binnen kwamen een koude wind langs de benen en omdat we de eerste waren en het restaurant uitverkocht was gebeurde dit regelmatig.

Als aperitief namen we de eerste begeleidende wijn van het arrangement, een anonieme Duitse pinot blanc uit de Nahe. Het borrelgarnituur bestond uit olijven groen en zwart in een glaasje en een schaaltje nootjes. De amuse was een schijfje gekruide wijting met kleine blokjes appel, komkommer en een kerriesaus een leuke opwarmer. Het brood kwam op tafel, twee vers afgebakken bruine sneeën met wat opgeklopte roomboter.

De eerste gang was een carpaccio van gerookte tonijn waarop wat sesamzaad, salade van zoetzure rettich en een stukje gebakken heilbot en erlangs een streep saus van secuanpepers. De tonijn was flink gerookt en droog geworden met een duidelijke rookvlees smaak. De heilbot had een mooie cuisson en smaakte erg lekker de wijn combineerde hiermee optimaal. (7)

Een Italiaanse Montepulciano van het huis Collefriso van het type Zero werd ingeschonken. De wijn heeft een mooie donkere kleur met aangename aroma`s en fijne tannines in de mond. Op het bord gegrilde kalfshaas, gratin van courgette, een in olijfolie gegaarde Roseval aardappel, een gedroogd schijfje spek en een saus van basilicum en vanille. Het vlees was mals en mooi rosé van binnen de saus leek op gekruide wildfond, hij was voor mij iets te dun. De aardappel had zijn typische smaak behouden en de gratin was zacht en romig. De wijn combineerde aardig met het gerecht maar had te weinig moois om van te genieten. (7)

De dessertwijn kwam uit Friuli Italië van het huis di Leonardo en was gemaakt van laat geoogste druiven met een half jaar fust rijping. Een diepe gouden kleur met tonen van vanille en honing en in de mond subtiel zoet met een hint van gedroogde vruchten. Het dessert was een buisje van knapperige biet gevuld met ananas bavarois, schijfjes banaan met hierop een bolletje bananenijs afgewerkt met pure chocolade en een koekje met pecannoten waarbij een bitterkoekjes saus. Het koekje was niet zo mijn ding maar de saus was erg lekker, het bananenijs was mooi op smaak. De wijn combineerde goed bij de ananas bavarois met het zoete buisje maar voor de andere producten was hij wat te subtiel. (7)

De bediening onder Bart (de Maître) functioneerde correct, goede uitleg bij wijn en spijs. Bart zelf hebben we na de eerste gang weinig meer aan tafel gezien wat wel jammer was.

De wijnen zijn te min voor wat ze kosten 18,75 voor drie glaasjes en het menu is goed geprijsd 27,50. We hebben iets minder verrassend gegeten dan verwacht maar het was lekker.

Het personeel uitje. Het valt niet mee om het een ieder naar de zin te maken maar na enig zoekwerk is het dan toch gelukt. We hadden hulp van de Smulweb-gids waarin het restaurant *** krijgt, in combinatie met een korting waarbij iedere 2e persoon gratis mag eten mits je het 3 gangen keuze menu neemt. Dit kon overigens tegen meerprijs geüpgraded worden wat duidelijk op de kaart was aangegeven.

Er zijn voor iedere gang drie keuzemogelijkheden. De gerechten zijn typische streekgerechten die uit verschillende landen van de aardbol komen. Opvallend is dat de Hollandse keuken bij iedere gang vertegenwoordigd is.

Het is een langgerekte bistro die in vier ruimtes is ingedeeld. Bij binnenkomst een wat luxer restaurant gedeelte waarna een gezellige bar komt, het gedeelte waar wij zaten en het achterstuk waar leuke kozijnen tegen de muur geplaatst zijn. Op de krijtborden die boven de tafels hangen rondom het restaurant vind je de specialiteiten. Een fleurige gezellige inrichting met sfeervolle verlichting.

Als aperitief een niet te complexe witte Braziliaanse wijn met milde fruittonen. Er werd in kleine bierpullen een milde kaasmousse uitgeserveerd om de mond wat op te warmen. Op een langgerekte houten plank vier soorten brood met gekruide opgeklopte roomboter en wat pesto.

De rode huiswijn gemaakt van Merlot afkomstig uit Australië was aardig. Het Hollandse pasteitje gevuld met een wildragout en bospaddenstoelen zag er leuk uit. Het pasteitje was mooi krokant en de ragout had een volle smaak, de rauwkost combineerde wat minder. (7)

Voor het hoofdgerecht een Braziliaanse rode genomen die van drie druivensoorten is gemaakt en die duidelijk wat complexer was. De Ierse lamsstoof met groenten. Het vlees, waar gelukkig niet te veel vet aan zat, werd in een klein stoofpannetje uitgeserveerd, er zaten wat krielaardappels en zilveruitjes in de jus en de smaak was goed. De rauwkost die erop lag had voor mij niet gehoeven. En aan een spiesje een cherrytomaat, stronkje broccoli, gele paprika, champignon en een stukje maiskolf. Verder nog een driehoekje gegratineerde aardappel. Er werd voor de liefhebbers een schaal frites uitgeserveerd met een milde mayonaise. (6.5)

Daar ik een dessert met chocolade koos heb ik er een rode dessertwijn bij gekozen, ik kreeg een Spaanse versterkte wijn waar ik tevreden mee was. De Zuid-Afrikaanse mousse van bruine en witte chocolade met mango en een rode fruitsaus werd uitgeserveerd in een glas. Er zat in plaats van de mango een koekje ingeprikt en de slagroom was overheersend aanwezig. De mousse zat onder in het glas en dat vond ik wel jammer omdat de smaak teveel door de room werd verdund. De wijn combineerde goed met de bruine chocolademousse en van de witte heb ik maar weinig geproefd maar die was erg lekker. (6)

Als afsluiter nog een espresso die wat onder de maat was. Mijn buurman had er wat van gezegd en hij kreeg een nieuwe die wat sterker was.

