smulkont

Al eens eerder getriggerd door een artikel in de Gelderlander, nieuwsgierig geworden naar dit restaurant.
Door de restaurantweek is dit wat makkelijker te realiseren.
We hebben erg aangenaam gegeten. Ontvangst hartelijk en vriendelijk.
Eenmaal aan tafel, is in het sfeervol ingerichte restaurant, naar mijn smaak iets te veel aandacht voor de "verkoop" van extra voorgerechten en speciale wijnen.
Wij zijn gegaan voor het drie gangen verrassingsmenu wat bij de restaurantweek hoort.
Over de keuken niets dan lof. Smaak, verrassing en verzorging waren prima voor elkaar.
De huiswijnen zijn van prima kwaliteit. Wel jammer dat een fles kraanwater, dat in Arnhem van prima kwaliteit is, voor €4 op de rekening staat.
Ons echte punt van kritiek is de hoeveelheid eten die op je bordje ligt. Wij zijn helemaal niet van die grote eters.
Maar een drie gangen menu kon onze buik niet echt vullen.
Jammer dat de serveerster daar niet wat creatiever mee om ging, toen wij haar daarop aanspraken.
Prima restaurant, goede keuken, hou rekening met tenminste 4 a 5 gangen. Zelfs voor de niet al te grote eters.

Na een wat rommelig ontvangst, een plaatsje gevonden. Jassen werden niet aangenomen of naar een garderobe verwezen. Dus die maar over een stoel neer gelegd van een tafel achter ons.
Het duurde even voordat de bediening kwam.
Tot mijn verbazing was het mogelijk om een gerecht van de menu kaart aan te passen naar de wensen van één van de tafel genoten. De uitvoering daarvan was echter wel heel erg triest.
Een tosti Hawaï op twee kromme, aan de randjes verbrande, stukjes wit brood. Karig plakje ham, wat losse stukjes ananas en wat kaas. Verder geen enkele aankleding.
Een uitsmijter, gewoon hop een bord met een beetje ham. Eieren eigenlijk al bijna hard gebakken. Ook hier een blote billen bord.
Stokbroodje zalm met crème fraiche, stokbrood was lekker, de zalm smakeloos en de crème fraiche heb ik niet echt gemerkt. O ja , er was ook wat sla.
De wijn was redelijk goed.
Als je bovenstaande leest verwacht je daar een prijsniveau bij van een paar euro. Het tegendeel was waar. Ik vond het behoorlijk aan de prijs. Voor een broodje zalm van € 8,-- mag je toch wel wat verwachten.
Nee, geen aanrader of ze moeten wel heel erg hard hun best gaan doen in de keuken.

Een foutje in de puntentelling in het vorige bericht.
Wij hadden ons 5 jarig samen zijn te vieren. Dat is best een reden om eens lekker uit eten te gaan.
Nu hadden we vorig jaar mijn 50e verjaardag gevierd bij de Librije. Het is dan weer even schakelen van wat je nu precies gaat doen. De aandachtstrekker van het restaurant was het drie gangen week menu. Dat is best een heel aantrekkelijke aanbieding. Eenmaal aangekomen in het restaurant, hebben we na een vriendelijk ontvangst, toch gekozen voor het à la cart menu.
Inrichting van het restaurant is keurig, niet bijster modern, maar wel passend in de omgeving. De ruimte om de tafels is groot. Wat echt een opvallend verschil is met de librije is het contact met het bedienend personeel. Wij ervoeren veel meer interactie hier, dan in Zwolle. Een grapje, een vergissing, het zijn net mensen. Dat kan ons echt bekoren.
De amuses smakelijk en origineel. Bovendien en ik ben van het jeugd trauma Piccalilly af.
Voorgerechten: Tonijn en tartaar van Ossenhaas.
Hoofdgerecht: Ribeye en Skrei.
Nagerecht; Kaasplankje en soufflé met passievrucht

Allemaal smaakvol gemaakt en sierlijk opdient. Ook de aangeboden wijnen mochten er zijn.
Is dan alles rozengeur en maneschijn. Nee; ik had blijkbaar pech met een stukje knoflook/peper kaas. Daar zat wel een heel erg pittig stukje tussen. Dat kun je het restaurant niet echt kwalijk nemen, heb blijven natuurlijk natuur producten.
Hulde aan de twee kelners. Vlot, attent, vriendelijk en vooral mensen.
Echt een aanrader!

