Restaurant De Zwethheul in Schipluiden

Diningcity verzint telkens weer een nieuwe reden voor een actieweek. Ditmaal het “Restaurant Festival” een all in aanbieding voor lunch en diner. Mijn favoriete manier van uit eten gaan omdat je van tevoren precies weet wat je kwijt bent.
We zagen dat de Zwethheul in de lijst stond en deze staat op de vierde plaats in de Lekker lijst, dus dan mag je wat verwachten. Ik had er al wat over gelezen en wist dat het normaal aardig wat geld kost om hier te eten. Een uitgelezen kans dus om eens kennis te maken met de keuken van Mario Ridder.
De reis verloopt voorspoedig en we kunnen voor de deur parkeren op een royaal eigen parkeertrein. We hebben nog wat tijd om even langs het water te wandelen en te genieten van de mooie ligging. Netjes op tijd komen we aan bij de voordeur welke reeds voor ons open gaat. We lopen naar binnen en komen in de sfeervolle loungeruimte. We worden meteen begeleid naar de tafel in het chique ingerichte restaurant. Allemaal ronde tafels met comfortabele fauteuils ingedekt met fijn linnen, glazen van Riedel en massief zilveren couverts van mijn favoriete merk Christofle. Alle tafels hebben uitzicht over de Delftse Schie, waarvan het wateroppervlakte bijna op dezelfde hoogte ligt dan de vloer. Er komen regelmatig nogal grote grote boten voorbij, erg leuk.

Of we wilde starten met de eerste begeleider vroeg de jongeman van de zwarte brigade. We hadden tijd en besloten eerst een aperitief te nemen, voor mijzelf een witte wijn. Een Duitse groene Silvaner 2011 van het huis Keller werd gepresenteerd. Een wijn die in Nederland uitsluitend bij de Zwethheul wordt geschonken. Een fijne wijn met florale tonen en mooie zuren die prima bevalt. Uit de keuken komt het borrel garnituur, krokantjes met een tubetje ganzenleverpaté. Hierna werd er een assortiment broodjes uitgeserveerd in een opengewerkte moderne schaal. We kregen een keuze uit een drietal olijfolies. Mario ridder kwam het restaurant in om de gasten even persoonlijk te verwelkomen, erg leuk.

De eerste begeleider werd door de sommelier gepresenteerd, herkenbaar aan de spelt op de revers. Een Hongaarse Pinot Grigio 2011 van het huis Chapel Hill, een hele lichte zelfs ietwat dunne wijn met fijne zuren. De eerste gang word uitgeserveerd, Pata negra op een mousseline van aardappel met ganzenlever, ijs van bieten en een citroendressing. Een gerecht met veel smaakbeleving en een romig mondgevoel. Het bieten ijs bood een aangenaam contrast in de smaak. De ganzenleven was slechts subtiel aanwezig. De wijn vond ik te licht voor het gerecht, zelfs met wat grotere slokjes bleef hij op de achtergrond. Nadat het gerecht op was kwam de wijn op smaak en het bleek toch een hele mooie te zijn.

We gingen over op Spaans rood, Marqués de Castilla Barrica, gemaakt van Merlot en Cabernet Sauvignon die individueel zijn gerijpt op verschillende houtsoorten. Vol rood fruit, een fijne houttoets en een kruidige afdronk. Uit de keuken dunne plakjes medaillon van Hollands lam, doperwtencrème, asperge en een eigen jus. Het lam was mooi op smaak en heeft een prima cuisson. Twee gele toefjes op het bord zijn heerlijk fruitig en geven mooie accenten. Verder helaas geen echte wow beleving maar wel mooie smaken. De wijn was een prima begeleider.

De dessertwijn komt uit Australië, laat geoogste Muscat 2011 van het huis Brown Brothers. Een licht niet te zoete wijn met fijne zuren en een typische Muscat smaak. Het dessert komt in twee delen. In een glaasje geslagen room met hierop vanillesaus en amandelschaafsel. Op een bordje een vanille pudding met aardbeien partjes, schuimpjes van aardbei, stukjes amandel en makaron met sesam, lekker allemaal maar niet echt verrassend.

De afsluiter nemen we op het terras waar het goed toeven is. Bij de prima espresso krijgen we ieder nog twee boterkoekjes. Bij het verlaten van het pand mogen we nog iets lekkers uitzoeken van de snoeptafel opgesteld in de lounge, leuk.

Bediening is prima, correct maar losjes met persoonlijke aandacht. De sommelier presenteerde de wijnen op keurige wijze. Prijs kwaliteit is ondanks de aanbieding toch niet helemaal top. Ik heb wel de indruk dat het voor de normale prijs allemaal wat meer bourgondisch zal zijn. We waren nu binnen twee uur gereed en dat is voor ons vrij snel maar het waren dan ook maar drie gangen. Ondanks de actie was het toch aardig rustig in het restaurant, slechts vier tafels bezet. Toch leuk om eens kennis gemaakt te hebben met het team van Mario Ridder.

