hans sprakel , Drenthe

Siepelsoep, twee grote sandwiches kip en Elzasser pizza's. Het kon vanmiddag niet op, maar dat lag niet aan de bediening. Die is reuze in een etablissement dat sterk doet denken aan de wereld van mijn oma. Daar moet je dus gewoon echt van houden. Tot slot koffie met een Deldense mop. En dat allemaal in het kunstzinnigste dorpje van Nederland. In Ootmarsum komen we terug. Vast en zeker.met of zonder de Poaskerels. We hebben er drie aan het werk gezien.

We moesten nog even wachten op de laatste gast en mochten daarom alvast opgewarmd worden met de amuses. Heerlijke beginners, die de disgenoten laten raden wat ze eten. Inktvis, ei, witlof, spiering. Net alsof je smaakpapillen even moeten trainen vooraf om vervolgens het menu beter te kunnen waarderen.als voorgerecht kregen we kreeftensoep. Daarna ganzenleverpastei en als hoofdgerecht duif. Ook het dessert was als de film chocolat. Om te zwijmelen.

Wie de LED-screens met de brandende open haarden heeft bedacht heeft in Dokkum echt eer van zijn werk. Liever bekijk ik de geschilderde, temperamentvolle flamenco-danseressen in de aangrenzende ruimte. Wisselen is mijn advies. Gewoon een kwestie van smaak. Het dagmenu vermeldde zalm met pesto, maar dat krijgen we thuis ook. Daarom gekozen voor het Frysk Menu:
Fryske mostersop met spek. Misschien ben ik te sterk gericht op de Franse mosterd, maar er zat genoeg spek in de kom.
Bargehazze mei Beerenburgjus opmakke mei prumen. Voor die varkenshaas komen we vast nog eens rug. Malser kun je de haas niet maken. Een aanrader om voor om te rijden in heel Friesland.
Sukerboleiis mei Boerejongens. Het suikerbrood is echt aanwezig en erg lekker.
Vlotte bediening en ook erg aardig.

Je moetwel bij de les blijven als je reserveert. We hadden voor vijf personen gereserveerd en kwamen met z'n zessen. Het was even herstructureren voor het personeel, maar we kregen boven een mooie plaats in het Goudkantoor. We zijn er al weer voor de derde keer en nemen het uitdagende mandement. We willen na de discussies van de laatste tijd ook wel eens de malse paardenbiefstuk proeven. Die is beslist een aanrader. Het voorgerecht is onder meer tartaar en paling en we sluiten af met Groninger koekjesijs op stroopwafeltjes met karamel.

Laten we het eens niet over het eten hebben. Dat is altijd wel naar onze smaak. Vrijdagavond was meer een wijnproefavond. In de grote Hamersma uit 2011 kon ik ze niet vinden, maar we gingen door de Montepulcianowijnen Fontegrande en San Claudio II naar de Purth . De jaren vlogen voorbij en ik was blij op de fiets te zijn gekomen. Topavond!

Op maandagavond zit er nog geen vijfgangenmenu in. We volstaan met eenvoudige hoofdgerechten; kipsateh, garnalen en eendenborst. Vooral de eendenborst met gecarameliseerde stroop is geweldig. De patatjes zijn ook bij te bestellen en de groente is normaal goed. Iedereen vindt het gebodene goed. De ambiance is gewoon in orde. Het is wel een sfeervol restaurant, maar er is gewoon even te weinig aandacht voor de tafel. Doekjes om je handen schoon te maken komen er pas als de garnaaltjes op zijn en aan een flesje wijn hadden we wel genoeg. Er is geen navraag gedaan. Misschien was het tijdstip nog te vroeg - het leek wel happy hour aan de bar. Misschien gaven we zelf wel te snel aan dat we de toetjes thuis wilden genieten. Daar wachtten drie taarten. Het was feest.

Eatcetera kwamen we na geweldige ervaringen in Wageningen nu ook tegen in Ede en het concept is hetzelfde. Vergelijken lijkt me niet echt eerlijk, omdat het PTC-restaurant en het PTC hotel zich nog moeten bewijzen. Daarvoor moeten er vooral in het weekend mensen komen en die komen er steeds meer. Afgelopen zaterdag was het restaurant voor de helft gevuld en alle tafels kregen genoeg aandacht. Een driegangendiner voor 25 euro is spotgoedkoop. De geitenkaassalade en de rollade van hertenschouder kunnen aanbevolen worden. Als hoofdgerecht kiezen we voor hertenrugfilet en ook hierbij, hoewel niet aangegeven op de kaart heerlijke gestoofde peertjes. Crêpe Suzette aan tafel bereid toe. De glazen rode wijn werden goed vol geschonken. We hadden niks te klagen. Ga er gewoon eens heen voor het eten. het is er prima.

