1. Na een overtuigend eerste bezoek nogmaals geboekt tijdens DWTS. We waren wederom op tijd zodat we ook nog even een bezoekje aan de keuken hebben gebracht, hier draaide alles op volle toeren daar het huis aardig uitverkocht was. Jerry de patron moest met Wouter de chef helaas naar de bijeenkomst van Jeunes, de bezetting in de keuken en bediening was verder op volle sterkte en we hoefden ons geen zorgen te maken. We hebben van tevoren nog wel bij gekletst wat aangenaam was.

    We trapten af met de huiswijn, een Italiaanse witte van het huis Sartori, d.o.c. Lugana 2009. Hierbij kwam de borrelhap uitgeserveerd met een kleine olijfboom waaraan gefrituurde olijven hingen in een krokant jasje en een zachte kaas vulling, erg origineel en lekker.

    De eerste amuse was een Semi Freddo van olijfolie en kersen aceto balsamico, het is een wafeltje met romige smaak met fruit accenten, subtiel en lekker.

    De tweede amuse was een gouden ei, uitgeserveerd in een bakje met opstuivende rook uit een ondergelegen glas. Het ei moest je eerst omkeren om bij de vulling te komen, een hartige zalf van peterselie met wat zwarte kuit waaronder nog een zacht romig sausje lag, ook een smaakvol hapje.

    Erwin de sommelier stelde voor om twee wijntjes te schenken bij het voorgerecht, dat vond ik natuurlijk prima. Een Pinot blanc van het huis Riefle Alsace 2009 met een klein prikje op de tong en een Zwitserse Fendant gemaakt van Chasselas druiven van het huis Pentes Brulees 2008 die duidelijk mijn voorkeur genoot vanwege de mooiere aroma's. Het waren overigens beide lichte wijnen om de dun gesneden coquilles te begeleiden. Over de coquilles lag een vinaigrette van groene kruiden en komkommer en op het bord vinden we verder een coulis van pompoen in druppelvorm, Amsterdamse ui, kokkels, een bloempje (viooltje) en een takje met zeebesjes. Een hele fijne gang met subtiele smaakjes, de zeebesjes waren met name voor de mondbeleving. De combinatie met de wijn (Fendant) was prima. (9.2)

    De begeleider voor de tweede gang was een Spaanse Chardonnay van het huis Raimat 2009 Vina 27, deze had lichte houtrijping maar bleef elegant en fruitig met nuances van exotisch fruit. Een stukje gebakken scholfilet met een schuim van gebakken spek en poeder (malto) van spekolie, een saus met aceto balsamico, twee bereidingen van zuurkool, een lijntje aardappelpuree en een gebakken aardappeltje. Een zuurkool bereiding had de vorm van een pepernoot maar explodeerde in de mond zodat het leek alsof je een hap zuurkool had genomen. De schuim van gebakken spek was vol van smaak en paste goed bij het geheel. De vis zou je er niet speciaal bij verwachten maar die paste goed in het geheel. (9)

    We zijn al weer toe aan het hoofdgerecht, op de huid gebakken wilde eendenborst, twee loempiaatjes gevuld met eenden rillettes, twee bolletjes gefrituurde polenta, marmelade van rode ui, biet en een coulis van biet en een jus van eend. De wijn was een Corbieres van het domein Blason d'Aussieres 2005, met ruim een jaar fustrijping gemaakt van 50% Syrah, 20% Grenache, 20% Mourvèdre and 10% Carignan, een mooie volle wijn met kruidigheid. Al snel werd duidelijk dat de eend die erg mooi van structuur was zonder jasje lekkerder was dus dit heb ik maar snel uitgedaan. De marmelade en de biet bereidingen waren erg mooi in combinatie met de wilde eend en wijn, de jus was wat aan de dunne kant, misschien ben ik de laatste tijd wat teveel verwend. (8.9)

    De dessertwijn was een Italiaanse Moscato d'Asti van Batasiolo een lichte fruitige mousserende wijn. Een semi freddo van pecannoot, spons van chocolade, een pecannoot, toefjes mascarpone en een bolletje sorbetijs van witte chocolade. De chocolade en noot gingen verrassend goed samen met de fruitige wijn, een mooie afsluiting van onze lunch. (8,9)

    De bediening was prima, niet te formeel en er was een goede samenwerking. De gerechten kwamen op een prima tempo door en werden duidelijk van informatie voorzien.

    De prijs kwaliteitverhouding was goed, het wijn arrangement was enigszins aan de dure kant 37,50 voor 4 wijnen van deze kwaliteit.

    • Eten & drinken 9
    • Sfeer 10
    • Service 10
    • Prijs / kwaliteit 9
    9,2

Reacties op deze recensie

Log in om een reactie te plaatsen

Het is niet mogelijk om anoniem te reageren op recensies. log in of registreer om een reactie te plaatsen.

Er zijn nog geen reacties op deze recensie.

Vorige recensies van adriaan

  • De Molen is gevestigd aan de rand van het dorp in een authentieke 19e eeuwse molen die nog wordt gebruikt. Bij binnenkomst is er een warme inrichting met hout en je loopt via de bar die in het centrum van het gebouw ligt en waarin je een mooi panorama hebt naar boven in de molen. Het restaurant is romantisch ingericht, veel wit en een lichte tegelvloer. De stoelen zijn van riet en zitten prima. Er zijn wat bloemstukken met orchideeën geplaatst en planten in grote potten. Er staan kandelaars met brandende kaarsen en er is veel licht inval door de grote vensters met de vele kleine raampjes. Aan de muur hangt hier en daar een groot schilderij. We kregen een tafel aan de binnenring en hadden uitzicht op het terras en parkeerplaats. Het is vandaag een verrassingsmenu dat we uitbreiden naar 4 gangen met een wijnarrangement. Mijn vrouw geeft een voorkeur voor vis aan en ik ga akkoord met hetzelfde menu.