De bediening komt regelmatig langs en is correct, geen uitleg over de gerechten maar dat wees zichzelf. De wijnen komen in het glas aan tafel.

Ik kom zelf niet zo vaak in bistro's, ik heb in Parijs enkele malen een bistro bezocht en die vond ik duidelijk iets verfijnder maar hier stonden dan ook alleen franse gerechten op de kaart. We hebben het allemaal gezellig gehad.

Mijn schoonouders wilden met ons gaan eten, ze wonen in Hilvarenbeek en mijn keuze was zo gemaakt. Michelin had ons al geholpen door een Bib uit te delen maar ook de aanwezigheid van een SVH gecertificeerde sommelier trok mijn aandacht.

Het restaurant is makkelijk te vinden, gesitueerd in een oude witte dokterswoning aan het dorpsplein pal naast de Sint-Petrus kerk, het hoogste gebouw uit de omgeving. Binnen is het strak ingericht met klassieke toets, de kunst aan de muur zijn met name afbeeldingen van oude LP hoezen van gerenommeerde pop bands. Met name vierkante tafels met linnen ingedekt en conformatie leren stoelen. Achter in het restaurant, te bereiken via een gang waarin een venster naar de keuken is geplaatst, is een ruimte die voor zakelijk gebruik zeer geschikt is, er is een beamer en een projectiescherm zodat men voor het eten eerst nog even kan vergaderen.

We gaan voor het drie gangen verrassingsmenu en vinden het jammer dat er geen wijn arrangement bij geschonken wordt. De huiswijn is ook zowat, we waren met drie wijndrinkers dus gaan we over op halve flesjes wijn die volop aanwezig zijn, de sommelier mag naar eigen inzicht schenken.

Als aperitief een franse fruitige Sauvignon uit het Touraine gebied 2009. De borrelhapjes kwamen recht uit de oven, warme kaaskoekjes en bladerdeegstengels met sesam.

De amuse was een stukje in saffraan gemarineerde rogvleugel met een bolletje pompoen en een toefje mayonaise en wat kervel. Een smakelijke eerste hap.

De eerste wijn was een bourgogne van het huis Pavelot Savigny les Beaunes 2008, een mooie houtgerijpte chardonnay met volle smaak en krachtig aroma met amandel. Uit de keuken mooie krabsalade met diepe smaak waarop een knapperig gebakken langoustine lag erg lekker, een mooi gebakken st jakobsmossel en een knolselderijsalade met stukjes Canadese kreeft die weinig smaak had. Om te doppen was er nog een kaviaar van tapioca aangemaakt met Kikkoman. Een mooie gang die prima combineerde met wijn. (9)

Voor het hoofdgerecht bleven we in de bourgogne, een rode 1er cru uit Rully 2008 Domaine Jacqueson van Pinot Noir, een elegante rode met mooi bouquet. Het gerecht is een klassieker, krokant gebakken zwezerik op een ovengegaarde sukade lap die gestoofd leek. Beide erg mals en mooi op smaak. Als garnering twee bolletjes aardappelpuree met amandelschaafsel, gefrituurde cantharellen in tempura deeg, boontjes en knolselderij blokjes. Wederom een mooie wijn spijs combinatie. (8,5)

De dessertwijn was een PX sherry van Lusteau, vol rond rozijnensap waarbij een chocolade taarten van pure chocolade werd geserveerd, van buiten krokant en van binnen stroperig en een bolletje frambozen sorbetijs waarin cacao verwerkt was op een krokant koekje. De begeleider was ditmaal wat te zoet voor het ijs maar bij het taartje ging hij prima. (7)

De bediening bestond deze avond uit Mart (sommelier, maître), hij heeft een wat ingetogen persoonlijkheid en is bescheiden. De presentatie van de wijnen bestond meer in het reageren op onze vragen waaruit zijn grote kennis bleek. Doordat er in het achterste zaaltje een groep zat werd een klein beetje het overzicht verloren, we werden bij het weggaan pas opgemerkt toen we de jassen al aan hadden en bij de uitgang stonden, dit werd met welgemeende excuses verholpen.

Na het zien van de rekening werd schoonpa wat wit rond de neus, wat geen goed teken was. De prijzen per persoon: verrassingsmenu 45,-, huiswijn 4,-, wit 9,85, rood 10,67 en PX 6,- totaal 75,52pp. Wat dit diner omgerekend per gang mijn meest kostbare beleving ooit maakte. Misschien is het een reden waarom er verder in het restaurant slechts één ander tafeltje bezet was deze avond.

Na een overtuigend eerste bezoek nogmaals geboekt tijdens DWTS. We waren wederom op tijd zodat we ook nog even een bezoekje aan de keuken hebben gebracht, hier draaide alles op volle toeren daar het huis aardig uitverkocht was. Jerry de patron moest met Wouter de chef helaas naar de bijeenkomst van Jeunes, de bezetting in de keuken en bediening was verder op volle sterkte en we hoefden ons geen zorgen te maken. We hebben van tevoren nog wel bij gekletst wat aangenaam was.

We trapten af met de huiswijn, een Italiaanse witte van het huis Sartori, d.o.c. Lugana 2009. Hierbij kwam de borrelhap uitgeserveerd met een kleine olijfboom waaraan gefrituurde olijven hingen in een krokant jasje en een zachte kaas vulling, erg origineel en lekker.

De eerste amuse was een Semi Freddo van olijfolie en kersen aceto balsamico, het is een wafeltje met romige smaak met fruit accenten, subtiel en lekker.

De tweede amuse was een gouden ei, uitgeserveerd in een bakje met opstuivende rook uit een ondergelegen glas. Het ei moest je eerst omkeren om bij de vulling te komen, een hartige zalf van peterselie met wat zwarte kuit waaronder nog een zacht romig sausje lag, ook een smaakvol hapje.