Waarom gaan jullie toch zo vaak naar Wageningen? Dat vroeg mijn dochter en ik antwoordde: Voor Eatcetera etcetera . Er is weer een nieuwe kaart en laten we eerlijk wezen. Wie krijgt er thuis nu een duo van hert rilette van hertenbout met hazelnoten en gemarineerde rauwe hertenrugfilet met een frisse salade op zijn bord als voorgerecht. Misschien de jagers die we later op de dag tussen Wolfheze en Renkum zijn tegengekomen. Maar wij? Wij jagen niet,maar vinden het hert wel lekker.

De aangeraden wijn is soepel en van Spaanse origine. Een goede taxatie van de serveerster, die uiterst accuraat haar restaurant presenteerde. Het voorgerecht slaan we over en gaan voor sliptong - 3 stuks op het bord ! - en voor hazebout. De hazebout heeft een jachtsaus, een cranberriesaus en er wordt in een wekpotje rabarber gepresenteerd. Bij de hazebout ook nog een goede bol puree. Het eten is gewoon goed en het is erg sfeervol in een uiverkocht Veerhuys op de eerste etage. Geen tafel is onbezet. Het ijsje Gerrit - wat een naam - is toch een lekker toetje.

Waarom heb ik hier niet eerder gegeten ? DE nieuwe aanwinst voor de beste binnenstad van Nederland.
We nemen het aanbevolen menu met een kreeftsalade als voorgerecht en als hoofdgerecht de tarbot en de eendenborst. Zou die borst nou net zo lekker zijn als de canard a orange die twee dagen geleden in de Franse hoofdstad is genoten bij Le Marathon ? Net zo lekker is mijn oordeel en dan kun je je meten met Franse cuisine. De service met op ALLE gezichten een voorkomende lach en een stoofperenijspallet als uitsmijters. Hier kun je met je vrienden komen!

Het Dickens festijn is in volle gang, maar voor we aansluiten bij de lange, lange wachtrij willen we eerst op krachten komen in de beste lunchplaats van Deventer. Met focaccia forte, een lekkere koffie en een jus d'orange achter de kiezen is dat wachten even later nog maar een koud kunstje. Wat is dat Dickens festijn geweldig, maar ga ook bij deze Italiaan langs.

Terwijl de marktplaats na de drukke zaterdag weer grondig wordt schoongemaakt genieten we van dit uitzicht en van de twee pizza's, waarom we hebben gevraagd. De bediening is vlot en aardig. De pizza's Frutti di mare Speciale en Santa Lucia Speciale kunnen we echt aanbevelen. Ook de keuze van het toetje was uitstekend: Walnotenijs met caramelsaus. Aanbevolen met slagroom.

Gisteravond weer eens in De Herberg geweest. Het was al lang geleden. We hebben vooraf een zes gangen diner besteld en noteerden een paar bijzondere vondsten: rode kool ijs als entree. Lef, moet je geproefd hebben. Schelvis op een zuurkoolbedje, gedurfd en scherp van smaak. Diamanthaasje uit de kunst en de kok weet wat een toetje is. De avond duurde iets te lang, maar voor het eten kun je best wat geduld opbrengen. Puree van zoete aardappelen vind ik ook een nieuwkomer.

Gistermiddag de orchideeenroute gelopen en op een derde van de wandeling al in Oudemolen terechtgekomen. Een prachtige tocht, ook wel in november als je genoegen neemt met de Schotse hooglanders in de Gasterse duinen. Nog beter is de zelf gemaakte appeltaart van Herberg de Fazant in Oudemolen. Die geeft net genoeg smaak en brandstof om weer vol 7 kilometers tegenaan te gaan.

Het is het beste restaurant in de omgeving van Nij Beets en ook de dichtsbij zijnde van naam in de omgeving van de jarige. Daarom hebben we afgelopen donderdagavond gekozen voor het Spijshuys in Boornbergum. Voor velen een hele tocht om er te komen en dan is het afwachten. De "opkamer" in het restaurant bood plaats aan 12 personen, die hebben genoten van de avond. Dat kwam door het ophalen van herinneringen, door sterke en minder sterke verhalen en door de kwaliteit van het huis. Als hoofdgerecht heb ik zelf genoten van het hert en aardappel in tweevoud, waaronder een bedje van puree, en een door mij niet na te maken saus van gebrande hazelnootjes. Het toetje was tiramisu van suikerbrood met berenburgijs en suikerbroodcrouton. Het was een heerlijke avond.