    We starten met een witte wijn van het huis Sartori uit Verona 2009 D.O.C. Lugana, een mooie zachte wijn die naarmate hij wat warmer wordt ook steeds lekkerder wordt. De borrelhap was kroepoek van parmezaan met een dip van gebrande langoustine. De presentatie was indrukwekkend met opstuivende rook uit een ondergelegen glas, de smaak was indrukwekkend, een kleine smaakexplosie vond plaats bij de eerste hap. De dip was op basis van mayonaise en verzachte de smaak van de kroepoek.

    De eerste amuse werd gepresenteerd in een cocktailglaasje. Het was een eenhaps gerechtje van cherrytomaat met oesterkaramel. Een verrassende combinatie die smaakt naar meer, erg verfijnd!

    Er volgde een Semi Fredo van olijfolie en kersen aceto balsamico, het is een wafeltje met romig smaak met fruit accenten.

    De wijn voor de eerste gang werd voorgesteld door de sommelier, een Noord Spaanse van het huis Agnusdei van de Albarino druif, een wijn met veel citrusfruit in aroma en mond. Uit de keuken kwam een mooie compositie, een kunstwerkje. Zonde om op te eten eigenlijk, wie eet er nu een Mondriaan? Deze was gemaakt van rauw gemarineerde reuzengarnalen met structuren van zoetzure bospeen, druppels met gember, een gefrituurde gamba en een gestreept hapje. Als garnering nog een bloesem en een blaadje. Al snel bleek het hier om een topgerecht te gaan, heerlijke garnalen die je op velerlei wijzen kunt combineren met de andere ingrediënten en die telkens nieuwe smaakbelevingen opleverden. De druppels met gember zijn erg geconcentreerd van smaak en het groene blaadje evenzo, formidabel.

    De volgende wijn is er een van het huis Angove gemaakt van chardonnay uit 2009 van het type Organic. Een wijn met een heel mooi bouquet die zich kan meten met de top uit Bourgogne, in de mond is hij helaas iets minder verfijnd dan deze topper maar nog zeker mooi. Gegrilde coquilles met zalf van bloemkool, lamsoren, salade van quinoa (ganzenvoet) en schuim van kalamansi (kleine citroen soort). De coquilles zijn mooi gegaard en smaken prima, ook combineren ze mooi met de fruitige salade en schuim. Er zijn geen grote smaakcontrasten en het is in zijn geheel harmonieus opgebouwd. De wijn combineert zeer mooi, een erg mooie gang.

    Uit Italië een Pinot Grigio van het huis Luisa uit het noordelijk gelegen Friuli gebied. De wijn is wat lichter dan de vorige daar er op de huid gebakken kabeljauw uit de keuken komt met garnering van paddenstoeltjes, marmelade van rode ui, balletjes van krokant gebakken polenta, panna cotta met peterselie en een mousseline van van knolselderij. De kabeljauw was super vers en mooi bereid maar was niet helemaal mijn ding, daar er erg weinig aan te beleven valt. Wat wel erg lekker was, is de marmelade van rode ui, echt super! Maar ook de paddenstoelen waren erg lekker, de polenta balletjes waren hartig en de zalf had de typische knolselderij smaak. Er viel dus voldoende met de kabeljauw te combineren.

    De dessertwijn kwam uit Californië, de Electra met kunstwerk op het etiket, een lichte 4,5% wijn van muscatdruiven. Eerst nog een pre dessert. In een royaal cognac glas was een bolletje cognacmousse met twee blokjes kaneelgelei, stukje kandij, wat wit poeder en wat groene blaadjes. Op het glas lag een smeulende kaneelstok die voor een mooi aroma zorgde. Na het uitserveren werd er nog een warme saus van cognac overgeschonken. Dit was een pre dessert met vele mooie hoogtepuntjes in smaakbeleving.

    Voordat het dessert kwam werd er nog een glaasje black muscat van het huis Elysum bijgeschonken (een favoriet van vele sommeliers). Het gerecht bestond uit Mille feuille van pure chocolade en balletjes van passievrucht met een saus van karamel. De presentatie is mooi, de balletjes zijn fruitig en hebben een typische passievruchtsmaak waarbij de black muscat mooi combineerde en bij de chocoladebereiding paste de Electra beter. Het is een machtige gang en een mooie afsluiter van een prima lunch.

    De bediening is kundig en ze waren in grote getallen aanwezig zodat alle gasten op de wenken werden bediend. We kregen als service aan het eind nog een menukaart met de gerechten. De Maître was ook duidelijk aanwezig en hij kwam regelmatig bij de gasten even informeren of alles naar wens was. Na afloop werd ik nog even door de maître voorgesteld aan de chef en hebben we nog gezellig geëvolueerd.

    De sommelier was kundig en gaf voldoende uitleg bij de geschonken wijnen. Kortom, alles op ster niveau.

    Prijs-kwaliteit is erg goed, extra gang 10,-, huiswijn 4,75, begeleidende wijnen ca. 7,- en flesje water 4,50. In de restaurantweek wordt er geen concessie gedaan aan de kwaliteit en dat kan ik erg waarderen waardoor we zeker nog eens op herhaling gaan.

    • Eten & drinken 9
    • Sfeer 10
    • Service 10
    • Prijs / kwaliteit 10
    9,6