Erwin de sommelier stelde voor om twee wijntjes te schenken bij het voorgerecht, dat vond ik natuurlijk prima. Een Pinot blanc van het huis Riefle Alsace 2009 met een klein prikje op de tong en een Zwitserse Fendant gemaakt van Chasselas druiven van het huis Pentes Brulees 2008 die duidelijk mijn voorkeur genoot vanwege de mooiere aroma's. Het waren overigens beide lichte wijnen om de dun gesneden coquilles te begeleiden. Over de coquilles lag een vinaigrette van groene kruiden en komkommer en op het bord vinden we verder een coulis van pompoen in druppelvorm, Amsterdamse ui, kokkels, een bloempje (viooltje) en een takje met zeebesjes. Een hele fijne gang met subtiele smaakjes, de zeebesjes waren met name voor de mondbeleving. De combinatie met de wijn (Fendant) was prima. (9.2)

De begeleider voor de tweede gang was een Spaanse Chardonnay van het huis Raimat 2009 Vina 27, deze had lichte houtrijping maar bleef elegant en fruitig met nuances van exotisch fruit. Een stukje gebakken scholfilet met een schuim van gebakken spek en poeder (malto) van spekolie, een saus met aceto balsamico, twee bereidingen van zuurkool, een lijntje aardappelpuree en een gebakken aardappeltje. Een zuurkool bereiding had de vorm van een pepernoot maar explodeerde in de mond zodat het leek alsof je een hap zuurkool had genomen. De schuim van gebakken spek was vol van smaak en paste goed bij het geheel. De vis zou je er niet speciaal bij verwachten maar die paste goed in het geheel. (9)

We zijn al weer toe aan het hoofdgerecht, op de huid gebakken wilde eendenborst, twee loempiaatjes gevuld met eenden rillettes, twee bolletjes gefrituurde polenta, marmelade van rode ui, biet en een coulis van biet en een jus van eend. De wijn was een Corbieres van het domein Blason d'Aussieres 2005, met ruim een jaar fustrijping gemaakt van 50% Syrah, 20% Grenache, 20% Mourvèdre and 10% Carignan, een mooie volle wijn met kruidigheid. Al snel werd duidelijk dat de eend die erg mooi van structuur was zonder jasje lekkerder was dus dit heb ik maar snel uitgedaan. De marmelade en de biet bereidingen waren erg mooi in combinatie met de wilde eend en wijn, de jus was wat aan de dunne kant, misschien ben ik de laatste tijd wat teveel verwend. (8.9)

De dessertwijn was een Italiaanse Moscato d'Asti van Batasiolo een lichte fruitige mousserende wijn. Een semi freddo van pecannoot, spons van chocolade, een pecannoot, toefjes mascarpone en een bolletje sorbetijs van witte chocolade. De chocolade en noot gingen verrassend goed samen met de fruitige wijn, een mooie afsluiting van onze lunch. (8,9)

De bediening was prima, niet te formeel en er was een goede samenwerking. De gerechten kwamen op een prima tempo door en werden duidelijk van informatie voorzien.

De prijs kwaliteitverhouding was goed, het wijn arrangement was enigszins aan de dure kant 37,50 voor 4 wijnen van deze kwaliteit.

De consumentenbond heeft dit jaar Wah Sing uitgeroepen tot 2e beste Chinese restaurant van Nederland en voor mij reden er eens een stukje over te schrijven.

Het restaurant is gelegen in een winkelcentrum en heeft hierdoor aan de buitenzijde weinig uitstraling. Binnen word het afhaal gedeelte van het restaurant gescheiden door een aquarium. Binnen is er een podium in de hoek waarop een drietal ronde tafels staan. In het overige deel staan veelal geschakelde vierkante tafeltjes voor 2 personen. Voor de ramen staan bonsai boompjes. Aan de ene zijde kijk je naar buiten en aan de andere zijde kijk je in het overdekte winkelcentrum.

We bestelden menu Sjanghai en een pot jasmijnthee wat ik het best vind combineren met de Chinese keuken. Als borrelhapje kregen we cassave kroepoek.

De eerste gang waren gebakken gevulde driehoekjes van bladerdeeg met kerriesmaak en geroosterd gemarineerd varkensvlees met hierbij een bonensaus en als garnering wat rauwkost en fruit. Het vlees was lekker evenals de saus en de driehoekjes waren erg knapperig.

De tweede gang waren twee stokjes met ieder drie gestoomde garnalen met ketjapsaus en als garnering rauwkost en fruit. De saus is wat te overheersend voor de subtiele smaak van de garnaal. De garnalen zijn erg lekker. De garnering is eigenlijk overbodig.

Het hoofdgerecht is in drie delen, getrancheerd rundvlees met zoete licht pikante tomatensaus met uienringen. Mooi mals vlees waar de saus een duidelijke meerwaarde geeft.

Het tweede deel zijn bereidingen van zeefruit met vis met een pikante sesamsaus. Dit is uitgeserveerd op een slablad en er zit ook nog broccoli, shiitake en mais bij. Het zeefruit bestaat uit garnalen, kokkels, inktvis en mosselen. Het gerecht was mooi op smaak en goed bereid.

Het derde gedeelte waren stukjes kipfilet met groenten en een pikante knoflooksaus. De kip was vol van smaak en sappig, de knoflook overheerste niet maar was prima gedoseerd.

Hierbij werd Kantonese rijst geserveerd. Hier zitten o.a. garnalen, gemarineerd varkensvlees en doperwten in.

Het dessert was roomijs met slagroom en vers fruit.

Als afsluiter de espresso met een schaal vol zoetigheid en chocolade.

De bediening is vriendelijk en attent. De eigenaar komt ook een paar keer aan tafel om een en ander toe te lichten. Het potje thee wordt netjes op tijd ververst zodat de thee niet te sterk word.

Prijs kwaliteit is prima en zeker met deze actie, de normale prijs voor het gehele menu is 27,- pp en voor de jasmijnthee betaal je 2,- pp.

In de watten bij Linnen. Het is wel even spannend na alle bezetting wisselingen maar er is een verrassend nieuw sprankelend team dat verder gaat. Dit onder leiding van Casimir Evens die zijn sporen reeds heeft verdient bij gerenommeerde collega's.