Uitmuntende gerechten en bijpassende wijnen. Met recht twee sterrenzaak! Het nagerecht met amandel en olijfolie was echt een moment van stilte (geniaal)

Maurits was jarig en zou het op 1 oktober vieren, wat betekende dat wij de 29e met zijn viertjes uit eten zouden gaan. Toevallig was het restaurantweek en ik had een tafel kunnen krijgen bij De Zwethheul.
Keurig op tijd kwamen we aan, de ontvangst buiten was vriendelijk en omdat het nog mooi weer was werd ons een tafeltje op het terras gewezen. Zonder linnen, wel met blaadjes, nogal kaal, zelfs geen bloemetje op tafel.
Of we een aperitief wensten. Jazeker, champagne natuurlijk. Nu kennen ze hier Brut, iets bijzonders met Brut en een rosé Brut. Van Mailly hier en we kozen de ‘gewone’ Brut, dat is de Grand Cru Réserve. Een aardige champagne.
Vrijwel direct verscheen er een tableautje met een servet en vier lepeltjes en aansluitend per persoon 2 potjes met een dekseltje. Op de dekseltjes hapjes, in de potjes ook hapjes.
Op het kleinste dekseltje een hapje van briochedeeg met haring en piccalilly, in het kleinste potje aubergine, hangop en violen, op het andere dekseltje een hapje van bladerdeeg met makreel en Sichuan (ik hou zoals altijd de spelling van het restaurant aan) en in het laatste potje coco blanc met chorizo. Aardige hapjes, vooral die met haring en piccalilly. Bij de andere hapjes vond ik de ingrediënten eerlijk gezegd niet erg uit de verf komen.

Na flink wat tijd, het koelde behoorlijk af, werden we gevraagd naar binnen te komen en we kregen een ronde tafel in het smalle deel van het restaurant. Men had voor deze avond ook het deel waar normaliter het smalle zaaltje is waar gezelschappen gebruik van kunnen maken erbij getrokken, waardoor het restaurant een nogal overvolle indruk wekte. Ook het personeel leek daar last van te hebben, er waren veel foutjes deze avond. Niets ten nadele overigens van het personeel, zij deden wat ze konden, maar de keuken werkte niet helemaal mee en er was gewoon te weinig personeel.
Het interieur was alweer een beetje aangepast, de ronde tafel waar de zwarte brigade gebruik van maakt is nieuw, maar iets dergelijks stond er al, maar dan wat minder modern. Of de stoelen ook nieuw zijn kan ik me eerlijk gezegd niet herinneren, in ieder geval zitten ze niet lekker. Er is een stukje bijgekomen met een bank met wat tafeltjes ertegenover en zoals bekend vind ik dat persoonlijk onprettig. De lounge is mooi ruim, maar dat is wel ten koste gegaan van het aparte zaaltje en de entree van het restaurant.

Boter en broodjes stonden al op tafel en werden af en toe vernieuwd. Of we water wilden. Ja, dat wilden we wel. Norda water hier. Frizzante en Naturale, 075 liter per fles à 6.50 per fles en we hebben er van elk, omdat de bediening ongevraagd telkens bijschonk, drie van elk gedronken, dus alleen al voor het water waren we deze avond 39 euro kwijt. Wat ik dus absoluut onwijs vind.
Het menu voor deze avond (drie gangen 47.50) stond al op tafel met de mogelijkheid dit uit te breiden met een tussengerecht (22.50) en/of een kaasgang (18.50).
Een wijnarrangement zou 7.50 per glas kosten. Nu had ik bij de reviews gelezen dat de wijnen uit het arrangement niet veel voorstelden, dus we besloten de wijnkaart, die behoorlijk aan de prijs is, maar uiteraard wel geheel compleet, te raadplegen.

We besloten te beginnen met een Albariño,, Lagar de Cervera 2009 en die was mooi stuivend en fris. Een amuse verscheen.
Kreeft. Kreeft met gerookte boter, haring, kaviaar en zoetzure prei. Een piepklein hapje met heel veel ingrediënten, waarvan ik vooral de kaviaar en de prei proefde. Ik was niet erg onder de indruk....

Na een flinke wachttijd kwam het voorgerecht. Kalfstartaar. Kalfstartaar met pompoen, ravioli en mosterdsabayon. Een rondje mooie, prima op temperatuur ook, kalfstartaar kregen we met erop de ravioli gevuld met kalfssucade waarop een flinke schep mosterdsabayon lag. Lekker. Eromheen wat pompoenstructuren, mosterdzaadjes en stukjes augurk. We vonden het alle vier een mooi gerechtje en waren tevreden.

