Merlet in Schoorl

Natuurlijk kon ik me niet inhouden en had toch een tweede restaurant gereserveerd tijdens de restaurantweek en wel Merlet. Ik vind het altijd fijn daar. De ene keer fijner dan de andere, maar dat is normaal, want het is tenslotte allemaal mensenwerk. We gingen met zijn drietjes, Ole moest werken. Keurig om 13.00 parkeerden we op de overvolle parking en werden vriendelijk ontvangen. Helaas geen ronde tafel, maar een rechthoekige, tegen een muur aan. Daar heb ik toevallig een vreselijke hekel aan, omdat men ook nog altijd vindt dat er toch vanaf rechts geserveerd moet worden, dus dan moet degene die tegen de muur aanzit rare capriolen uithalen om de borden te kunnen laten plaatsen. Ik begrijp wel dat een ronde tafel er niet in zat, het restaurant was geheel gevuld en aan de ronde tafel zaten tenminste 4 en meestal meer mensen, maar ik vond het toch wel erg jammer.
Op tafel reeds een glaasje met drie nogal flauwe stengels. Als aperitief wilden we wel een glaasje Ruinart, erg lekker zoals altijd en al vrij snel verscheen er wat hapjes.
Op een rechthoekig bord van links naar rechts een glaasje met onderin gepoft krokant spek en erop wat mousse van parmezaanse kaas en nog wat tomatenpoeder. Die kenden we nog van de vorige keer, wat hem niet minder lekker maakte overigens. Ernaast een rondje komkommer met erop tzatziki en chips van knoflook, die ik niet onaardig vond en geheel rechts een crostini van roggebrood met crème van leverworst en een cornichons. Ik ben dol op cornichons dus ik vond dit een prima hapje. Wel aan de zware kant. We bekeken het restaurantweekmenu wat op tafel stond. Een uitbreiding met een extra tussengerecht (12.50) was mogelijk en dat deden we natuurlijk. De voorgestelde wijnen per glas die 8.50 per stuk moesten kosten lieten we links liggen en we kozen een wijn uit de schitterende wijnkaart. Dit keer een Pardas, Xarel-lo, een wijn uit Catalonië die ons prima beviel.
Intussen verscheen er zo’n schattig broodje op tafel, waarvan er nog vele zouden volgen, want de beide mannen zijn erg dol op dit brood en ook de flessen water kwamen. Een schitterende amuse volgde.
‘Strand’. Waarbij het strandlaken bestond uit zee-egelcrème en verder troffen we aan kokkels, schuim van kreeft, dopgarnalen - gefrituurd die we dus met schaal konden eten -, zeekraal, alikruiken, scheermessen, bouillon van kreeft in een glaasje, kreeft en saffraan. Zoals gezegd: een schitterende amuse.
Het voorgerecht deze middag was kreeft/yoghurt/mango/chorizo. Precies die ingrediënten kregen we als een streep salade geserveerd. De kreeft was ook in de vorm van een salade gegoten, erbij wat spelt, de genoemde mango, gebakken plakjes chorizo en wat toefjes crème van gerookte knolselderij. Verder veel kleine slablaadjes die prettig aangemaakt waren. Toch, op de een of andere manier, vond ik het een licht teleurstellend gerecht met eigenlijk nogal weinig smaak. Wat raar is, want als je de ingrediënten leest zou het een smaakbom moeten zijn.
Het extra tussengerecht, griet/komkommer/kerrie/kokos, was de topper van de middag. Zeer krokante, helaas iets te ver gegaarde, griet kregen we met erbij wat groentjes, een heerlijke kerriejus en we waren diep tevreden over dit fijne gerecht. Erbij ook nog wat jus van kerrie met kokos en dat is een fantastische combinatie, maar dat wisten we natuurlijk al.
Het hoofdgerecht was harder/lamsoor/Opperdoezer Ronde/Hollandse nieuwe/zeekraal. Een gigantische stuk uitstekend gebakken harder kregen we, gelegen op een spiegel van (flauwe) spinazie met eronder crème van biet, wat én een rare smaaksensatie gaf én er bepaald niet appetijtelijk uitzag qua kleurstelling. Ernaast wat zeekraal. Verder de genoemde groentjes, ook nog witte wortel, rettich en asperge, die allemaal erg lekker waren. Wat stukjes haring moesten de boel compleet maken. Ik weet niet goed wat ik van het gerecht moet vinden, in ieder geval vond ik het niet in balans en het stuk harder was echt veel te groot. Het dessert gingen we op het leuke terras gebruiken, de zon was doorgekomen en het zag er zeer aanlokkelijk uit buiten. Helaas werden onze waterglazen niet nagebracht en kregen we ook geen servet, wat toch eigenlijk wel een omissie is op dit niveau.
Het dessert zelf was aardbei/limoen/mint/Mojito en werd in tweeën geserveerd. Op het bord aardbei in diverse uitvoeringen met een kleine limoentoets, heerlijk allemaal en in een glaasje een aardbeienmojito met limoen, ook bijzonder lekker.
We sloten af met redelijke espresso waarbij nog wat lekkere snoeperijtjes kwamen en helaas niet geheel tevreden - we hebben regelmatig beter gegeten hier óók tijdens de restaurantweek en de kwaliteit leek deze keer echt minder en ik heb toch wel een bijzondere voorkeur voor een ronde of in ieder geval ruimere tafel - verlieten we Merlet. Tot een volgende keer want door een keertje een missertje laten we ons natuurlijk niet kisten.