In eigentijdse en oude universiteitssteden moet je naar de pizzeria. Zo hebben we in Franeker gekozen. Na een dagje bezoek aan Workums Jopie Huismanmuseum en een beste wandeling in het Fryske Gea bij Makkum was er een stevige trek . De Montanara heeft aan de randen de verwachte luchtige "bergjes", de Frutti di Mare heeft voldoende zeevruchten om niet zelf uit vissen te gaan. Je ziet in Toscanini de pizzamakers vlot werken met verse en dus eerlijke produkten. De service is aardig, attent en precies op snelheid. De Tiramizu als toetje is onze eigen beloning. Probeert u ook eens het Italiaanse bier. Het smaakte mij goed.

De waardering voor dit pannenkoekenhuis doet geen recht aan de belevenis die we met z'n vieren gisteravond deelden.
De waardering is gewoon te laag.
Het pannenkoekenhuis is gezellig ingericht in een ambiance, waarin op speelse wijze aandacht voor de melkveehouderij wordt gevraagd. De ouderwetse voorstelling van een pannekoekenhuis is hier verdwenen. Tot mijn volle tevredenheid. Daarnaast krijgen de bezoekende kinderen de aandacht die ze verdienen. Ze kunnen spelen, zingen, huilen en lachen. Geen gast die daarom maalt. Bij binnenkomst voelen kinderen zich gelijk thuis. Ten derde is de bediening, in tegenstelling tot wat ik elders lees, wel heel vlot, vriendelijk en voorkomend. Dan de pannenkoeken. We genoten appel-kaneel-rozijnen, salami-tomaat-kaas en spek-uit-champions en alle vier hebben we genoten.
Voor de specialiteit van het huis was geen ruimte meer, maar daarvoor komen we graag terug.

Met een tamelijk groot gezelschap (25 personen ) genoten van een uitgebreid buffet. Door onze gastheer Jos zeer aanbevolen en daarom waren we er 's ochtends ook al begonnen met koffie en vlaai. Mooie open keuken en er was volop keuze voor iedereen. Dat gold voor zowel de vlees- als vismogelijkheden. Aan te bevelen. Makreel, paling, garnalen en zalm. Liefhebbers komen wel aan hun trekken.
De aspergesoep was romig en voorzien van ei en ham en daar moet je van houden.

Kinderen die je het genoegen geven culinair te gaan genieten bij Kaatje bij de Sluis zijn goddelijk en onvervangbaar. Zulke kinderen hebben we en daarom hebben we gisteren het restaurant bezocht. Ik had er stil bij moeten staan dat je daar ook een hotelreservering aan kunt vastknopen, want nu moest ik en laat naar huis en bijzonder karig zijn met de alcohol. Het werd een prosecco en een rode Mas de Brassades, de huiswijn. Ja, en dan het eten. Wat een verwennerij in verfijnde bereiding. Een eigerecht, een sinasappelhapje, een gestoofd lapje Black Angus met linzen, een transparante tomatenbouillon met kwartelei, ganzenlever, paddestoelbroodjes, zalmhapjes en een heerlijk onbenoembaar toetje met appel, ijs en chocolade. Koffie met friandises tot slot.
Het was een avond om een buitenterras te hebben, maar we werden ook wel warm van binnen.

Uitzicht op het water en de plaats van de eigenaren, wat wil je nog meer. Attente bediening en goed eten en drinken natuurlijk. De amuse verrast. Couscous en roodbaarsstukjes. Kleine broodvariatie vooraf en ook hier veel variatie om te smeren. Echt niet zuinig hoor! Het hoofdgerecht wordt een tongscharfilet in roomboter gebakken en een goed bereide lamsbout. De wijn is een Grande reserve Merlot. We nemen niet eens de moeite om voor te proeven, omdat we wel op de zaak durven te vertrouwen. Hebben daarin gelijk gehad.
Van het toetje blijft de in zoete alcohol gedrenkte lange vinger je nog lang bij.

“Net zo goed als verleden jaar.” Zo oordeelt de mevrouw die ons heeft uitgenodigd voor een bezoek aan Grand-Cafe “De Oude Stoep” aan de Dorpsstraat 81 op Vlieland. Toen zaten we buiten en nu zijn we vanwege de temperatuur toch naar binnen gegaan. Ze heeft, na het voorgerecht , een kabeljauwfilet besteld en mijn ega is voor de zalmfilet gegaan. Als derde vis ligt er een gebakken makreelfilet op mijn bord en alle drie zijn we enthousiast over de viskwaliteiten. Het is gezellig druk in De Stoep en de bediening is goed. De rode huiswijn smaakt goed en het toetje is honingparfait en chocolademuffin met slagroom en vanilleijs. Merkwaardige spaghettiversiering er bovenop , maar verder in orde. De salade bij de frietjes was gewoon vettig . Niet zo spannend, maar ruim voldoende. Er is ook tevredenheid over de prijs-kwaliteitsverhouding.