Ron Verhage (sommelier) is voor mij de enige overgebleven echte bekende en hij was helaas niet aanwezig, wel heeft hij de wijnen voor ons met zorg geselecteerd. Ron heeft voor ons wederom een proeverij georganiseerd waardoor de traditie word voortgezet, erg leuk.

We begonnen met een mooie Chileense Sauvignon waarbij de borrelhapjes/amuses geserveerd werden. Een blokje brood met ansjovis en olijven tapenade, een krokante gamba met sesam, een bonbon van pata negra en een hartig broodje. Verrassend lekkere hapjes van hoge kwaliteit.

De eerste amuse waren bereidingen van garnalen met chermoula, tomaat, ijs en gekruide toefjes. De gedroogde variant van garnaal (met de schil) had ik nog nooit gehad en was erg geconcentreerd van smaak. De tomaat was lekker gemarineerd waardoor de traditionele smaak op de achtergrond kwam. Een amuse met veel smaakbeleving.

De tweede amuse was gemarineerde kabeljauw met savora mosterd, bereidingen van bloemkool en oranje toefjes. De kabeljauw kreeg door de mosterd een mooie volle smaak en de bloemkool was herkenbaar, de toefjes zorgde voor exotisch accenten, erg lekker.

Casimir is intussen even langs geweest om zich voor te stellen en het het menu te bespreken, we geven hem carte blanche en we hebben er na deze smaakvolle amuses het volste vertrouwen in.

De sommelier komt met een zestal glazen aan die worden gevuld met een Spaanse Albarino van het huis Agnusdei de lichtste van het drietal met een bloemig aroma. Uit de Alsace een Pinot Gris van Rieflé die wat zwoeler en kruidiger is en een Riesling GC Kaefferkopf van Martin Schaetzel die mooi in zijn zuren zit. Hierbij de bereidingen van coquille (gebakken, tartaar en rauw), wat limoen ijs, zeekraal, cilinder met basilicum, droge korrels en korrels met ziltige zeesmaak. Een mooie complexe gang die enige inspanning kost om de mooie smaken te ontdekken. Zeker mede doordat er drie wijnen bij zijn die alle drie op hun wijze een steentje bijdragen om ten volle van het gerecht te genieten. De korrels geven een speciale mondbeleving. De verschillen tussen de rauwe coquille en tartaar zijn klein en de gebakken variant heeft de meeste smaak, een mooie ronde.

Wederom een zestal nieuwe glazen. Een franse Pouilly fumé van het huis Ladoucette die speciaal is door zijn houtlagering en hierdoor minder stuivend is. Uit Zuid Afrika een Sauvignon met Semillion van het huis Vergelegen die ik het lekkerst vond combineren. Uit noord Italië een chardonnay van het huis Lowengang die het meest verfijnd was. Uit de kuiken kwam gebakken grietfilet met bereidingen van aardappel (mousseline, gekookt en kruimels), gelei van witbier en schuim van hazelnootboter. Leuk om weer eens de aardappel terug te zien als groente en verrassend is de combinatie met wit bier. Het visje was prima bereid en wederom kunnen we hier over een topgang spreken.

Op naar het hoofdgerecht met Brolo di Campofiorin 2006 - Rosso del Veronese IGT - van het huis Masi een mooie, zachte en volle wijn, van Allegrini een Amarone Della Valpolicella 2006 die nog iets steviger is en mijn persoonlijke voorkeur geniet en uit Zuid Afrika van het huis Bellingham een Pinotage 2007 die weer wat ruiger is. Ik mag van geluk spreken dat deze exclusieve wijnen worden geschonken in dit arrangement en dit heeft mede te maken dat de wijnkaart wordt ververst.

Casimir komt zelf mee met het hoofdgerecht om uitleg te geven en de saus uit te serveren. Kooi-eend op Chinese wijze gelakt met bereidingen van spitskool en paddenstoelen. De eend heeft een volle diepe smaak en heeft een malse structuur, een klein vetrandje is blijven zitten, de wijnen combineren subliem. De paddenstoelen hebben een mooie geconcentreerde smaak, een echt signature gerecht.

Een pre dessert wordt gepresenteerd, terrine van eendenlever met hieromheen een pruimen gelei en bereidingen van nashi peer. Met hierbij een Sauternes 2008 van La Fleur D'Or en een witte Banyuls van Vial Magnères. Beide combineren prima maar de Sauternes is wat verfijnder en iets complexer.

De dessertwijnen worden gepresenteerd en een favoriet zit er wederom bij. De black muscat van het huis Elysum en een late harvest Tokaji 2004 een niet te zoete, licht verteerbare Tokay uit Hongarije. Het verse rode fruit (braam, framboos, aardbei en zwarte bes) wordt vergezeld van een yoghurt hangop en spons van aloë vera. De Elysum doet het net iets beter met het rode fruit.

Als afsluiter nog een espresso met diverse soorten karamel plaatjes waarbij we nog evalueren met Casimir. Even later kwamen er nog Brusselse wafels uit de keuken die zijn vorige afkomst verraden (t' Zilte in Mol)

De bediening die uit twee jonge dames bestond hebben ons heerlijk in de watten gelegd, we zijn niets tekort gekomen. Ze hebben ook een menukaartje samengesteld wat geholpen heeft bij het schrijven van deze recensie.

Leuk is het ook dat de chef zich regelmatig even laat zien en persoonlijke aandacht geeft aan de gasten.

Jammer en enigszins teleurstellend is het dat we maar weinig andere klanten hebben zien genieten van deze keuken. Casimir is nog niet zo lang chef patrone maar hij heeft de kneepjes van het vak duidelijk wel onder de knie, en heeft veel potentie.

Misschien dat de meeste na de bezetting wisselingen nog wat terughoudend zijn maar dat is nergens voor nodig, is wel gebleken.

Ik wil hierbij Ron bedanken voor de geweldige wijnen waar we heerlijk van genoten hebben en die hebben bijgedragen aan deze memorabele middag. Tot de volgende keer en jullie blijven uiteraard in mijn favorieten lijst.