Dineren is een feest bij Merlet. Jammergenoeg was het rustig, maar zowel het eten als de service leed daar niet onder. Gastronomisch top!

In één woord gewoon top. Heerlijk gegeten en uitstekende bediening. En fantastische wijnen. Hier heb je echt een wereld avond eten!

Vorig jaar hadden wij ons voorgenomen om in 2012 ook zo af en toe eens een restaurant met een ster ( of meer) te gaan bezoeken. Na het bezoek vorig jaar in het Grand Cafe Bourgogne van Merlet zou dit de eerste zijn waar we dit jaar een bezoek aan zouden brengen.
Een kwartiertje te laat ( ja, inderdaad we komen uit Brabant) werden we hartelijk welkom geheten door een aardige jongedame. Netjes werden de stoelen voor ons naar voren geschoven.
Het restaurant heeft een gezellige uitstraling, een semi openkeuken die eigenlijk wel/niet opvalt met een spiegelglas gedeelte waar het personeel achter verdwijnt. Daarnaast een gezellige open haard en stoelen waar je het makkelijk een avond in kunt volhouden.

Door de jongedame werd de dinerkaart overhandigd en de keuze van de gerechten medegedeeld. De keuze was het 4-gangenmenu met bijpassende wijnen al hield dit in dat mijn eega als BOB een andere keuze maakte. Onmiddellijk werd de mogelijkheid geboden om gebruik te maken van een alcohol vrije wijn (chardonnay smaak) en mijn echtgenote wilde dit wel proberen tijdens de gerechten. In de toekomst zou er ook een alcohol vrije rode wijn komen.
Als aperitief begonnen we met een rode port, een Tawny. Een smakelijke port maar niet een van wow, maar het moet ook niet te heftig beginnen.
Tevens werd aan tafel lekkere broodstukken geserveerd met zout, olie en roomboter. Daarnaast stonden olijven, cashewnoten, krokantjes en partjes courgettes in een mij onbekend sausje op tafel.
Als amuse in een klein glaasje spek met een mousse van Parmezaanse kaas. Nu konden de smaakpapillen ineens heel blij worden, het spek licht gerookt en knapperig tezamen met de hele zachte mousse. Dat is dan zoiets van doe er nog maar 1.
Een volgende amuse werd geserveerd; Een Umami-oester met eendenlever en groene appel. De appel in een zoetachtig rolletje en toch wel fris, de oester natuurlijk heerlijk met dat zoutige en de lever heerlijk zacht. Daarbij wat appelgelei blokjes voor de frissigheid.
Mijn echtgenote kreeg nu haar eerste alcohol vrije chardonnay, dus geen wijn maar wel met wat bubbles, en smaak naar een lichte citrus. Een ideaal voor de Bob en ook een idee voor zwangere vrouwen die toch een idee hebben van het drinken van een wijntje .
Door de sommelier Jeroen Knegt werd de eerste wijn geserveerd; een Pinot Blanc van het huis Riefle uit 2010. Een lekkere witte wijn met stevige zuren en de smaak van jonge appel.
Het voorgerecht diende zich aan: een filet americain van het Veenweider kalf, mooi over de bord gegolfd, heel vast vlees, best apart. Daarop en er langs lagen allerlei smaakjes en toefjes zoals een paar stukjes kreeft heerlijk bij de pinot Blanc maar ook de gelei van augurk paste er prima bij. Daarnaast een paar toefjes eidooier, licht gerookt en geschaafde truffel, de truffel vond ik eigenlijk nergens naar smaken maar de andere smaken vergoedde alles. Er lagen nog een paar super zachte stukjes lever en daarnaast wat frisse groene blokjes augurk die het heel mooi palet maakte.