Onitaliaans snelle bediening. Dat kwam misschien ook wel omdat de bediening al in het oranje tenue waren gestoken. Om de oranjekoorts te krijgen kun je misschien hier warm lopen. We hebben gewoon basic gegeten, want grote trek hadden we nog niet - dat heb je ervan als je altijd vroeg reserveert . Vooraf broodje pesto en kruidenboter, pizza's carnivoor en zeevruchten en rode wijn. De pizza's hebben ee mooie, dunne bodem en als dessert de panna cotta en de chocoladesorbet. Niks mis mee. ook niet met de prijs. Achterin de zaak heeft met met stevige buitenparasols een grote, kleurrijke extra ruimte geschapen. Dat bevalt zeker, als je niet van bedompte sferen houdt. Is ook een prima "tent" voor de hele familie.

Het Posthuys , Postweg 4 in West Vlieland is vernoemd naar de post die via Texel naar Amsterdam werd verzonden en vice versa. Het Posthuys is thans bereikbaar per bus en per fiets en voor de stoere wandelaars zoals wij is het een uitdaging om van Oost naar West te lopen via het strand. Dat zijn de nodige kilometers en dan heb je wel trek rond de lunchtijd. Het is een dag voor Koninginnedag en het restaurant is volgelopen met dagjesrecreanten, die allen snel en persoonlijk en met een volle glimlach worden bediend. Ook wij mogen snel lunchen en we bestellen verschillend melk, karnemelk en koffie. Dan wordt de kaart bekeken. We bestellen bruin brood met Brie en warme cranberriesaus – een aanrader! Dan een bruin brood met oude kaas en siroop – een topper! Tot slot een bruin brood met zalmfilet en een uitstekende garnituur. We zijn te voldaan om weer terug te lopen en pakken de bus richting Strandhotel. Het was gezelliger geweest zijn op de oude postdienstwijze met paard en wagen, maar die tijden zijn voorbij, zelfs op Vlieland .

Een "oude" Wageninger raadde Sa Lolla aan en hij heeft geen ongelijk gehad. Na een dagje fietsen Wageningen-Amerongen en vice versa hadden we wel trek in de pizza's. Snel, efficient, gezellig, ouderwets. Prosecco en pane burro vooraf en dat was echt wel genoeg voor de pizza's Sa lolla en Caterina. Leuke , snelle avond met koffie toe.
Onderin vierde Karin haar feestje en klonken de Stones als herboren.

Probeer het maar eens voor elkaar te krijgen . Presenteer een menu onder de 20 Euro, waarbij de gast toch erg tevreden kan zijn over voor-, hoofd- en nagerecht. Hugo de Vries is het gelukt met carpaccio, kipfilet of varkenshaasmedaillons en chocolademousse met chocoladeschaafsel en kletskop toe.
Natuurlijk kost de wijn extra. Dus een kleine kaart , maar veel waar voor je geld en een gul lachende bediening.
Goed voor een geslaagde avond.

We lieten ons op 11 februari na een tocht Stavoren - Workum verleiden tot een verrassingsmenu van de kok en dat was een luie en toch een verstandige keuze. We kregen carpaccio, garnalenkoekjes en het mij onbekende "fritata" en daarna een goede rundersteak. Als nagerecht piramideijs met slagroom, witte chocola en kletskop . Misschien niet heel verrassend, maar wel heel lekker na een deel-elfstedentochtje.

Revolutionaire bedrijfsvoering. Dat zal het zijn, want van 's morgens vroeg tot 's avonds laat kun je zeven dagen in de week terecht in de Revolutie. Het is een mooie, kleurrijke ontmoetingsplek voor lounge, diner & dance in het centrum van Winterswijk aan de zijkant van de kerk op De Markt. Che prijkt er levensgroot met de ogen dicht aan de wand en de muziek was modern populair . Wij hebben het Tapas-menu gekozen en zijn erg tevreden over de kwaliteit en over de kwantiteit. Heel verrassend was het niet, maar het werd door sfeer en bediening ruimschoots goedgemaakt.
Echt aan te bevelen.