Eten bij Le Defi is culinair genieten gecombineerd met een wijncursus. Eerst even in de lounge ruimte onze aperitief wijn gedronken een Nederlandse, uit het top jaar 2009 en met een gouden medaille. Het is een Johanniter van het domein hof van Twente, een stuivend fruitige wijn die als aperitief zeer geschikt is, ter vergelijk kregen we nog een proefglaasje Spaanse van de Albarino druif uit het Galicia gebied die rijker was in smaak en bouquet.

De eerste amuse was een glaasje gevuld met Passievrucht met olijf, hierop espuma van aardappel en crumble van brood met wasabi nootjes, een mooie opwarmer.

De tweede amuse was een bekende en is wegens succes weer terug, Reageerbuisje met pure chocolade (meer dan 70% cacao), langoustine bouillon, vanille crème en sabayon van tomaat. Dit moet je door het rietje in een keer naar binnen zuigen, heerlijk. De smaak van de langoustine is duidelijk aanwezig en wordt ondersteund door de chocolade en vanille crème.

We gaan voor de vertrouwde vier gangen lunch met wijnarrangement en dit arrangement bestaat uit telkens twee halve glaasjes bijpassende wijn.

We gaan nu naar het restaurant waar we ten opzichte van vorige keer een nieuwe inrichting tegen komen. Er zijn open witte gordijnen van kunststof in de ruimte gehangen en lederen chesterfield banen om de akoestiek verbeteren. De paarse kleuren zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor bruin waardoor het wat chiquer is geworden. Een aantal vierpersoons tafels hebben plaats gemaakt voor tweepersoons tafels.

De wijnen voor het voorgerecht worden uitvoerig door Michael (sommelier) geïntroduceerd. Een Griekse van het huis Gerovassiliou 2008 van de druiven Assyrtiko, en de zeldzame Malagousia, hiernaast een wijn van Michaels (en enkele ander sommeliers) eigen productie uit Duitsland, domein Bernhard Eifel van de druif Riesling. Uit de keuken in zeewater gepocheerde heilbotfilet met stukjes kreeftenschaar, groene asperges, limoengelei blokjes, meiknol en specerijen thee en ter decoratie nog wat rozenbladeren. De vis zuigt de thee deels op waardoor de smaak van de vis verrijkt wordt, de combinatie met de Griekse wijn is hierdoor mooier daar deze rijker van smaak is. De geleiblokjes geven fruitige accenten die weer lekker zijn met de Riesling. Een mooie fijne eerste gang.

De wijnen voor het tussengerecht, de hoofdrol is voor de Canadese van Peelee island winery 2008 van de druiven gamay noir en Zweigelt een subtiele rode en de andere is een vollere st. Laurent 2007 uit Burgenland Oostenrijk van het huis Umathum. Hierbij Gekaramelliseerd buikspek met langoustine met krokant jasje, snijboontjes, zoet/zure sjalot, sinaasappel en jus van Sauternes. Aangemoedigd werd om een stukje spek, langoustine en sinaasappel in een hap te combineren en hierna de wijn (Canadese) te proeven. Dat was een waardevol advies, betoverend zelfs en hierin is de sinaasappel de sleutel. Deze combinatie redt het zelfs tot in mijn persoonlijke top 10, mooi.

De wijnen voor het hoofdgerecht komen uit Italië, mijn vrouw heeft runderlende en sukade van het black angus rund met artisjok, rode peper, bataat aardappel, ananas en peulen. Hier heb ik een klein stukje rund van geproefd dat zeker boven verwachting smaakte. Het was rood vlees en ik verwachte een biefstuk smaak maar het vlees leek wel gestoofd en viel uit elkaar en had een kruidige smaak. Ik zelf ben zelf op save gegaan daar ik biefstuk niet zo lekker vind. Ik kreeg Gebraden Grietbot met eekhoorntjesbrood, lamsoren met een vinaigrette van kastanjeboleten, macadamia noten en 5 jaar gerijpte balsamico. Mooie witvis met rijke saus waarin de macadamia duidelijk aanwezig is. De paddenstoelen zijn vol van smaak en vullen de vis aan. De lamsoren smaken ziltig. De mooiste combinatie wordt gemaakt met de witte Falerno del Massico D.O.C. Van de Falanghina druif die het gerecht ondersteund. De rode die ook mooie zuren heeft van Montaribaldi 2008 gaat goed met de paddenstoelen maar is voor de vis iets te dominant. Een mooie gang weer.

Op naar het dessert. Michael komt met twee flessen aan waarvan de vorm Duits is maar hij vertelt nog niet wat het is. Eerst even zelf proeven en dan komt straks de uitleg. Creaties van framboos (gelei, balletje en makaron), champagne ijs, karamel cannelloni gevuld met kwark en limoen druppels. De wijnen vertonen overeenkomsten maar het verschil is de mineralen. De wijnen zijn zeker niet heel zoet en combineren mooi met de fruitige tonen in het dessert. De karamel is iets moeilijker met de wijn te combineren. De wijn met de mineralen heeft mijn voorkeur dit is de Kerpen Wehlener Sonnenuhr Riesling Kabinet (gedeclasseerd) de stokken staan hoger op de heuvel. De ander staat op grond die meer kleihoudend is van Reichsgraf von Kesselstatt 2007. Een mooie afsluiter van de restaurantweek.

De bediening is prima, erg attent en er werd niets over het hoofd gezien. Michael heeft de hoofdrol opgeëist en dit gaat hem prima af, jammer dat ik de gegeven informatie niet allemaal kan onthouden, wat heeft die man kennis van wijn.

Prijs-kwaliteit is top, ten opzichte van vorige keer zijn de begeleidende wijnen iets voordeliger geworden en kosten nu 7,25, de huiswijn 4,25, het extra gerecht lijkt wat kostbaar met 14,50 maar is zijn geld waard. Op naar de volgende keer.