Hierna serveerde Jeroen de 2e wijn ; Een Parva Res,Inzolia uit Sicilie, een jonge frisse wijn, licht fruitig (peer), een wijn voor het visgerecht dat ging komen. Ik vond het geen hoogvlieger.
Het 2e gerecht was dus vis: een mooie rogvleugel, mooie vaste vis met daaronder wat zure zult van schelpdiertjes. Een heerlijke schuimsaus maakte dit tot een heerlijk hapje. Daarnaast nog gel van zee-egel en wat grotere mosselen die prima smaakte bij de gepureerde groenten en het krokante witlofje. De zuren van de wijn verdwenen en de smaak werd vlak .
De derde wijn werd geserveerd: Een blend van Grenache en Carignan uit het spaanse Priorat van 2009, 14% uit een 1,5 L. fles. Je rook meteen het zwarte fruit en een beetje bloemen (lavendel).
Als hoofdgerecht een mooi stukje hertenkalf, een mooie gladde structuur, heerlijk botermals met zeer smakelijke zachte spitskool, daarnaast een mini pastinaak( een zoete wortel), met een stukje king boleet (paddestoel) en stukje pompoen en een lekker kroketje van hertengoulash.
Tevens een stukje bloedworst, wel lekker met de jus maar doorbakken en ik vind die van vroeger (zoals mijn moeder die maakte) lekkerder.
De wijn met zijn mondbelevingen van kersen en pruimen deed het prima, een hele goede keuze en daarnaast zou ik de sommelier adviseren om deze weg te leggen en pas over 2 jaar te schenken, dan is ie denk een toppertje. Nu kwam na het nodige walsen wat licht hout in de neus maar dat kan over 2 jaar veel beter zijn en nog een stukje zachter/steviger van smaak.
De laatste wijn werd ingeschonken, een blend van Sauvignon Blanc en Semillon, van Chateau Labatut Bouchard uit de Bordeaux. Een mooi etiket en de wijn had geuren van exotisch fruit ( abrikoos) en een mooie goudgele kleur.
Het nagerecht, al een plaatje op zich, bestaande uit 3 hoofdbestanddelen namelijk: chocolade , banaan en vanille. In een glaasje schuim van vanille en banaan met wat zoete chocolade, roeren en dan langzaam schepje voor schepje, dat was dus heerlijk genieten. Daarnaast dat ijsje heerlijk met weer de zelfde smaken van banaan en chocolade. Dan nog een makaron en 2 andere smaakbelevingen met steeds heerlijk zoete smaken waarbij geen van de ingrediënten de ander overheerste.
De wijn, stevig, een goede begeleider, licht overheersend maar dat was prima en een lange nadronk.
Koffie met eventuele friandises sloegen we af want het was voldoende.
Het was een hele fijne avond en de verschillende heren en dames van de brigade waren vriendelijk en niet opvallend maar toch op de juiste momenten aanwezig. Een goede fooi was op zijn plaats.
Voor de 4 gangen met voor mij een wijn arrangement, port , amuses en voor mijn vrouw een portvrije wijn (€ 2,50) € 159,50. Het was het waard. Voor het water betaalde we € 0,00 zoals het hoort, dat is bij andere restaurants wel eens anders.

Wij komen hier al 13 jaar eten. De ene keer in het grand cafe en de andere keer in het restaurant. Elke keer is het weer een feest om hier te eten. Mijn oudste dochter vind hun crème brulee het aller lekkerst van alle restaurants waar wij tot nu toe met ze gegeten hebben(en dat zijn er best veel).

Heerlijke gegeten in het Grand cafe, maandmenu met maandwijn.

Heerlijk gegeten,

En topkaas!

Wat een topper! Heerlijk genoten van 4 gangen menu in dit zeer sfeervolle restaurant. Wij hadden beide een wijnarrangement erbij en de wijnen combineerden stuk voor stuk mooi bij de gerechten. Echt vakmanschap. De uitleg bij de wijnen was zeer passievol. Het lamsvlees en de wijn die ze erbij serveren zijn voor iedereen aan te raden. En de kazen met bijpassende wijnen waren al helemaal geweldig. Gastheerschap op het hoogste niveau en prima keuken. Complimenten!

Heerlijk, een verdiende ster.

Het was een plaatje. Alles paste perfect in elkaar en ik kreeg ook ruim voldoende te eten voor dat 8 gangen menu. Speciaal ontworpen omdat ik een leerling kok ben.

Het viergangen verrassingsmenu was heerlijk. Wel erg veel erg sterke smaken bij elkaar, maar het bijpassende wijnarrangement sloot hier wel perfect op aan. Als je blijft slapen in het hotel zorg dan dat je een suite neemt. Wij hadden een kamer een klasse lager en hadden veel last van geluidsoverlast vanuit het grand cafe en van de kamer boven ons.

Smaaksensatie. Gevogelte was heerlijk. Enigszins stijf, maar hoort erbij.

het eten is prima,de bediening is deskundig en vriendelijk.De stoelen zijn een minpunt,niet confortabel