Jerome in Valkenburg

Eten is top. Bediening zeer slecht. Jammer maar dat bepaalt
wel de avond.

Op 8 Oktober was het eindelijk dan zover, de 2e Culitour avond!
In ons eigen Limburg bij Restaurant Jérôme in Valkenburg. Genomineerd voor de ‘Belofte v/h Jaar’ door Gault Millau. De verwachtingen waren zo als altijd weer hoog gespannen. Na het aperitief en amuse begonnen met een van onze favorieten: Gegrilde Tonijn met Meloen en een Kletskop van Sesamzaad. Grandioos. Toen waren we getuige van een zeldzame gebeurtenis; de geserveerde wijn bleek de verkeerde te zijn, gelukkig werd dit snel gecorrigeerd. Nadat ik uiteraard het glas snel leeg had gedronken. Het volgende gerecht was Rundertartaar als krokante sandwich met oestermayonaise, augurken sla. Niet bepaald mijn favoriet, ik heb bij Restaurant Jérôme lekkerdere dingen gehad. Dan maar wachten op de Kwartel op Appel gevuld met Bloedworst. Kijk, dit lijkt er meer op. Heerlijk. Ondertussen tikt het klokje gestaag voort en keuvelen de 12 Culitour gasten met elkaar dat het een lieve lust is. Ziedaar: de gezellige ongedwongen Bourgondische sfeer waar Restaurant Jérôme om bekend staat. Langzamerhand wordt het tijd dat we de Kalfswang met Linzen en een saus van Parmezaanse Kaas naar binnen werken. De begeleidende rode wijn paste uitstekend bij het gerecht. Het hoeft maar lekker te smaken, nietwaar, en over smaak valt zoals bekend te twisten. Ondanks dat we bijna verzadigd zijn, lijkt het nagerecht ons ook wel wat. Een cilinder van zuurtjes,mascarpone bavarois, basilicum sorbet, ananas en schuim van steranijs. Dit zou een kaasliefhebber bijna omtoveren tot een nagerecht eter. Complimenten aan Jeroen en z’n brigade. Het bekende kopje Koffie na bestond uit uiteraard Koffie en de bijna ‘signature dish’ van Restaurant Jérôme; de macarons. Culitour had geen betere restaurant keuze kunnen maken. Hulde aan zo’n goed initiatief. Ondertussen maken we ons gereed om huiswaarts te keren, Culitour mag op nog een bezoek van ons rekenen elders in het land, Restaurant Jérôme bezoeken we zonder meer nog een keer!

Op pad met de Culitour, een organisatie die dit jaar iedere maand een diner organiseert bij een interessant restaurant in een van de twaalf provincies. Dit betekend voor ons wat verder reizen dan normaal. We hebben de krenten uit de pap geselecteerd en Jérôme is er een van. We hebben er al positieve berichten van gelezen en de chef Jeroen Trimbos is dit jaar genomineerd door Gault Millau voor de Belofte van het Jaar.
Het was helaas slecht weer dus besloten we niet te vroeg te vertrekken maar wel vroeg genoeg om even het toeristische Valkenburg te verkennen. Het restaurant ligt in de hoofdstraat in een geschakeld groot pand waarin zich ook een kleinschalig hotel bevind. Op de begane grond aan de rechterzijde van de ingang zijn de restaurant ruimtes. Deze hebben ieder hun eigen kleur, beige, rood en zwart. Aan de muren moderne schilderijen met harde kleuren die de ruimte opvrolijken. De verlichting is in de grote ruimte met kristallen kroonluchters wat een luxe toets geeft. Hier is onze tafel ingedekt voor twaalf personen. Het menu ligt op tafel en we krijgen de mogelijkheid om onze wensen door te geven. Daar we geen bloed eten wordt het gerecht met bloedworst vervangen.

Als aperitief word een prosecco geschonken van het huis Fantinel, een delicate neus en subtiele smaakpalet. De amuse is een cakeje van zwarte olijf, een beker met tomaat bereidingen en een plakje roggebrood met maatjesharing, een leuk begin.