Het restaurant bevind zich in de hoofdstraat van Voorburg in een 19e eeuws pand. De ingang bevind zich aan de linker zijde van het gebouw, je moet eerst door een smal gangetje. We mochten zelf een tafeltje uitzoeken en dat werd er een bij het raam. Het restaurant is strak en hip ingericht zonder veel poespas met vierkante tafels ingedekt met smal linnen tafelkleed. De stoelen zijn met wit leer bekleed en zitten comfortabel. Aan de muur lijkt een grote spiegel te hangen met een gouden lijst maar dit is een raam naar de keuken. De gedraaide muziek is sterk variërend en voor ieder wat wils.

De aperitiefwijn wordt aangeboden, we kunnen kiezen uit een aardige hoeveelheid die door de maître-sommelier worden opgenoemd. We besluiten niet te zwaar te starten met een Spaanse witte Marqués de Castilla gemaakt van 100% Airén druiven, een lichte elegante, aromatische en fruitige wijn met een hint van perzik. Hierbij de amuse, uitgeserveerd. Een spinazie soepje aangezuurd met limoen hierin een stukje zachte geitenkaas en knapperige noten (hazelnoot, amandel en pijnboompitten) een smakelijke geheel. Op een lepeltje een balletje van gerookte zalm gekruid met kappertjes, sesamzaadjes, ui en wat wodka. Een pittige geheel waardoor de smaakpapillen al aardig wat te verduren kregen.

De kaart werd gepresenteerd en we waren vrij te bestellen wat we willen, aangenaam verrast door deze gastvrijheid besluiten we op gebruikelijke wijze te tafelen en laten ons verrassen door de chef met een 4 gangen diner met passende wijnen.

De wijn voor de eerste gang wordt geïntroduceerd, een Pinot Gris uit de Alsace van het domein Willm, een mooie zachte mollige wijn met lichte kruidigheid.

Op het bord licht aangebraden super verse tonijn met een lepeltje groene olijven tapenade, licht geblancheerde groene haricots gekruid met verse dillen en wat dillen mayonaise. Mooie pure smaakvolle bereiding die perfect combineerde met de wijn.

De tweede wijn was een Zuid Afrikaanse Ridgeback Sauvignon Blanc 2009, een wijn met zacht fruitige aroma's van ananas en lychee en een frisse afdronk.

Uit de keuken kwam een perfect op de huid gebakken stukje zeebaars met knapperige huid en sappig vlees met rijke smaak. Deze werd uitgeserveerd met prima risotto bereid met pommedori en groene olijven en heerlijke saus van pommedori. Een topgerechtje met prima wijn combinatie.

De wijn voor het hoofdgerecht was een bijzondere, een Chileense Tierra Alta carmenere reserva 2007, een wijn de 12 maanden heeft gerijpt op gerookte eiken vaten, wat in het aroma duidelijk waarneembaar is. Een mooie purperen volle zachte wijn met lange afdronk.

Hierbij gerookte en gepekelde eendenborst die netjes getrancheerd was. Een lekker sappig stukje vlees met rijke smaak waarbij het gerookte duidelijk waarneembaar is en hierdoor perfect combineerde met de heerlijke wijn. De erbij geserveerde rijst was lekker pikant door de kurkuma en chili. De groentes waren de groene haricots en op de rijst lagen wat krullen lente-ui. Wederom verast de keuken ons met een prima gerecht.

We werden voor het dessert voor de keuze gesteld, zoet of hartig. We gaan voor zoet. Er worden twee wijnen gepresenteerd (een krenterige PX en een fruitige black muscat) waaruit we konden kiezen, de keuze was niet eenvoudig daar het dessert opgebouwd was uit chocolade en rood fruit. Achteraf was beter om van iedere wijn een half glaasje te nemen maar we kozen de black muscat van het huis Elysum. Een niet te zoete licht fruitige wijn met aroma van rozen, lychee en muskaat.

Het dessert bestond uit verse zwarte bessen, frambozen en aardbei en hierbij een bolletje huisgemaakte aardbeienijs, twee chocolade brownies met saus van witte chocolade. Een lekker laatste gang.

Als afsluiting nog bakje espresso en een madeleine.

Bediening:

De maître-sommelier (Lysanne) heeft op een professionele wijze met veel kennis van zaken bijna helemaal alleen de 7 tafels bediend. Af en toe kwam de eigenaar (Laurens te Dam) een helpend handje bieden. Aan de lachende gezichten was duidelijk te zien dat alle gasten het naar de zin hadden en genoten van hun avondje uit. De gangen kwamen op een prima tempo door en de begeleidende wijn keuzes zijn excellent.

De prijs-kwaliteitsverhouding is dik in orde. Het restaurant ligt helaas wat buiten onze regio anders zou ik hier zeker vaker komen. Wat wel opviel was dat er geen broodjes bij de gerechten wordt uitgeserveerd maar dit heb ik niet als storend ervaren.

Via de nieuwsbrief kwamen we op de hoogte van de restjesdag bij de Zwaan waar we deze dag voor de halve prijs konden eten. Na informeren hebben we besloten om voor het 6 gangen diner te gaan met 2 flesjes wijn.

Het restaurant heeft een wat huiselijke uitstraling en er hangen aardig wat schilderijen aan de wand en een groot wijnrek camoufleert de ingang. De tafels zijn allen keurig ingedekt met tafellinnen en tafelzilver en de stoelen zijn bekleed met rood fluweel. Op de achtergrond draait een swingend muziekje.

De gastvrouw wilde het aantal gangen opnemen en de mogelijkheid bestond uit drie of vier. Hiermee verraste ze ons en we vertelden dat we per mail doorgegeven hadden dat we voor zes zouden gaan. Oeps, hier had ze verder niets van meegekregen en ze ging nog even informeren. Ze kwam terug met de mededeling dat vijf vanavond toch echt het maximum was, jammer.

Ik bestelde de Sauvignon uit Marlborough (Nieuw-Zeeland) van het huis Nobilo uit 2007. Voor een witte is hij al wat belegen maar nog lekker fruitig met aroma's van kruisbes.

De borrelhapjes bestaan uit gekruide cashewnoten, bladerdeeg stengels met zonnebloempitten en sesam en een kaasdip, halve radijsjes met een mangomoesje, schijfje gerookte zalm en kroepoek met miso. Het is een leuke start en de smaak van de cashewnoten en de kroepoek waren verrassend.