Drie van ons hadden besloten om het tussengerecht te nemen, de Noordzeetong. Noordzeetong, paling, gerookte knoflook, komkommer, Hollandaise. Twee stukje tong kregen we, goed van cuisson, maar ik verwacht ook niet anders in een ** restaurant. Erbij reepjes paling, een saus van gerookte knoflook, die zoals bekend heerlijk zacht smaakt, wat Hollandaise saus en een beetje aardappelmousseline. Een aardig, maar wel een beetje een bekend gerecht.

De wijn was op, ook omdat de wachttijden tussen de gerechten telkens opliep tot tenminste 45 minuten en we besloten te vervolgen met een Limoux, Toques & Clochers, want die vinden we altijd lekker en we dachten dat hij wel goed zou smaken bij het hoofdgerecht.
Boerderijkip....Boerderijkip met risotto, paddenstoelen (spelling restaurant), saus van eendenlever. Flink wat kip kregen we op een miniem bedje van aardige risotto. Ernaast de saus van eendenlever en met de aan tafel erbij geschepte saus met paddestoelen vonden we dit een aardig gerecht. Wel licht gewoontjes.

Ik had aangegeven dat de gerechten wel wat sneller mochten doorkomen wat ons betreft, wat resulteerde in nog langere wachttijden, want men had begrepen dat het allemaal veel te snel ging. Gelukkig kon ik dat nog rechtzetten voor we aan het dessert toe waren.
Ole en ik wilden graag het dessert inwisselen voor een kaasgang. Met supplement was dit mogelijk, zo werd ons verteld (7.50 per persoon).
Eerst verschenen er nog twee dessertamuses. Voor de zoete dessertjes kreeg men een open tosti met een verkeerd gebakken spiegelei met kaas en de kaasliefhebbers kregen een tosti met geitenkaas. Leuke hapjes.
Het dessert deze avond was Muscovado (Japanse whisky). Een whisky emulsie met spongecake in een glas. Niet onaardig, zo was het oordeel.
Ole en ik kregen vijf stukjes kaas met elk een toefje zoet van voornamelijk fruit erbij. Brie, Corsicaans tijmkaasje, Munster, een oude Goudse en Shropshire Blue. Lekkere kaasjes vonden we het.

Omdat we het allemaal wel mooi vonden en we het de hele avond veel te warm hadden en bovendien erg genoeg hadden van het wachten vroegen we om de rekening en na het betalen van het gigantische bedrag van 463,75 verlieten we De Zwethheul. Niet bijzonder tevreden helaas. Gelukkig kreeg Maurits nog een herkansing deze week, anders zou de teleurstelling nog groter zijn geweest.

Een meer dan voortreffelijke lunch tijdens de stars-week. We hebben genoten van de uitstekende gerechten die werden gepresenteerd, zoals een prachtig kreeftgerecht en een bijzondere smakelijk rundvleesgerecht. De porties waren allerminst zuinig. We hebben er echt van genoten. Een medewerkster constateerde dat we in stilte zaten te smullen en dat wil wat!
Er werd zelfs 2x een grand cru geserveerd! Toen was het jammer dat er nog gereden, dus ge-bop-t moest worden. Zeker een restaurant om nog eens te komen!

November 2009 gegeten in de Zwethheul, met z'n vieren. We namen het viergangenmenu met wijnarrangement. Koude voorgerecht (langoustine met truffel en avocado) prima, warme voorgerecht (ganzenlever in briochedeeg met truffel) ronduit teleurstellend. Vlak van smaak, en beetje suf om bij twee gerechten achter elkaar dezelfde truffelsaus te serveren. Hoofdgerecht (reerug) lekker maar zeer kleine portie. Dessert van pistache, niet mijn smaak, maar op zich goed klaargemaakt. Zeer vriendelijke bediening, maar wel steekjes laten vallen; wijn niet op tijd bijgevuld, bij het hoofdgerecht wisten we niet wat we dronken (want vergeten te vertellen). Kortom: dit restaurant is zijn twee sterren niet waard (en zelfs één is twijfelachtig)

Op 11 april 2009 gaan eten met z'n tweeën. Gevraagd voor de chefs table en deze hebben we ook gekregen (normaal min 6 pers).

Uitmuntende gerechten, heel afwisslend tussen vis en vlees. Perfecte aansluiting met de aangepaste wijnen.
Mario kwam zich voorstellen en regelmatig even kijken of alles in orde was. Bediening was uitermate vriendelijk en professioneel. Desgevraagd kregen we uitleg over de wijnen, erg interessant.
De hele avond was een feest.

Het is natuurlijk prijzig maar wel volledig zijn geld waard!