De eerste begeleider is een Sauvignon Blanc 2009 van Riverstone Falls uit Marlborough, Nieuw Zeeland. Aroma's van tropisch fruit met een toets van rozenbottel, elegant fruitig in de mond. Uit de keuken een stukje gegrilde tonijn op bolletjes Cavaillon meloen met ertussen een kletskop van sesamzaad, zeewierkroepoek en een crème van curry en gember. De tonijn heeft om hem lekker te maken extra smaak nodig en daar was goed voor gezorgd. Voor mij was de kletskop van sesam met de zeewierkroepoek de verrassing, erg lekker. De meloen zorgde voor een prima aansluiting met de wijn. (8.8)

De tweede wijn was een vergissing, Alain Brumont, Gros Manseng Vin de Pays des Côtes de Cascogne Doux, en deze werd dan ook meteen vervangen door een Zuid-Afrikaanse (Franschoek) witte blend 2011 van het huis Chamonix, stuivend fruitaroma mooi zuiver in de mond. Op het bord de handgesneden rundertartaar met krokante sandwich, augurk en oestermayonaise. Het subtiele vlees was licht gekruid en de augurk zorgde voor aangename fruitigheid wat mooi combineerde met de wijn. De saus was delicaat en de toast gaf een aangenaam mondgevoel. (8.3)

Een Loire wijn van Les Pierres Seches, de Les Essards 2010 gemaakt van 70% Grolleau en 30% Cabernet franc, een wijn die sterke overeenkomsten vertoont met een mooie elegante rode bourgogne. In plaats van de kwartel kregen we een stukje op de huid gebakken snoekbaars op een bedje van ravioli met groenten. De vis was uitstekend gebakken, lekker sappig en mooi op smaak. De pasta en zachte groenten met hier en daar een toets sinaasappel zorgde voor een goede begeleiding. De wijn was iets te dominant om de vis te ondersteunen maar met wat kleinere slokjes kon het wel. (8.5)

Een rode wijn van de gerenommeerde Portugese wijnmaker Paulo Laureano uit de regio Alentejano 2009, een krachtige volle wijn met tonen van pruimen confituur en bramen en een hint van leer met een zachte fluwelige afdronk. Op het bord gestoofde kalfswang met zuurkool, linzen, een knolselderijpuree en een saus van Parmezaanse kaas. Het vlees was super mals en mooi op smaak, de zuurkool en linzen waarvan er wat teveel op het bord lagen spraken mij wat minder aan waardoor de kaassaus de partner was van het vlees. De wijn nam de hoofdrol over en die kwam mede door de combinatie met het vlees prima op smaak. (8,3)

Er werd door Jeroen de Chef een flesje schuimwijn op tafel geplaatst om te proeven, de zilveren parel van het domein Gnoels-Elderen uit België. Een wijn met mooi bruisje, een wat volle smaak met tonen van appel.
Vervolgens werd de dessertwijn geschonken, een sake van Ozeki (Japan) genaamd Hana Awaka, een lichte wijn met bubbels en in de neus tonen van appelsap. Op het bord een cilinder van zuurtjes gevuld met bavarois van mascarpone, sorbet van basilicum, gekonfijte ananas en schuim van steranijs. Voor het eerst deze avond beleven we het wow gevoel, mooie verrassende smaken die samensmelten. Een mooie balans tussen zoet zuur en kruidigheid, erg lekker. De wijn speelt een bijrol en voor mijn gevoel was de misser bij het tussengerecht een betere begeleider geweest. (9)

Als afsluiter de espresso met friandises, op een tegel een zestal pralines en in een cocktailglas een aantal smakelijke macarons.

De bediening was wat onzichtbaar maar klaarde de klus prima. Wel vond ik het jammer dat de borden reeds werden uitgehaald terwijl ik nog aan het eten was. Ook jammer dat de wijnen, die royaal geschonken werden, niet werden toegelicht, wel werden eventuele vragen correct beantwoord. Leuk was het dat Jeroen Trimbos de chef zelf de borden mee uitgeserveerde en presenteerde.

Prijs kwaliteit is prima, we betaalde 75,- all in. Hiermee is de Culitour een leuk initiatief om eens kennis te maken met nieuwe keukens en met andere culinaire liefhebbers, het was een gezellige avond.

Voor een gezellige avond, meer dan aan te raden. Met z'n vieren hebben we genoten van het 4-gangen surprise menu. En het heet niet voor niets surprise menu, want verrast zijn we zeker.

De ambiance is chic maar niet stijf. Het restaurant is verdeeld in gezellige zithoekjes. Naast de menukaart is ook de wijnkaart een aanrader.

De bediening is top. We komen hier zeker terug.