De amuse bestond uit een meloengelei op fetakaas met balsamico azijn en basilicumschuim, een smaakvolle combinatie.

Een blauw glaasje was gevuld met een mossel, mosselbavarois en stukjes tomaat, deze combineerde lekker met de wijn.

De eerste gang bestond uit gegrilde coquille op een geitenkaasje van de Patinehoeve uit de omgeving, witlofblaadjes omwonden met ham van het zwartpootvarken, dat zijn hele leven niets anders dan eikels gegeten heeft, en wat balsamico azijn. Dit was een hele mooie verrassende smaakvolle combinatie die deze avond niet meer overtroffen zou worden. De wijn kon de smaken maar amper bijbenen.

We overleggen met de sommelier wat de gang na het tussengerecht zou zijn en hij gaf aan dat na het tussengerecht een hoofdgerecht met vlees uitgeserveerd zou worden wat gevolgd zou worden door een kaasplankje. We besluiten de witte wijn helemaal uit te laten schenken.

Het tussengerecht was een stukje heilbot wat iets te lang gegaard was en hierdoor wat aan de droge kant, werd geserveerd met couscous waarin wat bloemkool verwerkt was, een zalfje van cherrytomaat en een zalfje van venkel. Dit was een gang die zeker niet het wow gevoel naar boven bracht en voor mijn gevoel wat onder de maat was.

We bestellen een flesje Malbec uit Argentinië van het huis Salentein 2007. Een mooie diep-rode wijn met een aroma van rood fruit, leer en tabak. Een volle redelijk soepele drinkbare wijn met zachte tannines.

De verbazing was groot toen het hoofdgerecht op tafel werd gezet. Gegrilde tonijn op een bedje van Belgische spinazie, antiboise van venkel, groene asperges, sjalot en een lepeltje risotto. De vis is wat te droog en de combinatie met de garnituur uit balans, ik kreeg hier een bistro gevoel bij, jammer. De wijnkeuze was zeker niet optimaal, hij was te dominant.

De kaasplank was niet naar eigen keuze maar kwam kant en klaar uit de keuken. Een crème brulee van munster, Fourme d'Ambert, Taleggio en Brugs Blommeke. Hierbij wat notenbrood, geroosterd brood en dadelsaus. We hebben nog een stukje jonge Pont L'Eveque erbij gekregen nadat er een kleine onduidelijkheid was over de uitleg. De kaasjes waren in orde maar een kaasliefhebber is wel wat lekkerder gewend helaas, de crème brulee en de Pont L'Eveque waren de moeite waard. De combinatie met de wijn was in orde maar de wijn was wel wat te krachtig daar de temperatuur wat hoog geworden was.

Het dessert bestond uit 2 delen, een bordje met gepocheerde perzik met wodka-lime ijs waarover een specerijen bouillon gegoten werd en in een glaasje zat vanille crème met yoghurtijs, drie frambozen en een kers. De perzik was zeker de lekkerste van de twee.

De bediening was vriendelijk en correct, de gastvrouw geeft extra toelichting op de gebruikte ingrediënten nadat ze zag dat we notities maakten. Jammer dat de communicatie haperde met de keuken en de eigenaar. De sommelier heeft verder weinig toelichting op de wijnen gegeven maar dit kwam misschien omdat ik ze zelf geselecteerd had.

De prijs kwaliteit is door de aanbieding nog voldoende, 42,50 voor het menu, de witte wijn 35,- en de rode 37,50. We hebben lekker gegeten maar zijn toch wat teleurgesteld naar buiten gegaan. Zo'n ster geeft toch een bepaalde verwachting die mijns inziens niet is waargemaakt.

Ik vond de tijdsintervallen tussen de gerechten wat aan de lange kant waardoor het dineren echt een avondvullend programma was van ruim 4,5 uur.

Promessa bestaat uit 2 gedeelten, het ene is het gedeelte dat Anderz heet en waar je kleine gerechtjes per gang kunt bestellen tot je voldaan bent en de andere is het traditionele restaurant gedeelte. We besluiten na het bestuderen van de website om in het restaurant te gaan genieten van het Promessa menu (3 gangen). We lopen het restaurant binnen en een vriendelijke dame neemt onze jassen aan en begeleid ons naar ‘ons’ tafeltje aan het raam. De kleuren vallen meteen op zwart, wit, rood en bruin, een hip, modern en sfeervol geheel. De stoelen zijn van fluweel en zitten prima. De tafel is gedekt met smalle linnen tafellakens met 2 tinnen onderborden waarop een linnen servet ligt met een ring erom waar het logo op gedrukt was. Aan een zijde zitten ramen en aan de kopse kant is een glaswand waardoor de keukenbrigade te volgen is. We hadden al telefonisch contact gehad over de wijnen per gang en ik vroeg naar deze kaart. Helaas kreeg ik de wijnkaart en bleek de kaart van de wijnen per glas toch niet te bestaan. De sommelier? erbij en die wist 2 witte wijnen op te sommen. We kozen voor witte Bordeaux, chateau Anniche 2009 Sauvignon en Semillon. Het is een leuke fruitige wijn.
De amuse werd uitgeserveerd, een tartaar van gerookte zalm, een asperge soepje en een mousse van beenham met asperge, leuke smaken maar niet erg speciaal. Hierna kwamen de warme broodjes op tafel met een schaaltje roomboter dat gekruid is met vers gemalen rode peper. De eerste gang bestond uit rauwe vis. Een vijftal tartaartjes, zalm, heilbot, tonijn, st. Jakobsschelp en langoustine in een glaasje, een oester in wat zeewater en sashimi van tonijn en heilbot. Hierbij een sausje van azijn met stukjes ui, een schaaltje ketjap met een toefje wasabi en huisgemaakte mayonaise. Het best kan ik het omschrijven als een visfondue zonder bouillon. Het lekkerst was de oester en de langoustine, de rest was subtiel en glibberig, de sausen vond ik wat overheersen na dippen. Al met al een aparte ervaring. De wijn die we doorgedronken hadden combineerde aardig. De rode wijn, de dame had nu een vijftal rode waaruit we de Spaanse Tempranillo reserva selecteerde, een uitgebalanceerde wijn met een kruidige afdronk en aroma's van rood fruit en vanille. Het gerecht was groot en bestond uit krokante kalfszwezerik, kalfshaas, kalfskroketje, aspergerisotto, lamsoren en gebakken champignons. De zwezerik en de haas waren prima bereid en mooi op smaak maar het geheel was niet erg harmonisch en het was te veel. Het kroketje was niet zo mooi op smaak. De wijn combineerde goed bij de haas en zwezerik maar voor de risotto was hij te krachtig. De dessertwijn, de dame kwam op eigen initiatief al aan met een Italiaanse Passito. Een wijn gemaakt van in de zon gedroogde muscat druiven met goudgele kleur met fruitige typische muscat aroma’s en een charmant zoete smaak. Deze zou volgens haar het beste combineren. De zes specialiteiten waren crème brûlée, mousse van witte chocolade en citroen, kruimeltaartje, loempia met noten vulling, eierschuim met bitterkoekjes ijs en chocolade noga met hierop wit chocolade ijs en puur chocolade blaadje. Voor specialiteiten vielen ze me tegen, ze waren lekker maar zeker niet verrassend. De wijn had veel moeite om zich staande te houden met al die chocolade en zware smaken. Deze hebben we maar tot het laatst bewaard om nog even na te genieten. De prijs kwaliteit vind ik net voldoende, het eten is meer kwantitatief als kwalitatief wat niet mijn voorkeur heeft. We waren in totaal 101,- kwijt en hiervoor hebben we niet verrassend maar wel lekker gegeten.