Op aanraden van een verstokte Meppeler naar de beurs gegaan met collega's uit het groene bedrijfsleven. Konden genieten van een gewone, zakelijke keuken. Verrassingen zijn niet op de menukaart te vinden, maar het varkenshaasje, de schnitzel en de heilbotfilet wel . "Ouderwetse" schaaltjes met aardappeltjes, patatjes en het schaaltje groente. Snelle en aardige bediening en van de prijs van ook niets gezegd worden.

We hadden een hotel gereserveerd in Echteld bij Van Balderen en 's avonds haddden we niet gereserveerd en het restaurant was volgeboekt. De bedrijfsleider adviseerde het Plein in Tiel en we kozen carte blanche voor Zohra, waar we ons de hele avond lieten verrassen door Evelien Wijngaarden en Mohammed Akrouni. Wat een geweldige gastvrijheid en wat nemen ze de tijd voor je. Hier hebben we te maken met een Marokkaanse keuken plus en we hebben het ons allemaal laten voorschrijven: de pastilla, een filodeegtaart met vis en poedersuiker en kaneel, het tajinegerecht vega, de lams- en kipspies en de briouates met vis en met gehakt.
Marokko is met stip gestegen als favoriet vakantieland, zeker na de geweldig zoete toetjes.

Hoewel de naam een Franse keuken doet vermoeden, is de werkelijkheid een meer Portugees georienteerde keuken. Zelf schrijven ze dat "die keuken als een rode draad door de menukaart loopt "en dat is ok zo. We zijn er met drie personen. Dus laten we er een voor een menu met drie gangen kiezen en laten de andere twee een eigen keuze. Er wordt als voorgerechten gekozen voor soep en mosselen en als hoofdmaaltijd voor kousebandvis en iberico - eend. we sluiten af met kaas en witte port. Het is meer dan goed en het jonge personeel verleent een uitstekende service en is zeer attent. Alleen jammer dat de patron nogal erg aanwezig was aan de belendende tafel om zijn wijsheden over Portugese keuken te etaleren. Ook dat is sfeerbepalend.

Wokpaleizen doen maar zelden hun naam eer aan, maar afgelopen vrijdag heben we met z'n negenen vorstelijk gegeten in Jasmijn Garden in Assen. Een terugkomen waard. Voor vlees- en visgenieters een keuze in overvloed en ook de selectie voedsel "gezond" of "ongezond", kun je zelf maken. Koud en warm, wokken of teppanyaki - de slibtong is een aanrader - en tot slot een grote toet als overdaad. En ook niet onbelangrijk. Het is er gewoon gezellig, het zat er bommetje vol en toch kreeg iedereen volop aandacht van het personeel. Dan ben je goed bezig.

Na een dagje fietsen langs de hunebedden neergestreken in het rustieke Noord Sleen voor de verdiende dagafsluiting, het diner bij Wielens. Zelf hebben we genoten van lamsfilet en meerval in spekrolletjes. Niks mis mee, zeggen ze in Drenthe als het gewoon uitstekend is. Ach, we blijven onnodig bescheiden. Voor wie "ouderwets" wil genieten een aanrader.

De vorige keer dat we in Almen waren was het Italiaanse restaurant gesloten en daarom reserveerden we er voor de zekerheid. Eten wat de pot schaft is niet aan iedereen besteed, maar wij gaan graag voor de verrassingen van de Italiaanse keuken. En dan kun je nog uit drie hoofdmaaltijden kiezen. Wij kozen voor de ravioli met spinazie en voor de zwarte penne met tonijn. Ook het voorgerecht was heerlijk.
Echt eten voor smulpapen en liefhebbers van olijfolie.

Op de fietsknooppuntreizen door Belgie en Duitsland en het midden van Limburg kom je vanzelf langs en door Roermond en zoek je een leuke trattoria uit. Het is rond sluitingtijd van de winkels en dus erg vroeg. Geen bezwaar. Kom binnen bij Trattoria Gusto. We bestellen Rigatte Polo met gebakken kip, paddestoelen, spinazie en walnoten in een roomsausje en Lasagna Cannelloni met Bolognesegehakt in de oven gebakken met Parmezaanse kaas en mozarella. Halverwege delen we om een eerlijk oordeel te geven . Voor wie vers en gezond wil eten is deze trattoria echt aan te bevelen. Het toetje, een overheerlijk Italiaans ijsje met drie bolletjes namen we op de hand mee. Drie bolletjes en vier sterretjes voor deze eetgelegenheid.

We hebben er midden augustus gegeten. Prijs kwaliteit-verhouding uitstekend. Spareribs en Cleopatra mixed grill mt een rood wijntje, genietend van de ondergaande zon buiten op het terras. We waren niet de enige genieters.