Smulkont

Na een zomerse fietstocht op het terras neergestreken.
Lekker wat gedronken en genoten van prima bitterballen.
Dat in combinatie met een vriendelijke bediening heeft ons doen besluiten om voor het avond eten een tafeltje te reserveren.
s'avond kwamen wij niet gelijktijdig aan bij het restaurant.
Ik heb een kwartier gewacht tot dat de serveerster tijd had om eens te vragen wat ik eigenlijk kwam doen.
Tafeltjes afruimen was voor haar blijbaar belangrijker. En dat terwijl het eigenlijk helemaal niet druk was.
Toen mijn vriendin arriveerde, heb ik maar besloten om een ander restaurant te gaan opzoeken.
Wat een koude douche.
Complimenten aan de bediening van die middag.

Jummie, weer een eierbal gegeten.
Dat was lang geleden.
Maar wat lekker om gewoon zonder meteen te moeten afrekenen, ergens wat kunnen gaan eten.
Dat zijn we op veel plekken in nederland verleert.
Geeft een erg gastvrij gevoel.

Al een aantal keren hier gegeten en afgehaald.
De gewone loempia is echt een aanrader.
Het eten met sauzen vonden wij in het begin vaak erg zout. Dat is nu niet meer het geval.
Deze week weer eens een afhaalmaaltijd geprobeerd.
En echt, probeer nr. 1 van de afhaalkaart. “Pa Chen Ah”.
Ik kon tijdens het wachten merken dat het blijkbaar geen alledaags gerecht is. Een aantal later geplaatste bestellingen waren toch een stuk eerder klaar.
Samen met mihoen en een portie kroepoek hebben we met z’n tweetje zitten smikkelen en smullen.

Wat moet je hier nu over schrijven.
In één woord verpletterend.
We hebben vijf uur aan tafel gezeten en ons geen seconde verveeld.
We hebben een vijf gangen verrassing menu over ons heen laten komen.
Onze verbazing was groot dat we eerst anderhalf uur zonder servies en bestek de meest lekker hapjes voorbij hebben zien komen. (en onze ouders maar roepen, “netjes met mes en vork eten”).
We hebben zitten smullen van alle amuses. De verbazing werd alleen maar groter bij het menu zelf.
Het meest “gewone” was eigenlijk de reebok en dat was ook al weer een feestje. Wat me nog steeds op de smaak papillen rond danst is de jus van “gegrilde knolselderij” bij de sint Jacobsmossel.
We hadden bij het vijf gangen menu een wijn arrangement. Prima wijnen dit goed aansloten bij de gerechten. Niet dat ik echt een wijn kenner ben, maar ik ben ook niet echt uit mijn stoel gevallen van de geschonken wijnen. Op de wijnkaart zullen vast hele mooie wijnen staan.
Bediening was leuk, vlot, zonder nu meteen overdreven te zijn. Een beetje meer contact zou wat mij betreft wel mogen. Gelukkig hebben we ook wel een paar bloopertjes gezien. Ik zie dat als een compliment. Het blijft mensenwerk en geen machine. En gelukkig voor de Librije zijn wij geen Michelin controleurs.
Hoewel wij aardig handig in de keuken zijn, begrijp ik nu dat koken kunst kan zijn.
Een onvergetelijk verjaardagscadeau van mijn vriendinnetje

Dit restaurant heeft bij ons een wat dubbel gevoel.
Buiten kijf staat de kwaliteit van de keuken. Dat is echt heel verrassend.
Het restaurant zelf haalt het niet bij de keuken, die verhouding is heel scheef. Dat geldt ook voor de bediening.
Lief en aardig allemaal, maar de keuken stijgt er (te) ver boven uit.

Maar ook met de keuken ben ik van een koude kermis thuis gekomen. Tijden het eten van een afhaal maaltijd haal ik een hele streng metalen schuurspons uit mijn mond. De schuurspons wordt gebruikt om de wok te reiningen.
Schoon keukengerij is natuurlijk prettig, maar hoort niet in mijn eten thuis.
Het afhaal prakje heb ik terug gebracht en kreeg mijn geld terug. Ik vond het een beetje een karig verhaal.