Het café restaurant op de 1e etage is netjes ingericht met centraal een grote bar gecombineerd met de keuken en hieromheen aan de raamzijden tafeltjes. Alle gasten hebben dus uitzicht op de start/landingsbaan van de sportvliegtuigen en helikopters. En misschien ook nog kleine verkeers toestellen (ik zag vanuit de lucht een fokker 50). Er hangen een aantal modeltoestellen aan het plafond en er staan kleine modelletjes her en der verspreid. Er is een groot terras voor als het wat beter weer is. We hebben van de kleine kaart gekozen en hier staan een aantal verschillende tosti's op en nog enkele andere broodjes en soep.

We hebben er een tosti gegeten die verrassend lekker smaakte. De tosti was gemaakt van een fors maisbroodje met hierop gesmolten boeren kaas (meshanger) en gerookte zalm. Het broodje was door de ovenverwarming knapperig geworden (ook beetje droog) en de zalm was wat bleker geworden. Hierbij hadden we nog een puntzak frites. Dikke pijlen die mooi droog gebakken waren en die een prima byte hadden. Hierbij een eigengemaakte(?) mayonaise en een bakje chili saus. Een Leffe trippel als begeleider.

De bediening is in orde voor zo een gelegenheid, wel een beetje raar dat we er geen bestek kregen. Maar met de vingers smaakte het ook goed.

Prijs kwaliteit was in orde, we betaalden voor 2 personen 25,-

Tafelen in stijl van de jaren 50. Na een mooie fietstocht door het Brabantse groen arriveerden we bij de 6 fakkels die de ingang markeren. Na een lange oprijlaan door het groen kwamen we achter het gebouw in een tuin vol mooie sculpturen, van klassiek via abstract naar hedendaagse kunst en ook hier brandende fakkels. Binnen werden we door de receptioniste opgevangen (het is ook een kunstgalerie) die onze jassen weg hing en ons begeleide naar de lounge ruimte. Deze was in de bibliotheek waar ook een gezellig kletterend houtvuur brandde. Onze tafel was opgemaakt in deze ruimte waar slechts 1 eettafel aanwezig is (huiskamergevoel). We keken onze ogen uit, de inrichting is erg druk met veel kunst maar ook mooie boeketten met veel verse bloemen, de romantiek druipt ervan af. Als aperitief was er een Sauvignon blanc en de amuse bestond uit een kuipje met Hollandse garnalen in een romige saus. We kregen de wijnkaart en dit was er een uit de jaren 50 (oeps), 95% franse, goede tot exclusieve wijnen. Ik ging voor het arrangement. We konden aan tafel waar een Pinot gris van het huis Engel (Alsace) die ongekoeld werd geschonken (wat geen bezwaar was). Gebakken zeewolf op een bedje sla met kappertjes en een mosterd vinaigrette werd uitgeserveerd en het smaakte prima. De rode wijn was uit Macon, een fruitige pinot noir en hierbij een flink stuk kalfshaas met truffelsaus (die voor mij het woord “rund” een extra dimensie heeft gegeven, excellent) en als garnering 2 roosjes bloemkool en broccoli, 2 toefjes aardappelpuree, een doperwtjes puree en een stukje uitgebakken spek. Hierbij nog een schaaltje frietjes met zelfgemaakte mayonaise. Tijd voor een glaasje Muscat de Baumes de Venise, mooi fruitig en slechts licht gekoeld. Een goed gevuld bord met aardbeiensaus, driehoekje aardbeienmousse, chocoladebavarois, bolletje perenijs, slagroom wat zwarte bessen en mint blaadjes. Mooie smakelijke bereidingen op traditionele wijze. Als afsluiter de espresso met friandises. Het geheel was vriendelijk geprijsd en we hebben nog een tour gemaakt langs de indrukwekkende suites op de 1e en 2e etage.

Gezellig gegeten (lunch) in een Italiaanse sfeer, carpaccio van zeeduivel met artisjok en fijne olijfolie. Hoofdgerecht was truffelpasta met lekkere roomsaus en rode vruchten met sabayon na, begeleid door Italiaanse wijnen en als afsluiter een mooie espresso (zonder melk, haha). De gastvrouw nam de tijd om ons goed te informeren over wijn, spijs en Toscane, goede ervaring.